• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22307
  • Αριθμός συν/τών: 759912
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Editorial


Τετ 02 Ιουν 2004

ΑΠΟΨΗ, ΟΧΙ…ΚΟΛΟΚΥΘΟΤΟΥΡΤΑ!




Γύρισα σπίτι πολύ πεινασμένος. Στο γραφείο έχει κάτι αυτόματες μηχανές διανομής τροφίμων (το λέω καλά;) που υποτίθεται έχουν από τσίχλες μέχρι τυρανόσαυρο μπαϊλντί που τρώγαμε στον πλανήτη μου τον Alpha Centauri 257 (όπως μπαίνεις από την Αφροδίτη στρίβοντας για Ερμή, τρίτο στενό δεξιά). Τίποτε ικανό να κορέσει την πελώρια πείνα μου. Παρεμπί, είμαι το είδος του (παλι)ανθρώπου ο οποίος συνδέει το φαΐ με νοιαδήποτε (οποιαδήποτε εις την νιοστή) ψυχική κατάσταση, από comme- il -faut αισθηματικό ντιριντάχτα μέχρι τον νταβρουντά για τη χαμένη Ολυμπιακή μας τιμή (όχι των Ολυμπιακών – του Θρύλου). Τι να πει κανείς για το βρακί της αλληνής, δηλαδής…

Βγαίνει το…Μεθαύριο και σύστριγκλη η ημεδαπή κριτική διανόηση ρίχνει τα αστεράκια του… ουρανού στα πόδια του. Το πιάσανε λέει το υπονοούμενο, ο Emmerich έκανε την ultimate οικολογική ταινία καταστροφής (οξύμωρο, το ποιο;) και τα χώνει εντός έδρας στην ιμπεριάλα-κολεγιάλα Αμερική. Οι έσχατοι έσονται πρώτοι, οι υπερυψώσαντες εαυτούς ταπεινωθήσονται, από δήμαρχος κλητήρας και από το δρόμο σου περνώ και τηγανίζεις ψάρια, και μου πετάς κι έναν κιοφτέ, ευχαριστώ - δεν καπνίζω! Μάνααα, πεινάωωω!

Η Μεθεπόμενη Ημέρα δεν είναι μια σκυλόμαπα του… κερατούκλη, όπως το Van Helsing, ούτε το μπριάμ-τραλαριλαρίμ-τραλαριλαριό της ρημάδας της Τροίας. Είναι απλά ένας χυλός εικόνων τιγκωμένης φαντασμαγορίας που διέπεται από το «πνεύμα αθάνατο» της western υμνολογίας: «Δεν πα’ να πα’ η μισή (Βόρεια, που λέει και ο Godard) Αμερική στο…Μέχικο, εγώ θα περπατήσω στον κατακλυσμό, στην…χιονοποντή, για να σώσω τον γιόκα ΜΟΥ! Μα καλά, ψάχνετε τον Michael Moore στου… CGI τo χάν(ε)ι; (το- παιδί- τη- μάνα). Το είδαμε κι αυτό. Άιντε και…πεντάστερο (sic) στο Spiderman 2 μπρε! Μα, τι, δεν μπορεί, δε θα το μαγκώσετε κι εκεί το υπονοούμενο; Standard!

Μάνα καλές οι πατάτες με ketchup, τα κεφτεδάκια γίνονται; Και που θα σε πάει ο γιόκας σου σήμερα Τετάρτη στις 19:30; Σινέ Νίκαια, για κουζίνα…Πολιτική – και Πολίτικη βέβαια… Με τα πόδια θα πάμε, δυο βήματα από το σπίτι είναι, που θα βρω να παρκάρω; Θα’ ρθουν και οι φίλες σου με τους αχνιστούς μεζέδες να αναστενάξει ευφρόσυνα ο οισοφάγος μας. Λοιπόν, μάνα, άσε το λιβάνι, βάλε μια στιγμούλα το πετραχήλι να σου ξομολογηθώ την αμαρτία μου: Μου την προτείνανε την Κουζινα avant premiere και τη σνομπάρισα! Επιδεικτικά σε λέγω για! Και έχω αυτό το ελάττωμα, δεν κάνω τα συ-κατά (υ χάριν ευφωνίας) μαργαριτάρια…Μια χαρά ταινία είναι, του… πισωματαγυρισμένου Νέου Ελληνικού Κινηματογράφου είναι, αλλά μόνο για τέτοια events. Καλύτερα να μη μιλήσουμε για «καθαρό» σινεμά μήτε για ιδεολογία, να λείπει τέτοιο μπουγιουρντί!

Νομίζω (νομίζω, γιατί δεν είμαι σίγουρος ακόμα) ότι ήγγικεν η ώρα να …μετρηθούμε οι νοματαίοι του ελληνικού internetικού κινηματογράφου και όχι να αναμετρηθούμε! Αυτό είναι αλλουνού παπά (των cineλλήνων) ευαγγέλιο, αυτουνού που έχει τα γένια (internet) έχει και τα χτένια (καλό browser). «Εγώ είμαι ο πρώτος» (και ο καλύτερος – και ο καλύτερος!) κομπάζει ο ένας, «εγώ είμαι ο έγκυρος, ο… φουνταριστός!» διατείνεται ο άλλος, «εγώ σας τα δίνω όλα τζάμπα!» τελαλίζει ο… τριτεύων (ούτε καν… δευτερεύων, έτσι;). «Εγώ είμαι ο ανεξάρτητος, ο…αναρχοαυτόνομος!», λέει το μέλος του…group, εεεεε………να σας πω κάτι και εγώ…με τρόπο; Είστε όλοι πρώτοι και…porno!

Ως πότε θα ποιούμεν την… στρουθοκάμηλον κύριοι; Αντί να ανησυχείτε για το αν σας διαβάζουνε, τολμήστε την υπέρβαση και μεριμνήστε για το… επέκεινα: Γράψτε κάτι καλό. Έτσι απλά. Είστε γραφιάδες, έτσι υπάρχετε εδώ μέσα. Δακτυλογραφείτε- άρα υπάρχετε. Δεν είναι κακό που μας αγναντεύουν στο Cine τα αγλαΐσματα του χώρου. Θέλουν να εισπράξουν (κάποιοι ίσως να θέλουν να το εξαργυρώσουν κιόλας αυτό) τα vibes μιας cineλαίας που δεν καταπίνει αμάσητες τις ταινίες. Θέλετε απόδειξη; To περιοδικό O Cosmos του DVD έχει μέσα τον αρχι-gourmet Κωνσταντινίδη, τον τελευταίο Σαμουράι -Σαρλά, τον γερο- Δημητρόπουλο (των 18 Μαίων!) και τον επικεφαλής… μου εκεί, τον αιμοβόρο Πρωιμάκη. Το πρώτο τεύχος έσκισε, το δεύτερο κυκλοφορεί και πάει βολίδα. Κι όμως, δε βγήκαμε ως site να κακαρίσουμε, που ήρθε ένας Λυμπέρης να υποκλιθεί στην ποιότητα γραφίδων του www.cine.gr. Και που είπε πως δε θέλει να μας κλείσει γιατί γουστάρει που υπάρχουν τέτοια απόρθητα ΕΘΕΛΟΝΤΙΚΑ κάστρα σαν το δικό μας.

Ούτε θα βάλουμε κανα μήνα στην κεντρική το αντι -προχθεσινό (30/5) άρθρο στο “E” της Ελευθεροτυπίας, πίσω από το οποίο υπάρχει μια πολύ «νόστιμη» ιστορία: πριν από αρκετό καιρό έλαβα ένα mail από φίλο (και – όπως κατάλαβα προχθές – συντάκτη του Ε, υπεύθυνο του mini- αφιερώματος στο Cine) ο οποίος έκανε την –ομολογουμένως… σικάτη- διαμαρτυρία του για την αλλαγή ύλης και την κατακόρυφη πτώση της ποιοτικής στάθμης του Cine με την παύση (ΟΧΙ, οριστική, έτσι Rocco μας;) του μοναδικού εν Ελλάδι CineGourmet. Του απάντησα (θεωρώ) ευγενικά ότι χαίρομαι για το εμβριθές των παρατηρήσεών του όσο και για τις ανησυχίες του για το είδος humor που εμφιλοχωρεί στις τάξεις μας αλλά, να, περί ορέξεως…κολοκυθότουρτα! (Λογοπαίγνιο που υποδήλωνε ένα τόσο εξεζητημένο γλύκισμα, όσο το CineGourmet του Κωνσταντινίδη…) O cinάδελφος δεν κάμφθηκε από τη χοντροκοπιά (;) μου, και ευφυώς τη χρησιμοποίησε στο άρθρο του ως κατακλείδα.

Δεν μου το ‘λεγες ότι είσαι από την «Ε», να σου ‘λεγα κι άλλα… τέτοια φίλτατε; Έτσι είμαστε εδώ, παθιασμένοι ερασι-τέχνες, μαμελούκοι της φιλμικής μυσταγωγίας, ψώνια του αγιατολάχ, όπως μας κράζουν αγανακτισμένοι groupies που προσκυνούν το τηλεοπτικό ανθυπο-σταριλίκι. Γι‘ αυτόν ακριβώς το λόγο το Cine ξεχωρίζει μέσα στην εν γένει (και… είδει) κολοκυθόπιτα: Γιατί έχει άποψη.


 
 
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια. Στείλτε το πρώτο!

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.