• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22307
  • Αριθμός συν/τών: 759912
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Editorial


Τετ 08 Ιουν 2005

TA ΘΕΡΙΝΑ ΤΑ CINEΜΑ




The open-air cinema is a typically Greek product. It is one of the most loved institutions of the Greek-style entertainment. It is part of the cultural identity of the Greeks and something impressed on the memories of many generations.

Open-air cinemas exist in all Greek cities and towns. According to a theory, open-air cinemas originate from the tradition of the Greek theatre which was staged in the open air.

Watching films has become an extremely popular form of entertainment since it was first introduced to Greece. People have always gathered in the cinemas in order to watch Greek and foreign films.

The first open-air cinemas were simplistic constructions consisting of the necessary projection screen and the area with the chairs for the audience, as well as a canteen, the projection cabin and the rest rooms. In the 30s, when admission was granted only to those with tickets, the area of the box-office was also added. During the post-war decades, mainly the 60s and the 70s, open-air cinemas flourished and became one of the most frequented places in the urban centres. It was also the place where the most popular Greek and foreign actors and actresses were promoted and loved.

Open-air cinemas now still hold good and the number of the cinema-loving audience in Greece is on the increase. They seem not to be threatened by the new ultra modern multi-complexes. The honeysuckle, the bougainvillea and the jasmine, the cat that by mistake got into the area, the cold bear and the gravel, the fabric folded armchairs -all are `ritual` elements of the open-air cinema and for many people these are more important than a technically perfect screen or the boisterous sound of the multiplex, modern cinemas.


(http://www.mfa.gr/english/greece/living/symbols/cinema.html)

Κορυφαίο; Μέσα σε μια σελίδα του ΥΠ.ΕΞ., τα-θερινά-τα-cineμά πλασάρονται με περισσή γλαφυρότητα ως ένα από τα σύμβολα του νεο-ελληνικού πολιτισμού. Υπερβολή; Να σου πω, απ’ το να συνδέω την Ελλάδα με σκυλέ-ολέ καταστάσεις, καλύτερο το αγιόκλημα με Orson Welles και το homemade κεφτεδάκι από τα γαρύφαλα και τις τσιφτετελο-κατανύξεις Σαλόνικα με τον Κουρκούλη (Ψέμματα λέω αλλά για χάρη του επιχειρήματος...you know). «Παίζεις με τη φλόγα – και ‘γω στό’πα»; Μπορεί. Πριν μια 10ετία τα θερινά άρχισαν τη δειλή ως ημιθριαμβευτική τους επανεμφάνιση. Όχι μόνο εντός των μεγαλο-αστικών τειχών – μιλάμε για πανελλήνια κλίμακα. Έχω την αίσθηση (που λέει και ο Χ’’Νικολάου) ότι το έργο άλλαξε. Τσέκαρε ΕΔΩ την τελευταία έρευνα που έχω εύκαιρη. Παλιά κουλούρια.

Από Ν. Σμύρνη μέχρι Χίο και από Μπουρνάζι ως το αθηναϊκό κέντρο οι cineμάδες, δημοτικής ή ιδιωτικής ιδιοκτησίας εκποιούνται. Δεν αλλάζουν απλά χέρια, γίνονται φαγάδικα και μπαρ(ο)καφετέριες. Ό,τι δηλαδή παίχτηκε στην επονείδιστη (και) κινηματογραφικά δεκαετία του ΄80. Σα χθες θυμάμαι στο Δάσος (Χαϊδαρίου) το Cine Λεβάντα που έγινε η γνωστή Πισίνα. Εκεί μυήθηκα στον ονειρικό κινηματογραφικό κόσμο, μικρό παιδάκι τότε. Πώς τα λέει και το ΥΠ.ΕΞ; :

“The classical expression when referred to open-air cinemas is `The magic of the open-air cinema` with the sky above the audience creating a second stage towards which many times the eyes are turned to escaping from reality. With the sky straight above, sinking into the dream becomes an easier and more absolute process.

Εσχάτως τα θερινά εκσυχρονίσθηκαν, παίζουν ακόμη και avant premieres, πόσο μάλλον A’ Προβολής, χωρίς φυσικά να πάψουν ποτέ να μας σερβίρουν τις τόσο αναγκαίες (μαζί με ένα κάρο δήθεν αριστουργήματα - δευτεράντζες μεγάλων δημιουργών του παρελθόντος) επανεκδόσεις. Ειδικά πέρυσι με την λαίλαπα (εθνικοί θρίαμβοι in reverse) Ολυμπιακών και Euro, παίχτηκε η επιχείρηση Μπαρμπαρόσα, με σφοδρό βομβαρδισμό ταινιών που με τη βία έβγαζαν πάνω από 1.000 εισιτήρια. Φέτο χρειάστηκε ένας Eurovision οιωνός για να επιφυλάξει το κοινό μια μάλλον μέτρια υποδοχή στην αυλαία του Star Wars. Χώρια που (ξανα)παίζει μπάλλα η Εθνική μέσα στον Ιούνιο και πάει λέγοντας. Αιτίες που θα κλείνουν τον κόσμο εκτός θερινού νυμφώνος πάντα θα υπάρχουν. Γι’ αυτό και είναι άλλο εδώ το point.

Ξαναδιάβασε τώρα την εισαγωγή μου. Σου υπενθυμίζω ότι το άρθρο είναι de facto η επίσημη θέση του Υπουργείου Εξωτερικών για την κατάσταση των θερινών cineμάδων στη χώρα μας. Βλέπεις τα bold; Συμφωνείς με το πνεύμα του κειμένου; Σημειωτέον ότι πλέον τα multiplex έχουν φτιάξει τα δικά τους θερινά, μπαίνοντας δυναμικά στο χορό με τρελά blockbusters, όταν τις ίδιες ημέρες το θερινό-της-γειτονιάς παίζει την τάδε art house επανέκδοση. Άνισος ο αγώνας. Και ο ταπεινός και καταφρονεμένος...θερινάρχης κοιτάει τον έναστρο ουρανό πάνω από τον cineμά του, αλλά όχι επειδή είναι παρασυρμένος από `The magic of the open-air cinema`.Μάλλον προς προσευχή στον Ύψιστο μου κάνει. Γιατί τα νοίκια και τα δικαιώματα των ταινιών τρέχουν και δε φτάνουν (τα εισιτήρια).

Δεν τετραγώνισα τον κύκλο, το θέμα κρατάει χρόνια και γενικώς η προσέλευση θεατών στην Ελλάδα μειώνεται αντί να αυξάνεται όπως στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Εφέτος το πρόβλημα διογκώνεται με την προσθήκη του φαινομένου της πειρατείας των dvd που είναι κατ’ ουσίαν ανεξέλεγκτη και αφορά πλέον και ταινίες απρόβλητες ακόμη στις ελληνικές αίθουσες. Και η τιμή εισόδου βέβαια αυξάνεται – δείγμα της πλήρους άγνοιας του κινδύνου που ακούει στο όνομα… «πειράτα». Το dvd – πειράτα που δεν είναι μόνο φθηνότερο από το αντίτιμο του ενός εισιτηρίου, αλλά έχει μπει σε μια ανταγωνιστική κούρσα ποιότητας κατασκευής προς όφελος του τελικού καταναλωτή. Σοκάρει η αλήθεια, έτσι; To ζητούμενο όμως δεν είναι η βελτίωση της ποιότητας της κάθε... πειράτας, είναι η προσαρμογή των κινηματογραφικών (χειμερινών και θερινών) αιθουσών στις απαιτήσεις του 21ου αιώνα. H multimedia κινηματογραφική οργάνωση των χώρων προβολής με τη συνδυαστική δυνατότητα πολλαπλών μορφών ψυχαγωγίας είναι το μέλλον – σωτηρία από την απειλή της πειρατείας. Όσο γρηγορότερα υπηρετηθεί αυτή η αποστολή τόσο το καλύτερο. Για όλους μας.

Το Cine.gr την έχει δει και εφέτο...Θερινά και έχει εξασφαλίσει για εσάς δωρεάν κινηματογραφική έξοδο για όλο το καλοκαίρι. Το σύνθημα παραμένει αναλλοίωτο απ’ τα πέρσι: Υιοθέτησε τον Θερινό της γειτονιάς σου. Ακόμη κι αν το δεις το πράγμα ωφελιμιστικά, η ουσία διόλου δεν αλλάζει: Τον έχεις ακριβώς όσο κι εκείνος ανάγκη.


 
 
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια. Στείλτε το πρώτο!

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.