• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22307
  • Αριθμός συν/τών: 759912
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Editorial


Πεμ 18 Μαρ 2004

WAR OF THE WORLDS




Η τέλεια επιτυχία των τρομοκρατικών επιθέσεων της 11ης Σεπτεμβρίου 2001 και μετά, εναντίον των συμβόλων της οικονομικής, στρατιωτικής, και πολιτικής ισχύος της μόνης υπερδύναμης του πλανήτη μας (κέντρο παγκοσμίου εμπορίου – πεντάγωνο - Καπιτώλιο) ύστερα από μία αθόρυβη πολυετή προσπάθεια από ένα παγκόσμιας εμβέλειας πολυκλαδικό δίκτυο της τρομοκρατικής οργάνωσης του Μπιν Λάντεν, ΑΛ-ΚΑΪΝΤΑ, που λειτούργησε άψογα, σε χρηματοδότηση, τεχνογνωσία, πληροφοριακή κάλυψη, οργάνωση, σχεδίαση, εκτέλεση από άριστα εκπαιδευμένους τρομοκράτες κ.λ.π., δε σημαίνει τίποτε άλλο, παρά την απαρχή μιας σειράς ατέλειωτης επεισοδίων ενός ακήρυχτου πολέμου εναντίον της ανθρωπότητας. Ενός πολέμου προερχομένου από έναν “αόρατο” αλλά φοβερό εχθρό, που εκφράζει τη θρησκευτική – πολιτισμική αντίθεση μεταξύ του ισλαμικού κόσμου και των Αμερικανών και κατ’ επέκταση των Δυτικών, οι οποίοι, στα μάτια του, εκτός από “άπιστοι” είναι και παθητικά ένοχοι. Όπως επίσης και εναντίον του δυτικού τρόπου ζωής που στηρίζεται στο φθηνό πετρέλαιο των Αράβων, το οποίο οι Δυτικοί το εκμεταλλεύονται κατά τρόπο αποικιοκρατικό. Τρόπο ζωής που κατά το κοράνι είναι “σατανικός” και “διεφθαρμένος”.
(www.elesme.gr – Η Διεθνής Τρομοκρατία μετά την 11η Σεπτεμβρίου 2001 και η αντιμετώπισή της)

Με το remake του War of The Worlds (1953) να… ψήνεται, μισό αιώνα μετά, πριν από τους Αρειανούς που απειλούν τους ανύποπτους πολίτες του πλανήτη, φθάσαμε να ζούμε το reality War of The Worlds. H 11η τείνει να γίνει η αποφράδα μέρα της Δύσης. Σεπτέμβρης – Μάρτης, και η μπάλα έφυγε από το Manhattan και παίχτηκε στη Μαδρίτη. Φάγαμε και 201 γκολ (χώρια τα χιλιάδες…τσαφ από τους ακροβολισμένους κυνηγούς της Al Kaida). H Ισπανική κεντροδεξιά φόρτωσε την ήττα στην ΕΤΑ και οι σοσιαλιστές ξανάδαν εξουσίας πρόσωπο. Τρία λεπτά παγκόσμιας σιγής και στην Ελλάδα, όπου πέρα (Ολυμπιάδα) βρέχει. Το μόνο κοσμογονικό effect που ακούμπησε το χωριό μας ήταν η κωλοτούμπα του Καζναφέρη, και η επιστροφή του King of World Disaster Βάζελου στην κορυφή της βαθμολογίας.

Εγώ –προσωπικά – να’ούμε δεν έχω να χωρίσω τίποτε με αρειανούς, ραβίνους ή άλλους παγκοσμιοποιημένους συνωμότες, όπως οι οπαδοί του αυγού του φιδιού στην Ελλάδα. Βλέπω σινεμά όμως και…προβληματίζομαι. Βλέπω καθολική βράβευση του LOTR (της νίκης των δυνάμεων του Καλού απέναντι στο τερατωδώς δαιμονικό Κακό). Βλέπω 264 εκατομμύρια δολάρια εισπράξεις για το The Passion of the Christ στην Αμερική και το πράγμα καλπάζει ξέφρενα προς το Πάσχα. Η «δυτικού τύπου» χριστιανοσύνη (ορισμένες φράξιες παραθρησκευτικών οργανώσεων πηγαίνουν σαν groups και τσεκάρουν μια-και-δυο φορές την ταινία στις αίθουσες)διψά για το Θείο αίμα, για να μισήσει αποτελεσματικότερα τους εγκληματίες απίστους; Τι θα απαντήσει ο Θείος Οscar του χρόνου απέναντι στο παλλαϊκό αίτημα των πιστών; Τι θα απαντήσει ο πρωθυπουργός Καραμανλής στις 10 εντολές (διαβάζεται: αιτήματα) του Αρχιεπισκόπου Χριστόδουλου; Πως συνδέεται το Bad Education (νέα ταινία του Almodovar) , με το τελευταίο μακελειό της 11ης Μάρτη, το στέγαστρο Καλά – Τραβά και τη Φάνη (κε) - Πάλι – Πετραλιά;

Με τα Φεστιβάλ Ντοκυμαντέρ Θεσσαλονίκης και Γαλλικού Κινηματογράφου έχουμε ευκαιρία για ένα καλό, cineματικό μετεκλογικό party. Και στις δύο διοργανώσεις υπάρχουν διαμαντάκια που θα προβληθούν σύντομα στις αίθουσες. Η είδηση για τους Cine Fans (επειδή μας ρωτάτε με αγωνία!) είναι ότι έχουμε εξασφαλίσει συμμετοχή σε avant premieres ταινιών και των δύο. Υπομονή λοιπόν, άλλωστε, μπαίνοντας για τα καλά στο μετα-oscarικό low season, αρχίζουμε να έχουμε έξοδο ταινιών με…το τσουβάλι. (Όχι για πέταμα όμως, κι αυτό είναι πρόοδος από πέρυσι). And the countdown begins:

6. Cheaper by the Dozen
Είναι αξιοθαύμαστο το πώς 53 χρόνια μετά την original version το μόνο στοιχείο που προσθέτει αυτή η νέα flop στο σερί του Steve Martin είναι …θόρυβος και ακόμη μεγαλύτερη μελούρα με γαρνιτούρα κάτι… υπομειδιάματα. Προτιμώ την Οικογένεια Χωραφά με Αλεξανδρακη - Κοντου.


5. Taking Lives - Ψυχη και Σωμα
Τι είχες thriller μου – τι είχα πάντα. Το copycat πάει σύγνεφο. Ιριδίσματα The Silence of the Lambs και πινελιές The talented Mr. Ripley. Πασαρέλα Jolie, Hawke, Martinez. H περιφερόμενη καρικατούρα του Sutherland (τον οποίo… κόβομαι να δω στο τηλεοπτικό 24 Hours). Τι μένει; Στάσιμη. (Η παραπαίουσα καριέρα της τρελο- Angelina)


4. The Soul Keeper - Ψυχη και Σωμα
Αγγλο – ιταλική παραγωγή που φέρνει στην κινηματογραφική επιφάνεια μια ρωσο – εβραία με ψυχικά προβλήματα που τα έμπλεξε με τον θεράποντα γιατρό της, τον περίφημο Carl Jung (1875-1961, πατέρας της θεωρίας του ομαδικού ασυνειδήτου και κολλητάρι του Froid). Λίγο απ’ όλα (ιστορική, ρομαντική,ιατρική!), ευπρόσωπη ανάπτυξη μιας ιστορίας που θα μπορούσε να συναρπάσει.


3. School of Rock - Ένα Σχολειο πολυ ροκ
H προηγούμενη σχετική - με- μουσική ταινία (όχι musical) η οποία πραγματικά με απογείωσε ήταν το High Fidelity. Εδώ καρατσεκάρησα ότι κύρια αιτία ήταν ο αεικίνητος χοντρούλη-μου-εσύ-είσαι-το-μανούλι μου Jack Black. Κατακλυσμιαία ενέργεια σε ένα played-by-the-numbers-family-flick (αρχισυντάκτη, έχεις μια μοναδική ευκαιρία να κόψεις γραπτό μου, τώρα!). Τhis movie ROCKS dude!


2. Les Vacances de M. Hulot - Οι Διακοπές του κ. Ιλό (1952) του Jacques Tati
Σύμφωνα με τον Richard Lester, σκηνοθέτη του κατ’ εμέ σημαντικότερου music film ever made (A Hard Day’s Night), αυτή εδώ είναι η αγαπημένη του ταινία. O μοντερνισμός, η απίστευτη εμμονή στην οπτικοακουστική λεπτομέρεια, τα αλλεπάλληλα gags και η ευγένεια στον κοινωνικό σχολιασμό, καθιστούν το έργο κλασικό, αν και το ρετρό δεν αγκαλιάζεται από το σύνολο των σύγχρονων θεατών, ειδικά σ’ αυτήν την επιτηδευμένα απλοϊκή μορφή. Χρυσός Φοίνικας στις Cannes, υποψήφια για Best Foreign Language Film.


1. Vozvraschenie - Τhe Return
Πρώτη ταινία από έναν Ρώσο δημιουργό (Andrey Zvyagintsev) που προκάλεσε μεγάλη αίσθηση στη Βενετία πέρυσι, κερδίζοντας τον Χρυσό Λέοντα. Ο πατέρας, τα δυο παιδιά του, η συνάντηση μετά από 12 χρόνια. Η απομόνωση στη φύση, μια περιπλάνηση που κρύβει ένα υφέρπον μυστήριο, σκληρές μα και λυτρωτικές αλήθειες. Εντυπωσιακή κινηματογράφηση, βιβλικοί συμβολισμοί και ένα απρόσμενα καθαρτήριο τέλος. Μάθημα σκηνοθεσίας από τη μεγάλη μετα- Tarkovsky σχολή. Το παράπονο παιδιού προς τον πατέρα ίσως ποτέ πριν δε μεταφέρθηκε με τέτοια υπόγεια δύναμη στη μεγάλη οθόνη. Αν οι αργοί ρυθμοί δε σημαίνουν για σας χάσιμο χρόνου αλλά ουσιαστικό contemplation, Η Επιστροφή στο ονειρικό ψυχολογικό δράμα είναι αυτή που δεν πρέπει να χάσετε με τίποτα.


 
 
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια. Στείλτε το πρώτο!

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.