• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22307
  • Αριθμός συν/τών: 759912
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Editorial


Παρ 30 Ιουλ 2004

THE STEPFORD WORKER




Κάθομαι και χαζεύω τον τίτλο. Με το ζόρι χτυπούν τα δάκτυλα τα πλήκτρα. Η υπερβολική κούραση φέρνει τσαντίλα. Βγήκε ο Ιούλιος και φως (διαβάζεται και: «ΔΙΑΚΟΠΕΣ»!) από πουθενά. Και τότε είναι που συμβαίνει το πλέον θαυμαστό, η στιγμή που τα νεύρα γίνονται πείσμα και το πείσμα μια αδιέξοδη υπερηφάνεια που δοξάζει μια προδιαγεγραμμένη – μα τόσο αξιοπρεπή – ήττα. Τώρα κάθομαι και χαζεύω την πρώτη παράγραφο, τη μισοτελειωμένη παράγραφο, την αχρείαστη σε ένα κινηματογραφικό editorial παράγραφο. Αχρείαστη να ‘ναι. Σαν μια ταινία που παίρνει το μάτι σου κάθε τόσο στην τηλεόραση και κάθε φορά σε ενδιαφέρει και λιγότερο.

Πρέπει να έχουμε μείνει αρκετοί ακόμη εδώ. Κοιτώ σ΄ ένα πλάνο πλονζέ την περτικαλί λωρίδα που πάει enseble με τις περτικαλιές πινακίδες ενόψει των Ολυμπιακών. Δυο βδομάδες μείνανε. Χτυπημένος κατάφωρα από το Νόμο του Murphy ξέμεινα πίσω χωρίς εισιτήριο ούτε για τους προκριματικούς στο trampolino. Χώρια που με τρώει το ότι δεν έχω ξεκαθαρίσει μέσα μου το πράγμα, δεν έχω πάρει την ούλτιμη απόφαση: Να το χτυπήσω το διαρκείας τώρα που πήραμε (ή μήπως…μαζέψαμε;) τον Rivaldo ή να χτυπήσω σκάντζα – βάρδια (κατά προτίμηση νυχτερινή) στο Zeppelin και να τραβάω πανοραμίκ από άκρη σε άκρη την Αθήνα – ανοχύρωτη πόλη;

Εκεί είναι που τρελαίνεσαι εντελώς και τα βλέπεις (κυριολεκτικά) όλα: Η απόλυτη σεναριακή ιδέα ωχριά μπροστά στο ηδονοβλεπτικό πανηγύρι του someone- to -watch –over- me –μπαλονιού. Ακόμη κι αυτός ο Shyamalan που μας έχει ρίξει στα σκληρά δυο χρόνια ανα(μ)μένοντας (στα κάρβουνα) το επόμενο twist του, φαντάζομαι θα ζοριζόταν να αντικρούσει το grandeur μιας big brother αίσθησης κατευθείαν από τα ουράνια, όπως μπαίνεις απ’ την Ακρόπολη δεξιά (…). Παρεμπί, το The Village ανοίγει αύριο στην Αμερική και φυσικά θα το δω στο πρώτο μου ρεπό! (bye bye Rivaldo, fairwell Olympics!) O γιατρός μου σύστησε φιλμική αποτοξίνωση από την μούφα-με- ουρά που έχει ενσκήψει το τελευταίο τρίμηνο, οπότε…

Cineχίζω με ένα φοντύ ανσαινέ, εξηγούμενος (και ελπίζω όχι παρεξηγούμενος) για τη δράση του Cine μέσα στο (ολυμπιακό) καλοκαίρι 2004. Η αλήθεια είναι πως εμείς πάμε λίγο… αντίθετα από τα άλλα κινηματογραφικά μέσα στις ντάλα κατακαλοκαιρινές ζέστες:
· Δίνουμε free entrance σε ένα ολόκληρο δίκτυο θερινών κινηματογράφων ΕΔΩ!
· Η μία avant premiere (πάντα σε θερινό) διαδέχεται την άλλη – από Jeepers Creepers 2 σε A Mi Madre Le Gustan Las Mujeres και στο καπάκι… Warriors of Heaven and Earth. Κινηματογραφικώς μορφωμένα παιδιά είστε, το πιάσατε το υπονοούμενο.
· Παίζουμε ως cin(e)-διοργανωτές στον CINE-Αύγουστο της Μονής Λαζαριστών, πιστοί στο Dogma 2002 περί cine-ματικής δημοκρατίας.

Αν, παρόλα αυτά, θέλετε να ΑΚΟΥσετε τι πρέπει ΝΑ ΔΕΙ(Σ)τε στις αίθουσες αυτήν την εβδομάδα… χμμμ, γκουχ… πώς να σας το θέσω… Απλά θα είμαι ειλικρινής: Τις δύο τελευταίες εβδομάδες δεν λυπήθηκα τα ξενύχτια μου και έστειλα τις… κορώνες μου για τη στήλη. Υπολόγισα όμως χωρίς… το Μήτσο, ο οποίος λείπει σε διακοπές και δεν παίζει αντικαταστάτης σε κάτι τέτοια τεχνικά κόλπα! Τι τα θες- τι τα ζητάς, έτσι είναι ο εθελοντισμός, δεν είμαστε υποχρεωμένοι να το κάνουμε και γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο το κάνουμε καλύτερα από τον καθένα (επαγγελματία). Εδώ κάντε… χαρούλες :-) (ξέρετε εσείς ποιοι, αμέ!). Θα σας προκύψει πάντως ξανά ΑΚΟΥ ΝΑ ΔΕΙΣ, το πότε είναι το δικό μου twist για… τα αυτάκια σας μόνο!

Πάμε σε 25 λέξεις στα ταινιάκια (δυστυχώς ανεξαιρέτως) coming this week to a theater near you:

7. Michel Vaillant

O Luc Besson άφησε το Taxi και πάει στο rally. Το όχημά του μένει από σασί και οι χαρακτήρες από μπαταρία. Και η υπομονή μας από βενζίνη.

6. La Finestra Di Fronte

H εργατική τάξη και το Ολοκαύτωμα και το βρακί μιας παντρεμένης και που θα βρω δουλειά καλέ εγώ και πολλά Ιταλικά Oscars (Donatello). Τίποτε άλλο μήπως;

5. I Capture The Castle

Αγγλική τηλε – ρομαντζάδα που κάνει ένα βαρετά «αισθαντικό» tribute σε Little Women και τα άπαντα της Jane Austin. Sorry, not my cup of (English) tea…

4. A Mi Madre Le Gustan Las Mujeres

Αλμοδοβαρικά προβλέψιμο, Woody Allenικά νευρωτικό, μεσογειακά σεξουλιάρικο είναι, όπως είναι και γουστόζικα δροσερό χάρη στην παρουσία της Watling που σου γνέφει όλο νόημα «Μίλα Της».

3. Warriors Of Heaven And Earth

Spaghetti ala Cinoise; Αργεί να βράσει, χωρίς πολλά καρυκεύματα Ήρωα ή Τίγρη και Δράκου. Κάτι σαν Zatoichi στο χολυγουντιανό του. Ο Young Wen δίνει τα ρέστα του ενάντια τσι…Τούρκοι! (Ποιος ήρθε;)

2. Baisers Voles

Ο άγιος Τruffaut είχε κι αυτός τις μονομανίες του. O Antoine Doinel του θρυλικού 400 Coups ενηλικιώνεται, μαζί με τις πολλές αδυναμίες του. Το ίδιο και η ταινία.

1. Spartan

Ο Kilmer ως σπαρτιάτικη πολεμική μηχανή – έντιμο όργανο της σαθρής κυβερνητικής τάξης. Ο μπλοφαδόρος Mamet επιβεβαιώνει ταινία με την ταινία ότι είναι εξαιρετικός σεναριογράφος αλλά μέτριος σκηνοθέτης.

Δώστε μας κι εσείς δείγμα του δεινού σεναρίστα που κρύβετε μέσα σας, παραθέτοντας ΕΔΩ σε 25 λέξεις (σπαρτιάτικα) την ιδέα που θα αποτελέσει το story του επερχόμενου Cine.gr movie! Μέσα στην τρελή εργασιοθεραπεία (βλ. το μαύρο μου το κάτεργο…) στην πόλη, δε σκέφτομαι τίποτε καλύτερο από ένα γερό… ντεκουπάζ! Εσείς δηλαδή τι, σκέφτεστε τίποτε καλύτερο; (E, τότε… γράψτε το!)


 
 
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια. Στείλτε το πρώτο!

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.