• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22307
  • Αριθμός συν/τών: 759912
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Editorial


Πεμ 01 Σεπ 2011

Μπήκε Φθινόπωρο φορώντας μάσκα...




Τι να εννοεί ο ποιητής με τη μάσκα; Μα φυσικά, το φεστιβάλ Βενετίας που από χθες άνοιξε πύλες και μονοπωλεί το κινηματογραφικό ενδιαφέρον του πλανήτη. Και τι άλλο να περιμένει από αυτό ο «κακομαθημένος», πλέον, Έλληνας; Μα φυσικά, κάποια καλά νέα, είτε σε βραβεία είτε σε κριτική, από τον Γιώργο Λάνθιμο και τις Άλπεις του. Και ξέρετε γιατί με αγχώνει το αν πάρει κάτι ο Έλληνας δημιουργός; Μα φυσικά, επειδή θέλω δικούς μας δημιουργούς στο «filofax» των μεγάλων, κάτι που μέχρι σήμερα το είχαν καταφέρει μονάχα ο Κακογιάννης κι ο Αγγελόπουλος. Λίγοι δεν ήταν οι δύο; Αυτό λέω κι εγώ κι αγωνιώ για την τύχη της οροσειράς! Κατά τα άλλα, σαν να συσσωρεύτηκαν πολλά σπουδαία ονόματα φέτος, αντίθετα με τις διοργανώσεις των προηγούμενων χρόνων, κι ο ανταγωνισμός φαντάζει σκληρός. Προσωπικά, με ιντριγκάρουν πολύ όλα τα αγγλόφωνα, το ισραηλινό του Kolirin, αυτό της φοβερής Satrapi και του Paronnaud, αλλά γενικά όλα μου δημιουργούν μια προσμονή. Κάτι μου λέει πως το 2011 θα είναι μια χρονιά με καλή σοδειά...

Ελλείψει Βενετίας, θα αναφερόμουν εκτενέστερα στο μαθητικό ζήτημα που άνοιξαν οι «συνήθεις ύποπτοι». Πιο πολύ ήθελα να αναφερθώ σε αυτό, από την ελπιδοφόρα του πλευρά. Θέλω να δω τι θα γίνει τώρα που τα βάζουν άμεσα με τη νεολαία. Να πω το τετριμμένο ότι έχει χαλάσει πλέον η νεολαία; Το αγνοώ αφού προτιμώ να ενστερνίζομαι τους νόμους της φύσης κι αυτοί μιλούν για ζεστό αίμα. Δεν έχει χαλάσει η νεολαία, απλά είναι ένα «τέρας» που έχει πέσει σε χειμερία νάρκη. Άντε να δούμε τα αντανακλαστικά του Έλληνα, γενικότερα, τώρα που μπήκαμε σε κανονική ροή. Ε, Καλοκαίρι ξαποσταίνουμε. Δεν θα μας το έπαιρναν κι αυτό τελείως...

Πλούσια κινηματογραφική βδομάδα από σήμερα με εννιά πρεμιέρες. Ανάμεσα σε αυτές, μιας και δεν έχουμε φύγει τελείως από την θερινή περίοδο, και δύο επανεκδόσεις. Βασικά, συμπληρώνουμε την επίθεση του σούπερ-ηρώων με την συμπλήρωση των Εκδικητών της Marvel. Έτσι, έχουμε τον Πρώτο Εκδικητή: Captain America, ο οποίος δεν μας χάλασε διόλου. Δεν έχει να πει κάτι που θα μείνει στην ιστορία, αλλά είναι μια καλοστημένη περιπέτεια, με δόση από νοσταλγικό σινεμά κι ευτυχώς, η αστερόεσσα δεν μας κάθεται στον σβέρκο! Καλύτερη ταινία της βδομάδας είναι μια κωμωδία. Καθόλου Εκτός Νόμου & Χρόνου δεν είναι η χιουμοριστική έξαρση του Brendan Gleeson, που δεν θέλει και πολύ για να αφήσει ιστορία στον χώρο. Ειλικρινά, μην την χάσετε, είναι μια σπάνια ευκαιρία για καλό κωμικό σινεμά. Από την άλλη, άτυχη περίπτωση πάνω στο ίδιο είδος είναι το Άγιος με το Ζόρι. Ξεκινάει με μεγάλες προσδοκίες για καλή σάτιρα και καταλήγει σε σκέτο μπάχαλο.

Ακολουθούν δύο προτάσεις που στηρίζονται στην σοβαρότητα τους. Ο Βασίλης μας είδε το Θα Έρθει η Μέρα και για Μας, την πρώτη ταινία του γιου του Κώστα Γαβρά. Του άρεσε που πρόσεξε στοιχεία από τον πατέρα του, αλλά επισημαίνει πως δεν είναι ακόμα ισάξιος. Από τη Γαλλία στην Χιλή για το πολιτικό δράμα Post Mortem. Ο Χάρης μας πρόσεξε πολλές αστοχίες, με τις κυριότερες να επικεντρώνονται στην σύνδεση της επιμέρους ιστορίας με τον πολιτικό περίγυρο. Η Ελλάδα απαντάει μέσω Ισπανίας με το DOS: Μια Ιστορία Αγάπης απ`την Ανάποδη. Το όνομα του δημιουργού Στάθη Αθανασίου το συγκαταλέγω στα πιο ελπιδοφόρα στην χώρα μας, αλλά αυτή η πρώτη του δουλειά είχε ανάγκη ενός πιο στιβαρού σεναρίου για να ελέγξει τους σκηνοθετικούς ζογκλερισμούς.

Περνάμε στις δύο πολύ ενδιαφέρουσες επανεκδόσεις. Το Τελευταίο Μετρό είναι ένα πολεμικό δράμα με την μαεστρία του Truffaut. Κι ο Γάλλος μαιτρ ήξερε πολύ καλά να διαχειρίζεται τις ταινίες εποχής. Δεύτερο είναι το δραματικό Οι Ψίθυροι που θα φέρει λιγάκι στο νου το Αμφιβολία του 2008. Καλοκουρδισμένο και ιδιαίτερα τολμηρό για την εποχή του. Από πάνω μου έχω τρία πιστόλια που με αναγκάζουν να αναφερθώ και στο Barbie: Σχολή για Πριγκίπισσες. Μια γιορτή για τα μικρά κοριτσάκια, μια χαζομαρούλα για όλους τους υπόλοιπους. Έτσι κι αλλιώς, από σπόντα βγήκε στις μεγάλες οθόνες και σε έναν μήνα θα πάει εκεί όπου προορίζονταν αρχικά, στις μικρές.

Από απόψε, έχουμε ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον αφιέρωμα στο σινεμά της Λατινικής Αμερικής στην Θεσσαλονίκη. Μέχρι και τις 7 του μήνα, στην αίθουσα Παύλος Ζάννας, έχετε την ευκαιρία να παρακολουθήσετε σπάνιες ταινίες που δεν μπορείτε να τις βρείτε αλλού. Προσέξετε ειδικά το Άλλος του Ariel Rotter, που είχε κάνει την έκπληξη στο φεστιβάλ Βερολίνου του 2007. Γενικά, ο Σεπτέμβρης είναι ένας κατεξοχήν φεστιβαλικός μήνας, αναμένοντας και το 17ο Φεστιβάλ Αθήνας και το 34ο της Δράμας. Όρεξη να `χεις να βλέπεις ταινίες, μικρές και μεγάλες...

Είχα υποσχεθεί στο προηγούμενο editorial να αναφερθώ σε μια είδηση βόμβα. Έλα, όμως, που η είδηση ήταν φούσκα! Αφορούσε την απελευθέρωση παλιών ταινιών στο ιντερνέτ, κάτι που σίγουρα θα μας απασχολήσει στο άμεσο μέλλον και τότε δεν θα είναι φούσκα. Ευτυχώς ή δυστυχώς, δεν θα είμαστε εμείς που θα μείνουμε πίσω στις εξελίξεις, όταν δοθεί το πράσινο φως. Μέχρι το πράσινο φως... (ουπς!) μέχρι και την επόμενη βδομάδα που θα τα ξαναπούμε, να είστε όλοι σας καλά!



 
 
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια. Στείλτε το πρώτο!

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.