• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22307
  • Αριθμός συν/τών: 759912
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Editorial


Τετ 31 Αυγ 2005

ΤΟ CINE (AND THE VIDE)ORAMA




Μπορεί να γύρισα ψιλοκομμάτια από Μύκονο, σου υπόσχομαι όμως ότι θα την ξανακάνω. Για να ξαναγυρίζω, να ξανανταμώνω με την οικογένειά μου, αυτό που περικλείεται σε μια τόση δα λεξούλα, καθοριστική για τη ζωή μου, όπως και πολλών άλλων εδώ μέσα: Cine. Τίποτε δεν είναι τυχαίο. “What’s in a name?” αναρωτιέται ο ποιητής. Η απάντηση έχει να κάνει με όλα αυτά τα απεριγράπτως κουραστικά, εντελώς εκνευριστικά φορές και έτι παραπάνω υπέροχα που έχουν συμβεί τα τελευταία 3,5 χρόνια της ζωής μου. Είμαι ένας μπέμπης (και Man United, if you ask), έτσι νοιώθω, συνομήλικος μ’ αυτό το πιτσιρίκι που τρώει έναν σκασμό ενέργεια, με αποζημιώνει όμως με το να χαρίζει σε ένα ασκέρι κόσμου που ολοένα γιγαντώνεται, κινηματογράφο, στην πιο καθαρή, άδολη και ειλικρινή του μορφή. Η cineματική δημοκρατία έχει ήδη γεννηθεί, μένει μόνο ο καιρός να αγκαλιαστεί από το μέγα πλήθος και το μέγα πάθος των cineλλήνων. Από 1η Σεπτέμβρη, αυτό θα έχει γίνει πλέον πραγματικότητα.

Το Cine and the Videorama θα σας περιμένει με μεγάλη χαρά να το ξεφ(τ)υλίσετε σε μια ζουμερή, ελκυστική, κερδοφόρο ανάγνωση. Είναι ΔΩΡΕΑΝ. Έχει την ύλη του Cine.gr ως επί το πλείστον, από τους ίδιους ορκισμένους cineργάτες που βρήκαν κυρίως απόθεμα σωματικών (γιατί αποξαρχής άλλωστε οι ψυχικές τους αντοχές έχουν τσεκαριστεί από εμένα προσωπικώς) δυνάμεων να δώσουν το δικό τους μερίδιο σ’ αυτό το καθοριστικό βήμα του Cine προς την εξάπλωσή του στον ευρύτερο κοινωνικό χώρο. Ήμασταν μια (και παραμένουμε η μόνη) κινηματογραφική βάση δεδομένων. Γίναμε ένα έγκυρο, πλούσιο σε ύλη, πρωτοπόρο σε ενημέρωση και previews, περιοδικό για το cineμά. Εξελιχθήκαμε σε έναν φορέα κινηματογραφικής ψυχαγωγίας, με χορηγίες σε events, φεστιβάλ, κινηματογραφικά menus (!) και έναν αριθμό ρεκόρ από avantες.

Ήρθε λοιπόν το πλήρωμα το χρόνου να κυκλοφορήσουμε, τα… νούμερα και σε έντυπη μορφή. Γιατί έτσι χαρακτηριστήκαμε στην αρχή, από τους γνωστούς κήνσορες και θεράποντες που λυμαίνονται το κινηματογραφικό προϊόν στην Ελλάδα. Επειδή λοιπόν υπερθεματίσαμε αποδεχόμενοι τον χαρακτηρισμό, γίναμε μεγάλα νούμερα (σε αριθμό cineργατών, events, διαγωνισμούς, επισκεψιμότητα), χωρίς ουδέποτε να ξεχάσουμε από πού προερχόμαστε: Από τις τάξεις εκείνων των ονειροπόλων , που διεκδικούν το «όλα γύρω cineμά» στη ζωή τους. Που δεν γουστάρουν φράγκα και πληρωμένα ταξίδια στις Cannes, δημόσιες σχέσεις – γλύψιμο και πένα – αργομισθία. Που δεν θα το παίζουν κριτικοί ενώ θα έπρεπε να είναι οι κρινόμενοι για τις θέσεις κλειδιά του συστήματος που εξυπηρετούν.

Έτσι πρέπει. Κι εγώ ήμουνα στην Ψαρού, Κυριακή μεσημέρι, σε μια ξαπλώστρα και έπινα μια σόδα. Και βλέπω τον πρόεδρο (κοτεράτος, με τα κρασιά και τον πάτο της θάλασσας στο τραπέζι του – καλά να είναι ο άνθρωπος) και έπιασα να σκέφτομαι. Ποιος είναι ο αληθινά ευτυχής, ο επιτυχημένος, ο έχων το σουξέ, το status και πάει λέγοντας; Μην βιαστείς να απαντήσεις. Μη γίνεσαι προπέτης. Και η επιτυχία, είναι γνωστό και δαύτο, στο finale σχετικό μέγεθος είναι, μετρημένη από την μεζούρα του -αδέκαστου κριτή όλων - χρόνου. Ο πρόεδρος λοιπόν, ο Σωκράτης ντε, χάρηκε μαζί με όλη τη γαυροσύνη, για τον περίπατο (μετά ξύλου) στο καταπράσινο ΟΑΚΑ. Εγώ όμως χαιρόμουν πιο πολύ. Γιατί αυτό που ονειρεύτηκα, μια μέρα ξυπνητός, βρήκε άλλη μια διέξοδο που οδηγεί στο σκοπούμενο, στις καλλίτερες ημέρες για το cineμά στον τόπο μας.

Ελληνικό και ξένο. Ποιοτικό και εμπορικό. Αμερικάνικο και ευρωπαϊκό. Αριστούργημα ή φόλα του κερατούκλη. Ψευτοκουλτούρα- να – φύγουμε ή ντενεκές αλλαλάζων. Στο Cine.gr τα αγκαλιάσαμε όλα. Στο Cine and the Videorama δεν αλλάζει το attitude. Επιτυχημένη συνταγή δεν αλλάζει. Νόμος αυτό. Από την άλλη όμως, για τον ίδιο επακριβώς λόγο που εσύ έκανες τον μπέμπη να μπουσουλήσει, να σταθεί στα πόδια του, να βγάλει τα πρώτα του «δόντια» (όσο γι ‘αυτό, άλλο που δεν θέλει!), ώστε εντέλει να αρχίσει να τρέχει σφαίρα προς άπασα κατεύθυνση, το ένα-και-το-αυτό σε καλώ να πράξεις και μ’ αυτό το βρέφος του 1ου τεύχους. Διαμόρφωσέ το όπως θα το έκανες εσύ. Κάνε (τρελά) γούστα σε λέω! Δεν το κάναμε για πάρτη μας, για τα σένα το φτιάκαμε. Στείλε mail στον Nick Duke (duke@cine.gr), τον αρχικελευστή του περιοδικού, μπας και του φύγει και η τελευταία ικμάδα ενέργειας και πάψει να με ζαλίζει με τις δημιουργικές του ανασφάλειες. Είναι τελειομανής βλέπετε, τι να κάνει; Μην πετάξεις τίποτα my friend. Τα κάλλη του Cine.gr και ακόμα περισσότερα (εκτός από την ποσότητα της ύλης του, που θα παραμένει εσαεί αcineγώνιστη) σε περιμένουν στις σελίδες του. Ρούφα το! Άντε μωρό μου κι άσπρο πάτο – καιρός να πάμε παρακάτω. Και για να σου δώσω το hint, επόμενο mission που παίζει είναι η επαρχία. Η παραγκωνισμένη, αποδιοπομπαία ελληνική επαρχία. Όπως επίσης, για να επιστρέψουμε στην… πρώτη κατοικία μας, το www.cine.gr, έχουμε άλλη μια σεμνή επιθυμία. Να βάλουμε πόδι (αυτό πάρτο όπως θέλεις) στον ελληνικό κινηματογράφο. Να σου αποδείξουμε ότι υπάρχουν υγιείς δυνάμεις στον σάπιο μηχανισμό του εγχώριου cineμά. Τα μεγάλα στοιχήματα όταν κερδίζονται είναι τα πιο γλυκά.

Cineχίζω τις διακοπές μου… εργαζόμενος. Πιστός στο ραντεβού μου με τον Σεπτέμβρη, με μάτια ορθάνοιχτα, παρακολουθώντας την αγωνία του Ζερβόπουλου για τα δρακόντεια (αντι-τρομοκρατικά τα λένε τώρα) μέτρα ασφαλείας στη Mostra, την σισύφειο προσπάθεια της Άλκηστης ώστε να σας παραδώσουμε σταδιακά το πρώτο διαδικτυακό κινηματογραφικό λεξικό στα ελληνικά, την μακαριότητα του Καζιάνη, που χαλαρώνει για πρώτη φορά την ταλαιπωρημένα πιεσμένη του έκφραση, καθώς αγκαλιάζει στοργικά το προϊόν του εκδοτικού του μόχθου. Πολύ φχαριστιέμαι με όλα αυτά. Ο μπέμπης απέκτησε αδερφάκι. Δεν θέλουμε να μας πάρεις δώρα – τι χαζά με λες τώρα! Εμείς κερνάμε. Γιατί ευτυχισμένος είναι μόνο αυτός που αγαπά. Κι αυτός που αγαπά είναι εκείνος που (όχι απλά δίνει αλλά) δίνεται. Καλό Χειμώνα να (που θα) έχουμε!


 
 
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια. Στείλτε το πρώτο!

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.