• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22307
  • Αριθμός συν/τών: 759912
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Editorial


Τετ 24 Μαϊ 2006

Ο ΤΑΤΟΥΛΑΣ


(DATURA STRAMMONIUM)



Έλα στο τραπέζι μου κούκλα μου γλυκιά, χόρεψε και σππααάστα, όλα τούτη τη βραδιά! Ζε σέλω άλλα βλήτα, τέρμα και τα σέσκουλα. Κι αυτό το πιάτο που μου πάσαρες για καλό, μοίρασέ το αλλού. Εγώ δε μασάω. Προτιμώ τον Τάτουλα. Το κολλητάρι ντε, το Αγκαθόμηλο, πως το λέει! Τα βλέπω όλα υπέροχα. Καθαρότατα. Γυρνάω σβούρα γύρω από τον βαλκανικό μου άξονα κάνοντας 8άρια – κρίμας κι άδικο, γιατί περίμενα 12άρια από παντού. Σημασία καμιά. Κι αυτοί οι Λόρδοι, τι τρώνε και δεν μας δίνουν; Διαβολόχορτο; Μήπως είμαι για νοσοκομείο; Το φόρεμα, λέει, αεροδυναμικής σχεδίασης, από τον Jean-Paul Gaultier. Όσο ένα τριαράκι στα Πατήσια (πες δυομισάρι να’ σαι μέσα) το έξοδο. Σωστόοόςςς! Αν είναι να χάσεις, κράτα τουλάχιστον την αξιοπρέπεια. Ειδικά όταν πρόκειται για εθνική.

Είχες δυο υπερηφάνειες – προχθές χάθηκε (μετά την Πορτογαλία) και η δεύτερη. Απλά αυτή η ήττα ήρθε κομματάκι ακριβούτσικη. Και έρχεται σύσσωμο το media σκυλολόι να αποθεώσει τη γηραλέα νταχτιρντί –pop θεά, την απόλυτη ελληνίδα star, για τη συγκλονιστική της ερμηνεία (τώρα κι αν δεν της βγήκαν δυο-τρεις οκτάβες, δεν βαριέ, μας έβγαλε 90% θέαση) και την απόλυτη σκηνική παρουσία (το απόλυτο μηδέν, αν και το φόρεμα μόνο έφτανε το budget του Τσίου με το Κακό μαζί –σε-συλλεκτική-έκδοση). Ήρθαμε 9τοι, νοιώθουμε όμως πρώτοι. Αυτό έχει σημασία. Είσαι αυτό που πιστεύεις, αυτό που υπερασπίζεσαι. Da Vissi Code, σκηνή 4η (από το τέλος). Τέλεια- τέλεια-τέλεια (Βικτώρια Χαλκίτη).

Δώδεκα - κι ούτε ένα τηλεφώνημα. Μόνο Κύπρος και Βουλγαρία. Εγγλέζοι και Τουρκαλβανοί, where art thou? Έτσι είπαμε ότι κάνουν τα καρντάσια; Πάρτε τουλάχιστον (με την καλή έννοια) τον Saki – katsiki-tsikaki όπως (θα’ θελε) η ξαδελφούλα από το Ολλανδία (the ultimate Eurovision losers) στο…μια στιγμή: 696969 και κάτι ψιλά. Maria (Magdalene) marry me, μας την πέσαν και οι Σλοβένοι Λιουμπλιανιώτες. Μωρ’ αφήνει η Μενούνος την Καλαμάτα μωρέ; (Φλασιά εν όψει – καλυφθείτε, έρχεται). Μαρία, Μαρία Μαγδαληνή, Μανταλένα, μα ο προφήτης Μισέλ Κρετού, είχε προ20ετίας αποκαλύψει δια της αλήστου μνήμης αηδού Sandra(ς):

You take my love
You want my soul
I would be crazy to share your life
Why can`t you see what I am
Sharpen the senses and turn the knife
Hurt me and you`ll understand

I`ll never be Maria Magdalena
(You`re a creature of the night)
Maria Magdalena
(you`re a victim of the fight)
(you need love)
Promised me delight
(You need love)


Κι εκεί που σεκλετιζόμεθα εθνικώς υπό τους ήχοι της εδώδιμης Καρβέλιας μπαλάδας, να’τα, πετιένται τα τέρατα από τη Filandia, οι Διαβολοχορτοφάγοι, αψηφώντας τα Ave Maria και ανακρά(κρα)ζοντας Hard Rock Hallelujah. Με κοστουμάκι, πατούμενο και make up, μασκούλες και αξεσουάρ που θα έκαναν τον Peter Peter Jacksonα να κλαίει από ultra kitschάτη cultαγαλλίαση. Μας κάνανε μια-χόρτα (μας τά’ λεγε η Αννούλα αλλά…) και σηκώσανε το σκουντέτο. Ο Θόδωρας ο Ρουσσόπουλος ακόμη αγνοείται. Χίλιες φορές να τον ανακρίνουν τα δημοσιογράφια για το κόλπο της Vodafone, παρά να καταλήξει βορά του Αγλέωρα (άλλο θείο χορταράκι δαύτο) από το Χελσίν(σ)κι. Ωραίαα, και τώρα τι θα απογίνωμεν χωρίς τους βαρβάρους; Κοίτα, ο… Τάτουλας είναι μια κάποια λύσις.

Τώρα που έχω γίνει ντέφι άσε το Da V(ρ)ISS(τ)I και ξαναπιάσε το Da Vinci. Αν δεν βαριέσαι κιόλας, γιατί πολύ σου ζαλίσαμε και τον έρωτα. Ναι, βέβαια, χάλια ταινία, φόλα, δεν βλέπεται, άθλια προπαγάνδα, η αρπάχτρα του Hollywood και το δεν συμμαζεύεται. Οκ, 250 μύρια ντολάρι το πρώτο τετραήμερο και προχωράει ακάθεκτη. Κριτική απαξίωση; Οκ, του Ebert όμως αρέσκει του, μια χαρά σε λέγω! Διαστρεβλώνει την ιστορική αλήθεια; Μα οι ίδιοι το είπανε, οι συντελεσταί ντε, ότι πρόκειται περί παραμυθίου! Ασεβεί επί των θείων κηρυγμάτων και των ιερών παραδόσεων; Φιλαράκι, εγώ αν ήμουν Opus Dei ή έστω…Σωτήρ, θα έχριζα αυθωρί και παραχρήμα τον Ron επίτιμο μέλος μου, για τον εντελώς απίστευτο (με την κυριολεκτική έννοια) και ανερμάτιστο (τουλάχιστον σκηνοθετικά) τρόπο που ξεβρακώνει τη ντεμέκ πλάνη των κοντά δυο χιλιάδων ετών παρά κάτι ψιλά!

Φτάνω στο αισχρό δια ταύτα. Αυτό που κάθεται ανάμεσα σε κριτικούς και κοινό και για να μη μασάω (και να φτύνω) τα λόγια μου, μεταξύ cineργατών και cineφίλων. Ροβολάει ο cineσταλμένος εις τας Cannας εθνοπατριωτικός (κατ’ επώνυμον) cineργάτης και μετά από μια διπλή μερίδα Datura Stramonium ρίχνει 3 (και μισό) στον Da Vinci. Η δε Νυφούλα (αυτή ΔΕΝ χρειάζεται Datura, το’ χει μέσα της ούτως ή άλλως) του κοπανάει 1 (στα 10). Ο δε Ζερβό, παλιό κουμάσι της αμερικάνικης προβοκάτσιας, ξεσπά με ένα ορμητικό 7άρι. Έρχεται ο καλός-στρατιώτης Dirax και το τροχίζει κοντά στο 5άρι. Και μετά σου λέει, φταίει ο φονιάς. Όσοι (πες, οι μισοί) εισέπραξαν τη δημόσια χλεύη πολύ ορθά την εισέπραξαν. Γιατί η μαμά μου όταν έπαιζα γυμνός στην άμμο τα καλοκαίρια (σου μιλώ πριν καμιά τριανταρά έτη – μη φρικάρεις!) μου έλεγε ότι όταν εκθέτω τον πισινό μου, ή κανα μαμούνι θα μπει μέσα, ή (στην καλύτερη) θα με τσιμπήσει κανα βότσαλο.

Έτσι είναι. Εδώ γράφουμε ελεύθερα. Πολυφωνικά και στέρεο, και με διπλό subwoofer. Γράφει ο Σαρλάς για το Star Wars α λα Τούρκα και του βάζει δέκα. Γράφω εγώ για του Χριστού τα Πάθη και βάζω 9 (και μισό). Γράφει ο τάδε και βάζει στον Κώδικα όσο και στο Τσίου. Γιασάν του μάγκα. Οκ boys (and girls, κι ό,τι …αγαπάτε τέλος πάντων). Play ball. Ο κόσμος εδώ μπαίνει για να κρίνει εσάς για τον τρόπο που κρίνετε τις ταινίες. Όταν θα σας εμπιστευθεί, θα αρχίσει και να σας συμβουλεύεται. Αν και εφόσον…Για την ώρα, κρατάμε αυτό: ΠΟΤΕ δεν κρίνουμε τον χρήστη. Δεν μας χρωστάει τίποτα. Αν δεν τον αφορούν αυτά που γράφουμε, ΔΕΝ υπάρχουμε. Καθόμαστε σπίτι και τρώμε μια χόρτα με πολύ ξύδι για να στανιάρουμε. Γιατί, έτσι απλά, το number one ζητούμενο της κριτικιάς γραφής δεν είναι το να ερωτεύεται τον εαυτό της, αλλά τον θεατή στον οποίο τελεολογικά απευθύνεται, όπως σε κάθε γνήσια ερωτική σχέση. Το μονήρες, το solo (κλαρίνο) έχει άλλο (και πιο πιασάρικο) όνομα…


 
 
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια. Στείλτε το πρώτο!

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.