• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22307
  • Αριθμός συν/τών: 759912
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Editorial


Τετ 16 Ιουν 2004

ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΟΥ DRAGAO




«Η μεν Νίκη έχει πολλούς πατεράδες, η δε Ήττα είναι ορφανή»

(Αγνώστου... πατρός)


Αναμετρήσεις και στοιχήματα. Ευρωεκλογές και Euro 2004. Ολυμπιάδα και Πάμε Στοίχημα. Κάτω από το 50% η συμμετοχή στην πανευρωπαϊκή ψηφοφορία, στο limit up τηλεθέασης το Πορτογαλία – Ελλάδα. Άλλο λίγο και η ευρω- αποχή θα έπιανε τα ratings του Fame Story με guest Ruslana. Με λίγο παραπάνω ζόρι θα έφτανε το τρελό eurovisionίστικο παντιρντί με Sakis. Ιδέα: Οι επόμενες ευρο-εκλογές να συνδυαστούν με Eurovision μια-οποιαδήποτε-άλλη-ημέρα-από-ευρωπαϊκό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου. Να’ μαστε και λίγο σοβαροί. Όπως οι Πολωνοί, που άκομη ψάχνουν για εκλογικό τμήμα...

Και η Ελλάδα – λέει- θέλει τον Γερμανό της. Τι «βασιλιάς Όθων» ο… Otto Rechagel, τι ντελιριακές, ανώτερες-πάσης-περιγραφής ιαχές των απανταχού sport casters, τι πανεθνικές χίμαιρες για κατάκτηση της κούπας...Πλειοδοσία στην αμετροέπεια από έναν (ακόμη) λαό που ζητά άλλοθι για τη μιζέρια μιας καθημερινότητας που πληρώνει (κυριολεκτικά) πανάκριβα, αδυνατώντας να ξεχωρίσει την ίρα από το στάρι, τον αθλητικό χαβαλέ από το μέλλον του σε μιαν ευρώπη που αποφασίζει για το μέλλον του, ερήμην του.

Πολλοί οι πατεράδες για το Θαύμα (όχι της Βερνης – το άλλο) του Dragao. Ο Rechagel, θεουλάκος, δεν το συζητάμε. Για τους παίχτες, ακούστηκαν οι αναμενόμενες χαριτωμενιές: Οι λεγεωνάριοί μας έφεραν αγέρα ευρωπαϊκό στα πειρατικά μας πανιά, που γκρέμισαν με την ορμή τους το κάστρο των δράκων (how do you say: «ιστορίες με δράκους»; Αυτό.) Τα τσικό του «πραγματικού πρωταθλητή» ΠΑΟ έκατσαν κάτω από τη μπάρα, όχι, οι μπαλαδόροι της ΑΕΚ έκαναν τη διαφορά. Εγώ προσωπικά να’ ούμε θάμαξα, τον πορτιέρο μας, ξεύρετε, τον Νικοπολίδη. Ναι, αυτόν του... Ολυμπιακού!

Πολλοί και οι πατεράδες του νικηφόρου αποτελέσματος των ευρο-εκλογών:
  • O πρωθυπουργός καταχάρηκε για την επιβεβαίωση του πρωτοφανούς έργου της...αχρόνιστης κυβέρνησης και συνεχίζει «σιγανά και ταπεινά» ενώ ο Highlander, o Εφιάλτης, ο Δρακουμέλ, ο Γκαντέμης (εδώ όλοι πετύχατε στη μαντεψιά) σαλπίζει τον παιάνα του εκ βάθρων ξεσαλώματος αντι-λαϊκών μέτρων μετά την Ολυμπιάδα (how do you say: «Ποιός πληρώνει το Μάρμαρο (α);» Αυτό.)
  • Ο Γιώργος πέτυχε νούμερα μεγαλύτερα από εκείνα του 1999, οπότε μπορεί να εφεύρει κι άλλους, πολλούς, αμέτρητους ήλιους του ΠΑΣΟΚ σε όλα τα χρώματα και τα σχήματα και να τα στείλει με e-mail προς έγκριση από τα Μέλη. Εν τω μεταξύ κάτι τέτοιες επιτυχίες ανοίγουν την όρεξη του Benny – Βενιζέλου. Κι έχει μεγάλη μια πελωωωώρια λαχτάρα για Nesquick!
  • Η Αλέκα πήρε αμπάριζα την αρνητική ψήφο, ο Κωνσταντόπουλος προβάρει το ρόλο του προέδρου της δημοκρατίας - αριστερό άλλοθι, ενώ...η ώρα είναι 7 μμ, και κάπου σε κάποιο κανάλι με κάποιον τρόπο ο Καρατζαφέρης διαψεύδει ότι είναι ακροδεξιός. Είμαι σίγουρος ότι μ’ αυτόν τον ρυθμό μέχρι αύριο τέτοιαν ώρα θα το’ χει πιστέψει βαθιά μέσα του κι ο ίδιος.


Η Ήττα είναι ορφανή. Ο χαμένος είναι τα θερινά - τα - σινεμά. Η τηλεόραση έχει καταπιεί τη μεγάλη οθόνη με τη μπιγκόνια και το γιασεμί. Reality Bytes. Η Φάρμα των τηλεοπτικών ζώων, η Ιστορία Δόξας μικρότερης του 15λεπτου. Ενσκήπτει και η Ολυμπιάδα τον Δεκαπενταύγουστο για να τον στείλει τον μακαρίτη. Τι να φτουρήσει η ρημάδα η μυριοταλαίπωρη η κόπια μπροστά στο τζαμπέ τηλεοπτικό υποθέαμα; Τι έξοδα να βγάλει η ταινία των 1.000 και 1 εισιτηρίων κατά τη χειμερινή περίοδο μέσα σε ένα διήμερο –με- το-στανιό θερινής προβολής; Ύστερα είναι και το άλλο: Παίζει κι αθέμιτος ανταγωνισμός μεταξύ του υπερ-Coolάτου θερινού που σου πετάει τη Μέρα που Δεν ΄Εχει Μεθαύριο ή Κάτι Τέτοιο, καραλουσάτη υπερπαραγώγα ΑΑΑ’ προβολής (καλύτερης κι από το καρπούζι Αμαλιάδος με τη βούλα και με το μαχαίρι), ενώ ο συνοικιακός σινεμάς αγκομαχάει με το παραγνωρισμένο αριστούργημα του –νεαρού-και-άσημου-τότε-και μετέπειτα- κολοσσού της 7ης Τέχνης. Τι τα θες – τι τα γυρεύεις δηλαδή.

Έχω πρόταση. Παλιές και δυσεύρετες ταινίες στα θερινά και με χαμηλό εισιτήριο. Κινηματογραφική λαϊκή παιδεία, με τη ΓΕΝΝΑΙΑ αρωγή του ΥΠ/ΠΟ εννοείται. Φεστιβάλια και ρετροσπεκτίβες για να καλυφθούν τα προγράμματα, με έμφαση στον Ελληνικό (δεν υπάρχει παλιός και νέος για μένα, το ξεκαθαρίζω) κινηματογράφο. Ο cineλληνας να μαθαίνει πως παίζεται το καλό τόπι το καλοκαίρι για να σακουλεύεται τι παίζει από Σεπτέμβρη που αρχίζει πάλι η σεζόν (και καλά). Το ζήλεψα το μέγα πλήθος των football fans έτσι όπως το βλέπω –παλλόμενο κοινωνικό φαινόμενο- να κυριαρχεί στην επικαιρότρητα όλων. Θα επιθυμούσα κάτι αντίστοιχο για μας τους κινηματογραφόφιλους.



Cineχίζουμε τον καλό αγώνα προσφέροντάς σας πολλά εισιτήρια για ένα δίκτυο δημοτικών κινηματογράφων που στηρίζουμε. Η παρουσία σας είναι η ζωντανή απόδειξη ότι (όλοι) εμείς δεν είμαστε φίλαθλοι του καναπέως, ούτε φίλαθλοι – πατεράδες της νίκης. Η Angelina δίνει το καλό παράδειγμα καθώς βάλθηκε να υιοθετήσει τα ορφανά όλων των φυλών του... ουράνιου τόξου. Εσείς ας κάνετε κάτι απλούστερο. Υπάρχει ένα ορφανό θερινό σινεμά κάπου κοντά στα μέρη σας: Υιοθετήστε το!


 
 
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια. Στείλτε το πρώτο!

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.