• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22307
  • Αριθμός συν/τών: 759912
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Editorial


Τετ 12 Ιουλ 2006

ΟΛΟΙ ΤΟ… ZIDANE




Όταν 1 και πλέον δις ζευγάρια μάτια μεταλαμβάνει ευλαβικά την τηλεοπτική μετάδοση ενός τελικού Παγκοσμίου Κυπέλλου ποδοσφαίρου, τότε το σινεμά κάνει λίγο στην μπάντα (έρχεται ο Λοσάντα). Δόξα τη στρογγυλή θεά όμως, η τελευταία σεκάνς αυτής της στείρας, τα μάλα «ακαδημαϊκής» ταινίας αυτού του Mundial υπήρξε εξόχως δραματική, με σασπένς και κάθαρση που άξια τίναξε την μπάνκα της τηλεθέασης στον αέρα. Κι είναι μέγα αμάρτημα που δεν ανατέθηκε η σκηνοθεσία του τελικού στα χέρια ενός agent provocateur σκηνοθεταρά, σα τον Oliver Stone (Any Given Sunday) για παράδειγμα, ή κάποιου αντι-κλιμακτικού ψυχογράφου των αθλητικών ειδώλων, πες Michael Mann (Ali) για να’ σαι μέσα. H κάμερα –αλήθεια έγραψε τον τραγικό επίλογο μιας αναμέτρησης, μιας καριέρας, μιας ποδοσφαιρικής μαγείας, εκεί, γύρω στο 110ο λεπτό, σώνοντας μια παρτίδα που οδηγείτο με φιλμική ακρίβεια στην προ-οϊονιζόμενη ήττα του δημιουργικού ποδοσφαίρου, επιβεβαιώνοντας ότι το παιχνίδι θα κρινόταν από μια…κεφαλιά.

Κι εκεί που δε νίκησε ο Zizou τον Gigi τον Buffon, μακράν τον καλλιτερότερο φύλακα εστίας στον πλανήτη, με μια θεϊκή κεφαλιά λίγο νωρίτερα, με βγαλμένο τον ώμο, δεν ξαστόχησε δεύτερη φορά, κουτουλώντας τον Materaci κατάστηθα, σαν τον ταύρο που καρφώνει τον matador με τα κέρατα, ξέροντας ότι ούτως-ή-αλλιώς είναι από χέρι χαμένος. Το video των δέκα δευτερολέπτων, που δείχνει το πρωταγωνιστικό δίδυμο να εξασκεί τα γαλλικά του είναι ό,τι θα κρατήσω από αυτό το Mundial. Ο Marco Materaci είναι γνωστό κωλοπαίδι. Να ρωτήσεις τον Τσιρίλο να σου πει τι του’ κανε σε εκείνο το ματς με την Τσεχία. Δύο μήνες έξω κάθισε για κείνη τη βρομοδουλειά. Σάμπως ο Zidane, o αδιαφιλονίκητα καλλίτερος παίχτης της γενιάς του, πάει πίσω; Για πλάκα την τραβάει την κουτουλιά. Μα, ρε φίλε, ρε φίλε, τώρα δεν μπορείς να κρατηθείς, ΤΩΡΑ, στο τελευταίο, στο παραλίγο ενδοξότερο, σίγουρα πάντως τελευταίο κεφάλαιο της αθλητικής σου καριέρας;

To video έδειξε στην αρχή τον Zidane να χαϊδεύει την πλατούλα του Materaci ειρωνικά, σα να του λέει «σε γράφω fratellino» σε στυλ αμάσητο και λίαν επαγγελματικό, χαμογελώντας. Πάει λοιπόν να φύγει ο Zizou και τότε ο Marcούλης πετάει τη μπαρουτιά. Τι του είπε; Η μαγεία της εικόνας που cineπαίρνει κάθε κινηματογραφόφιλο. Δεν μπορούμε να καταλάβουμε τι. Η φαντασία οργιάζει. Γράφτηκε πως τον είπε «Αλγερινό Τρομοκράτη». O πολύτεκνος Zizou, το κοινωνικό πρότυπο και γνωστός φιλόπτωχος Zizou, ο μόνος που έχει δηλώσει ότι «δεν αξίζουμε όσα παίρνουμε για να κλωτσάμε μια μπάλα, όταν υπάρχει κόσμος που πεινάει» Zizou, τα παίρνει κρανίο και σκάει την κουτουλιά. Τα υπόλοιπα είναι Ιστορία. Ο Τελικός έχει τελειώσει εκεί. Ο αρχηγός δεν θα παραλάβει ούτε το μετάλλιό του. Η Γαλλία με το πληθωρικό ταλέντο, που έβγαλε τα πλεμόνια του βρωμιάρη Canavaro (ο Vinnie Jones μπροστά του, αγνή και αμόλυντη Αρσακιάς) και της σκανδαλο-λεκιασμένης παρέας του, θα χάσει το σκουντέτο. Η Ιταλία του αλεπουδιάρη Paul Newman impersonator στέφεται 4άκις πρωταθλήτρια κόσμου. Ξεβρακώθηκαν στα πανηγύρια οι pirlo-tοttiδες και οι pierro – dinοι. Η μαφία του ποδοσφαίρου τώρα δικαιώνεται.





Και που κουράγια ο Μπλάτερ να κάνει την απονομή. Από τη μια, οι πρωταθλητές Ευρώπης (μάντεψε ποιοι) να φκιάνουν νόμους κρατικής χειραγώγησης του ποδοσφαίρου, όπως Αλβανία, Πολωνία, Πορτογαλία. Από την άλλοι, οι παγκόσμιοι πρωταθλητές είναι οι ίδιοι που θε να ρίξουν την αφρόκρεμα των ομάδων του cambionato εκεί-εκεί-στην Γ’ Εθνική. Απίστευτα πράματα. Ακόμα και στο παίξιμο ούνα φάτσα- ούνα ράτσα βγήκαμε. Και μάλλον κάπου εδώ αρχίζει το ποδόσφαιρο να πνίγεται. Χωρίς ελεύθερους χώρους, χωρίς επιθετικό προσανατολισμό, με παίχτες – είλωτες των 70 και βάλε παιχνιδιών ετησίως που λιώνουν την καρδιά τους πριν σαρανταρίσουν από την ντόπα, νόμιμη και παράνομη. Με το άθλημα να γίνεται περισσότερο αρένα παρά show time. Τα close-ups στα κάθιδρα, πετρωμένα από τον πόνο πρόσωπα των παιχτών δεν είναι σημάδι υγείας, είναι απλά η ύστατη φαντασίωση του μπυροκοιλιά τηλεθεατή που γουστάρει ταλαιπωρία και ημι-συνειδητά ίσως την επικράτηση του αδίκου, του villain, αυτουνού που έκλεψε -και –δεν- κέρδισε τη νίκη, για να έχει να μανουριάζει την άλλη μέρα στη δουλειά του.

Γιατί το να μην πάει ο κόσμος καλά, να βασιλεύει το άδικο και να μην νικάει ο καλλίτερος, είναι μια πρώτης τάξεως δικαιολογία για την προσωπική αποτυχία του καθενός να κάνει τη διαφορά σ’ αυτόν τον πλανήτη. Δεν φταίω εγώ κύριος. Ήταν μπέναλντυ. Που το είδες το offside ρε πουλημένε; Μα ήταν μπάλα που έπαιξε δηλαδή και μας κέρδισε; Και τώρα που σε έχω εύκαιρο, κάτσε να σου γράψω και το άλλο: Μέσα στην αναμπουμπούλα, μας πήρανε το σινεμαδάκι μαρς και παρθένα και χαμπάρι δεν πήραμαν αδερφέ μου. Εσύ κολλημένος με την μπάλα αλλά κι εγώ να μην μπορώ να βλέπω τα κεκτημένα μιας ολόκληρης γενιάς cineφίλων να ξαφανίζονται τόσο απροκάλυπτα και ασκαρδαμυκτί, με συγχωράει η χάρις σου! Κοίτα να δεις τι παίχτηκε δηλαδή τις τελευταίες δυο εβδομάδες:

  • Επιστρέφει μετά από 20 χρόνια ο μεγαλύτερος comic hero, ο Superman, με την υπογραφή του μαστοράκου Bryan Singer (X-Men) και εμείς…αβαβά. Γιατί δηλαδή, δεν την αξίζαμε την παγκόσμια πρεμιέρα εμείς στο Ελλάντα; Μήπως ο αποκλεισμός από όλες τις διεθνείς διοργανώσεις της FIFA έχει να κάνει και με τα παγκοσμίου αίγλης blockbusters; Δεν μασήσαμε όμως, το film το είδαμε και στο προσφέρουμε σε πανελλήνιο πρώτο Preview, ΕΔΩ. Όχι ,σου λέει το εταιρεία διανομής, ραντεβού με τον Man of Steel τον Σεπτέμβρη!

  • Βγαίνει το super αναμενόμενο sequel (με το τρίτο installment του franchise ήδη στα… κάρβουνα) των Pirates of the Caribbean. Σαρώνει στα ταμεία, αναζωογονώντας μια καθ’ όλα άνυδρη θερινή περίοδο στην Αμερική, εδώ όμως…ειλικρινά το αγνοώ το πότε θα δεηθούμε την προβολή του. Δεν με ενοχλεί κιόλας βέβαια, αφού πάλι θα διαβάσεις πρώτα το Preview σου εδώ!

  • Αν δεν υπολογίσουμε το περυσινό Tribeca Film Festival (το ετήσιο φιλμικό event με την υπογραφή του Robert De Niro, στη Ν. Υόρκη) όπου έκανε πρεμιέρα, η μέχρι τώρα ταινία της χρονιάς, το συγκλονιστικό United 93 του Paul Greengrass, έχει ανοίξει εδώ κι ένα τρίμηνο στην Αμερική, ενώ παίζεται από τα τέλη Μαΐου και στην Αγγλία. Εδώ όμως επειδή είμαστε υπερευαίσθητοι σε θέματα τρομοκρατίας και δεν ξέρουμε πότε θα ξεπεράσουμε την 9/11 και τη βομβιστική επίθεση στο Λονδίνο, πάμε για τέλη καλοκαιριού…Αμ δε! Διάβασε πρώτος άλλο ένα μοναδικό Preview, ΕΔΩ!

    Είναι τουλάχιστον ιλαροτραγικό να έχει κατακτηθεί εδώ και μια τετραετία η ταυτόχρονη έξοδος των περισσότερο αναμενόμενων, τουλάχιστον εισπρακτικά, ταινιών και τώρα, στα 2006, με την πειρατεία να κοντράρει ανελέητα το κινηματογραφικό προϊόν, να πισωγυρνάμε σε εποχές που η ταινία έβγαινε έξω στο dvd προτού κάνει πρεμιέρα στα ημέτερα cineφιλικά εδάφη. Ίσα δικαιώματα στη θέαση των αγαπημένων ταινιών του κόσμου που στηρίζει τη βιομηχανία σας κύριοι, εδώ και τώρα. Τι θα πει «Ποιος το ζητάει»; Όλοι το…Zidane!



  •  
     
    Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια. Στείλτε το πρώτο!

    Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.