• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22307
  • Αριθμός συν/τών: 759912
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Editorial


Τετ 04 Μαϊ 2005

Ο ΚΑΙΡΟΣ ΓΑΡ ΕΓΓΥΣ




Ο Χριστός Ανέστη. Εσύ τι έκανες τελικά; Ανέστης; (Πονηρός) Ο Βλάχος. Επέστρεψες, ή ακόμα έρχεσαι; Καλά έκανες κι έφυγες. Κι εγώ αν μπορούσα το ίδιο θα έκανα. Κι ας ήταν παντού το ίδιο, όπου κι αν θα πήγαινα. Σημασία έχει να φεύγεις. Ούτως ή άλλως εδώ θα γυρίσεις. Σπίτι είναι όπου είναι η έγνοια σου. Τώρα εγώ σε καλώ στο δικό μου, πάρε ένα τσουρεκάκι με αυγό, από αυτά που έφκιασε η μαμά σου τη Μ. Πέμπτη κι έλα να τσουγκρίσουμε για το καλό. Άσε το δικό σου σπίτι- έγνοια κι έλα να μοιραστούμε τη δική μου. Που ξέρ’ς, μπορεί στο τέλος να ανησυχήσουμε και μαζί.

Αφού ρωτάς πως πέρασα να στα πω. Ήμουν μια εβδομάδα άρρωστος. Ανοιξιάτικη ίωση στο πιο allegro forte της. Ακόμη ξεροκαταπίνω. Αν έφαγα; Ε, δεν θα’ τρωγα; Όχι όμως όπως άλλοτε, που έβαζα body parts αμνού και στις τσέπες μου. Και μου’ ρχεται στο νου και το άλλο που λέει «μεγάλη μπουκιά φάε – μεγάλη κουβέντα μη λες». Έτσι αρχίζω και… τρώγομαι (αντί να τρώω), να περνώ μια παρατεταμένη περίοδο (θα μπορούσα να μην συμπληρώσω αυτή τη φράση διότι με καλύπτει αρκούντως… γυναικολογικά) αναβροχιάς (sic), αδημονίας, ενοχλητικής μεμψιμοιρίας. Ο Μάης μπήκε κάπως αδέξια, περνώντας στην κεφάλα μου έναν ακάνθινο κότινο αμφιβολίας. Άλλος πάλι, εσύ καλή ώρα, μπορεί να το βρεις παραγωγικό αυτό το ψυχοβάσανο. Μένα απλά μου ροκανίζει τους νευρώνες.

Είδα πολλά –σύμφωνα με το πατροπαράδοτο πασχαλιάτικο έθιμο- dvdιά, zapάρισα ασυστόλως επί του ανέμπνευστου τηλεκαναλικού προγράμματος, λύτρωσις όμως πουθενά. Όποιος την πετύχει πουθενά μη διστάσει να μου γράψει mail. Δεν είμαι ο άπιστος Θωμάς. Τουλάχιστον δεν με λένε Θωμά. Όπως και το ότι θέλω cineχεια να κερδίζω δεν (θέλω να) με κάνει Μουρίνιο. Κι ας προκαλεί ενίοτε αντιπάθειες αυτό. Η’ (στην χειρότερη των περιπτώσεων) γκαντεμιά. Τέτοια πράγματα λοιπόν δεν τα χρειαζόμαστε Τάκη μου στο Cine, γιατί, όλα μια χαρά δεν πάνε; Ο κόσμος δεν φχαριστιέται; Οι cineργάτες δεν παίζουν τη μπαλάρα τους και η ομάδα δεν φαίνεται να εξασφαλίζει άνετα κι αυτό το πρωτάθλημα;

Σου γυρνάω πίσω την ερώτηση. Ποιο πρωτάθλημα; Αυτό των μικρών κουκλίστικων γηπέδων του ελλαδικού internet; Καλύπτεσαι; («Ναι, αμέ!» - απαντάς εσύ). Τα πάντα είναι συγκριτικά φίλε μου. Δεν υπάρχει πιο ξενερουά γκόμενα (ή γκόμενος, για να κρατάμε τα ίσα) απ’ αυτή που, πάνω στην κά…ψα σου ρωτάς να σου πει αν είσαι ο καλύτερος και εκείνη σου απαντά ως γνήσιος κατιών του Ποντίου Πιλάτου: «Mα αγάπη μου, πως μπορώ να συγκρίνω, αυτά είναι ανόμοια πράγματα, μα συγκρίνονται;». Εκεί ακριβώς είναι που πέφτουν όλα τα ανδρικά κάστρα, εκεί είναι που πειθαναγκάζεσαι να πιστέψεις ότι δεν είσαι (άλλο) ένα αρσενικό αλλά ο Αιμίλιος το Μήλο ή ο Θάνος το κολοκυθάκι, από την αλήστου μνήμης Φρουτοπία.

Ποτέ μου δεν κατάλαβα τη διαχωριστική γραμμή μεταξύ γκρινιάρη και αχάριστου, φαταούλα και παραπονιάρη. Στο ξαναγράφω πιο direct τώρα, όλα είναι θέμα σύγκρισης. Η σύγκριση που έχει κάνει πρώτα ανεφοδιασμό από το γκαζάδικο της αυτοκριτικής για να μεταποιήσει ύστερο ένα λογικό + αισθητικό επιχείρημα σε ένα νοερό υποδεκάμετρο καλλιτεχνικής στάθμης. Μιλάω για κριτική, κινηματογράφου, θεάτρου, για τέτοια επικίνδυνα αθλήματα τώρα. Και για να βυθιστούμε μαζί στο χαίρε χάος αμέτρητον, βλέπω στο Cine κριτικές να εκπλήσσουν με την τόλμη τους, κάνοντας τους φίλους μας των εταιριών διανομής να… τρώνε τα καπέλα τους από τη δυσφορία! Έτσι είναι. Έτσι το είδε ο κριτικός (και ΟΧΙ ο… «κριτής») – έτσι το σφύριξε. Κάνε κι εσύ ως χρήστης το κουμάντο σου, τσεκάρησε τον συγκεκριμένο άρχοντα της ηλετρονικής μελάνης και δες, με ένα απλό κλικ πάνω στο όνομά του, πως έχει βαθμολογήσει κι άλλες ταινίες. Έτσι κόβεις φάτσα, έτσι βγάζεις συμπέρασμα.

Εδώ κι αρκετό καιρό έχει ξεκινήσει στο Cine μια πιο personalized προσέγγιση στον τομέα αυτό. Αυτό καταλήγει, στην πλέον ολοκληρωμένη του μορφή, στη δική σας παρέμβαση σ’ αυτή την interactive διαδικασία. Δεν θα κουραστώ να το υπερθεματίζω αυτό, το Cine.gr δεν είναι μια κινηματογραφική βάση δεδομένων τίγκα στα…σεντόνια. Δόξα τω Θεώ, άρθρα – παπλώματα, σεντονάτα με ραφή στο τελείωμα (sic) τα βρίσκεις αβέρτα – κουβέρτα στα κυριακάτικα φύλλα των εφημερίδων(ε). Τι τα θες μπρε μάτια μου και στο internet; Γι’ αυτό και έσκασε δειλά το Άκου Να Δεις, που πλέον θα τολμήσουν (εκτεθείτε ωρέ!) και άλλοι cineργάτες που εζήλωσαν δόξαν Ταμπάκη στο ταμ-τιριρί του.

Και έπεται cineχεια. Μετά το Άκου Να Δεις να βγάλουμε το Είδα και στα Λέω, με δικά σας ηχητικά ντοκουμέντα - κριτικές επί των ταινιών του μήνα (για να έχετε κι αβάντα για να βλέπετε ταινιάκια στο πιο χαλαρό). Και μετά να παίξει και live on Cine δρώμενο, με διαδικτυακές εκπομπές και εγκάθετες παρεκβάσεις κοινού. Γουστάρω τόσο που γουσταίρνω. Και μπορώ να κάνω export και download ένα κάρο ακόμη ιστορίες, γιατί το ξαναματαγράφω: Δεν αποφεύγω τη σύγκριση, την επιζητώ. Γιατί όπως λέει ο θρυλικός Samuel L. Jackson στον superhero Bruce Willis στο cult θαυματάκι Unbreakable, “το παν είναι να ξέρεις τη θέση σου σε αυτόν τον κόσμο. Δεν θα είχε νόημα να υπήρχα εγώ, αν δεν μάθαινα ότι βρίσκεσαι εσύ ακριβώς στην αντίθετη πλευρά από εμένα».

Που θέλω να καταλήξω; Στο ότι μπορεί η φάση με το site Cine.gr να πηγαίνει πρίμα με όρτσα τα πανιά (στο βραστό δεληβοριά), όμως το brand name (απεχθής marketinίστικος όρος), η ιδέα του Cine, περνά μέσα από έντυπο (τέλη Μάη, λίγη υπομονή ακόμη), ραδιόφωνο (μόλις φτιάξει η φωνή ξαναγράφουμε στον Red), τηλεόραση ή διαστημόπλοιο. Το όραμα είναι απλό, κωδικοποιημένο στον όρο cineματική δημοκρατία και αξίζει τον κόπο, τα ψυχολογικά ντιριντάχτα, τη βιωματική αυτή συμπούρμπουλη που προκαλείται μέσα μας σε κάθε επιστροφή από διακοπές με μια ατέλειωτη δημιουργική δίψα (αυτή τη δίψα που σε κρατά ζωντανό, που λέει και ο Ν. Πορτοκάλογλου), ναι, αξίζει καντάρια αυτή η ιστορία. Ασυζητητί.

Το μόνο που μένει είναι η γόνιμη επιμονή, ο τελικός συγ-κριτής όλων. Κι όπως περιγράφεται ξεκάθαρα στο βιβλίο του προφήτου Λιακόπουλου (όχι του Βασίλη του εξαδέλφου, που έρχεται φανταράκι με άδεια από Σάμο το Σ/Κ – του άλλου), ο καιρός γαρ εγγύς. Στοίχημα μονό – αποδεκτό, με κερδισμένο το Cine; Το πάμε λέει; Έφυγε! (Αμέεε…)


 
 
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια. Στείλτε το πρώτο!

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.