• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22307
  • Αριθμός συν/τών: 759912
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Editorial


Τετ 29 Σεπ 2004

LA MALA EDUCACION











"Που μας πάει το πουλμανάκι;"


Είναι (όλα) θέμα Παιδείας τελικά; H`...Εκπαίδευσης; Από αυτή που (προ)υποτίθεται πως μας δίδεται στο σχολείο; H`...την άλλη, του «δρόμου»; Ποιου δρόμου; Μήπως των Καμένων Βούρλων; H` απλά...των βούρλων, που στοίβαξαν άλλα επτά (7) παιδικά κορμάκια στην τάφρο των τετρακοσίων (400 -και βάλε) Καμένων ζωών; Και ποιος είναι ο Καλός; Μήπως ο ...καλύτερος, δηλαδή...ο Βούγιας; H` o καλύτερος όλων, δηλαδή ο...εύθικτος Τσιτουρίδης; Δεν χρειάζεται καν μιας...(πρώην) Κουτσίκου- υπουργού γνώση για να βγει το πόρισμα: Από το Σινούκ έως εδώ, από τα 20 περήφανα μετάλλια των παρα-Ολυμπιακών, από τον Έκι Γκονζάλεζ μέχρι τον Ριβάλντο, κάνουμε απολέπιση των συλλογικών μας ευθυνών, αναπνέοντας από τα βράγχια της τηλεοπτικοποιημένης καταγγελτικής αφασίας. Ποιος είναι ο επόμενος εθνικός θρίαμβος λέμε τώρα;

Εγώ δεν πήρα μάνα μετεγγραφή κι έκανα τέσσερα (4) χρόνια φοιτητηλίκι Κομοτηνή και νοιώθω κομπλεξικός που το μισό Α` έτος της σειράς μου την έκανε με απαλά πηδηματάκια επειδή, μπήκε η τσίμπλα στο μάτι του, ένοιωσε κλειστοφοβία, νόσησε ανήκεστον νόσον ή απλά του...στραβοέκατσε (η «ξενιτιά»). Και νοιώθω κομπλεξικός διπλά και... απ` την ανάποδη που, μετά από έτη συναπτά, η πρώην μου πήρε μια τέτοια μετεγγραφή (και χειρότερη να σου πω) για να κατέβει στην αγκάλη μου. Είναι όπως με την Έκθεση που έγραψα στις Πανελλήνιες για την «προστασία του περιβάλλοντος»: Δεν μπορείς να φανταστείς πόσο εύκολα πετάω το σκουπιδαριό μου από το μισάνοιχτο τζάμι του...τουτού μου! Κι είχα γράψει και 18...

Ο καλύτερος εξορκισμός της Κακής Εκπαίδευσης είναι η εξομολόγηση. Γι` αυτό cineχίζω το πρόγραμμά μου με περισσότερη cineψυχανάλυση. Κι ασούμε τελείωσαν οι 10ες Νύχτες Πρεμιέρας κι εγώ ακόμη...ψάχνομαι. Γειασάν τους μάγκες της διοργάνωσης για την επιτυχία του φεστιβάλ, δε λέω. Από την άλλη, είμαι kind of Lost in Translation μεταξύ των ενθουσιωδών παιάνων του φίλτατου Γιώργου (Ζερβόπουλου) και της εύγλωττης απορίας της... απέξω, όπως την εξέφρασε ο Βαγγέλης (Καπαρτζιάνης): Τελικά, αν την επιτυχία την πιστώνεται η οργανωτική επιτροπή, οι βαρβάτοι σπόνσορες και οι cineργαζόμενες (σε βαθμό αποκλεισμού των άλλων -λιγότερο ισχυρών από πλευράς συγκέντρωσης κεφαλαίων- Μέσων) εταιρίες διανομής, ΠΟΙΟΣ χρεώνεται το μάρμαρο;

Εξηγούμαι. Μετά από το κάζο του Euro και των Ολυμπιακών, ο κόσμος δίψασε (και πολύ καλά έκανε) για καλές ταινίες. Στήθηκε στην ουρά, περιμένοντας, περιμένοντας, «από φυλακής πρωίας μέχρι νυκτός», από το Before Sunrise μέχρι το... Before Sunset, κι ακόμα περιμένει! Και για να βγάλω πρώτον εμένα στον... ντάκο, αντίστοιχο είναι το ζήτημα που αντιμετωπίζουμε με τον Γιώργο Καζιάνη, τον PR και Marketing Manager μας στο Cine. Πιστέψτε με είναι το μόνιμο σημείο τριβής μας κάθε φορά που έχουμε Cine Premiere: Ο Γιώργος λέει «σκίσαμε» όταν ο μισός κόσμος μένει εκτός αίθουσας. Εμένα μόνο που δεν με παίρνουν τα κλάματα. Είναι η διαφορετική αντίληψη των πραγμάτων. Ο ορισμός της επιτυχίας δεν είναι να δει τελικά την ταινία μια γεμάτη αίθουσα και να μείνει με τη δίψα, το 40 - 50% των συνωστισμένων στην ουρά. Είναι να την δουν όλοι. Κι αν δεν την δουν, φταίω ΕΓΩ που δεν το διοργάνωσα έτσι, ώστε κατά το δυνατόν να ικανοποιηθούν τουλάχιστον οι περισσότεροι.

Οι 10ες Νύχτες... ξημέρωσαν, ζήτω το 17ο Πανόραμα Ευρωπαϊκού κινηματογράφου! Μεταξύ 1ης - 14 Οκτωβρίου, με Max von Sydow πρόεδρο και αφιερώματα στον μακαρθισμό, τον Mario Monicelli και τον Elia Kazan. Δεν θα το χάσουμε, ειδικά για μια – δυο πρεμιέρες που θα μας απασχολήσουν έντονα εφέτος. Στην Αθηναϊδα και τον Απόλλωνα, το φιλμικό party σε αμείωτους φθινοπωρινούς ρυθμούς. Ευχόμαστε μόνο να υποστηριχθεί περισσότερο εφέτος η cineργασία των ιθυνόντων με τα Μέσα τα οποία θα καλύψουμε το event, γιατί μας έχει μείνει μια ξινίλα από πέρυσι...

Ο καλύτερος εξορκισμός της Κακής Εκπαίδευσης είναι η εξομολόγηση. Το κακό παιδί της δεκαετίας του ’80 έχει μεταμορφωθεί στον μοναδικό φορέα της κληρονομιάς του Ingmar Bergman, του σινεμά της ιχνηλασίας των αχαρτογράφητων γωνιών της ανθρώπινης προσωπικότητας. Pedro Almodovar. Αυτοβιογραφικότερος από ποτέ, ξορκίζει την Καθολική του Εκπαίδευση, κλείνοντας με ιδιοφυή τρόπο τις εκκρεμότητες με το παρελθόν της Τέχνης του. Bad Education, από την Παρασκευή στις αίθουσες. Κι αν το oeuvre του Pedro είναι προϊόν κακής εκπαίδευσης, τότε υπάρχει ακόμη ελπίδα εξαγνισμού: Για όλους μας.


 
 
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια. Στείλτε το πρώτο!

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.