• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22307
  • Αριθμός συν/τών: 759912
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Editorial


Πεμ 12 Μαϊ 2011

Κάνε μα-ς να χαρούμε και λιγάκι...




Με πιάνουν τα νεύρα μου. Ήθελα να μιλήσω μονάχα για την μεγαλύτερη γιορτή του κινηματογραφικού πλανήτη και δεν μπορώ. Προς πείσμα, βέβαια, των γεγονότων, θα ξεκινήσω με αυτήν. Το 64ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Κανών ανοίγει απόψε τις περίλαμπρες πόρτες του κι εμείς είμαστε ενθουσιασμένοι που θα εκπροσωπηθούμε από την Νίκη Κεφαλά, που βρίσκεται ήδη στις ακτές της Νότιας Γαλλίας. Από εμένα, θα ήθελα να την συνοδεύει μια ευχή, να βρει κανένα καλό Γαλλόπουλο και να γλυτώσει από το μπάχαλο που επιμένουμε να ονομάζουμε Ελλάδα κι όχι Παροικία του ΔΝΤ. Δύο τα κεντρικά ερωτήματα μου: πώς μπορούμε να υποστηρίξουμε περεταίρω τους άμοιρους μετανάστες, όταν κάποιοι από αυτούς, δυστυχώς μαζεύτηκαν πολλοί, ξεπερνούν την λογική ακόμα και της παρανομίας. Ξεπερνούν τα όρια αυτά που μπορούν να μας κάνουν να τους ανεχόμαστε κι αμαυρώνουν το σύνολο. Οδεύουμε για μια νύχτα των κρυστάλλων; Να το θέσω αλλιώς, είναι δυνατόν να μην καταντήσουμε εκεί; Και το δεύτερο ερώτημα: αυτοί οι προστάτες τής δημόσιας τάξεως, είναι δυνατόν να επιδεικνύουν τόσο ζήλο όταν καλούνται να αντιμετωπίσουν έναν λαό που ζει αυτά που ζει; Τους ποτίζουν με τίποτα και τους ντοπάρουν; Ούτε αυτή την στιγμή δεν μπορούν να νιώσουν τον παλμό των καταστάσεων και να κάνουν στραβά μάτια απέναντι σε αυτούς, οι οποίοι μάχονται και για το καλό των ιδίων; Είναι κρίμα, αλλά εμένα πλέον μου θυμίζει εμφύλιο. Δύο ξεκάθαρες παρατάξεις, με την άρχουσα τάξη να μην έχει κανέναν σκοπό να δει το καλό όσων τοποθετεί από κάτω της. Καλά, πόσα χρόνια πίσω πρέπει να γυρίσουμε πια; Νύχτα κρυστάλλων, εμφύλιος, σε πάρα πολύ καλό δρόμο είμαστε...

Ούτε τη ζωή μας θα διακόψουμε, όμως, ούτε θα κάνουμε σε κάποιους την χάρη να αφήσουμε κατά μέρος την ψυχαγωγία μας. Και με αυτήν την πάσα, πάμε στις πέντε, μόλις, ταινίες (την άλλη βδομάδα να δείτε…) που κάνουν πρεμιέρα στις ελληνικές αίθουσες. Αυτή τη φορά, το κραταιό Χόλιγουντ θα πάει μετά τις εναλλακτικές προτάσεις, εφόσον δεν εκπροσωπείται από κάτι το ιδιαίτερο. Από τις υποψηφιότητες των Όσκαρ, μας έρχεται το γαλλο-αλγερινό πολιτικό δράμα Πέρα από το Νόμο. Χρόνος δράσης η εποχή που η Αλγερία διεκδικούσε την ανεξαρτησία της κι επίκεντρο τρία αδέλφια. Ο Βασίλης είδε πολλά αφηγηματικά προβλήματα, σε μια ταινία όμως που είναι πολύ επίκαιρη μετά τα γεγονότα στον αραβικό κόσμο. Ο Βασίλης είδε και το Μιράλ, ένα έργο του Julian Schnabel, που μας ταξιδεύει στην Ιερουσαλήμ, παρουσιάζοντας μια μητέρα και μια κόρη που αγκάλιασαν τα ορφανά, γράφοντας ιστορία. Κάπως άχαρα τοποθετημένη είδε την ανάπτυξη τής νοηματικής ο Βασίλης, αλλά παρατήρησε κάποιες εμπνευσμένες πινελιές του σκηνοθέτη. Την τριάδα του κοινωνικοποιημένου σινεμά την συμπληρώνει το τουρκικό Τα Παιδιά ενός Άλλου Θεού. Δύο μικρά παιδιά με κουρδική καταγωγή ζουν έναν παρατεταμένο εφιάλτη, όταν δολοφονούνται, μπροστά στα μάτια τους, οι γονείς τους. Το θέμα παρουσιάζεται ως ένας πόλεμος που, όπως συμβαίνει συνήθως, δεν υπάρχει νόημα ως προς το ποιος θα νικήσει, αλλά ως το προς ποιος θα χάσει. Το τέλος της αθωότητας, σε αντιδιαστολή με τα παιδιά μιας δυτικής κοινωνίας που απλά παρατηρεί από απόσταση τα γεγονότα.

Ένα θρίλερ για τους αρσενικούς και μία κομεντί για τις κυρίες, χωρίς το ένα να αποκλείει να το άλλο. Στο Παγιδευμένη Ψυχή ενώνουν δυνάμεις πετυχημένοι συντελεστές από θρίλερ της τελευταίας δεκαετίας και το αποτέλεσμα, πάλι καλά, βλέπεται. Βασικά, αυτό συμβαίνει μέχρι τα μισά, αφού μετά μια συγκεκριμένη αποκάλυψη χαλάει το έργο για τα καλά. Στην συνταγή, όπως επισημαίνει κι ο Βασίλης, της αμερικανικής μετάφρασης πάνω στα ασιατικά θρίλερ, καλεί τους πιστούς, δεν είναι και λίγοι, κι όποιος αντέξει! Μια μικρή προσδοκία για κάτι το συμπαθητικό, την είχα για το Φιλίες & Έρωτες, παρά τα ονόματα του σκηνοθέτη και της σεναριογράφου. Κάτι σαν μίνι σαπουνόπερα, με άκομψο χιούμορ, μπάχαλο σενάριο και μια ντεφορμέ Kate Hudson. Από την άλλη, εάν θέλετε ρομάντζο, εμείς θα σας την χαλάσουμε;

«Έτυχε» να δω το προηγούμενο Σάββατο μια θεατρική παράσταση και θα ήθελα να σας την προτείνω άφοβα. Τίτλος «Ρω… Μύλος ο Μέγας», σκηνοθεσία Σίμος Παπαναστασόπουλος και τόπος Χυτήριο στην Ιερά Οδό. Σάτιρα με ποιοτικό κι άναρχο γούστο κι αν με κατηγορήσει κανείς για γκρίζα διαφήμιση, θα του απαντήσω πως από καθαρή σύμπτωση παίζει και η αδελφή μου... Τι σου είναι αυτοί οι Γανωτήδες!

Ένα μπράβο στην ελληνική αποστολή στην Eurovision, που φέτος έχει μια περίεργα ιδιαίτερη σημασία. Αυτή αφορά το γενικό χάος στην Ευρώπη που τώρα καλείται να γιορτάσει και μάλιστα με τον γνωστό χαζοχαρούμενο θεσμό! Ήθελα, όμως, να επισημάνω πως ακόμα κι αν δεν δηλώνω φαν του τραγουδιού μας, γουστάρω που δεν παίζει απόλυτα με τους κανόνες της διοργάνωσης κι αποτελεί ένα μικρό σχόλιο πάνω στην πραγματικότητα. Με αισιοδοξία, κιόλας. Γερά παιδιά και την αλώσαμε την Γερμανία!

Ένα μήνυμα αναγνώστη, μέσα στη βδομάδα, με κάνει να δώσω ένα tip για το τηλεοπτικό μας πρόγραμμα. Πριν από αυτό, να πω πως δεν μπορούσαμε να μην συμπεριλάβουμε και τις ταινίες των καλωδιακών καναλιών, αφού είχαμε αρκετό κόσμο που το ζητούσε. Άλλωστε, η λογική μας είναι να ικανοποιούμε και τους λίγους, όταν μας είναι δυνατόν, μαζί με τους πολλούς. Το πρόβλημα που επισημάνθηκε αφορά τον μεγάλο όγκο ταινιών στο πρόγραμμα της ημέρας, που ενοχλεί όσους έχουν πρόσβαση μόνο στα ελεύθερα κανάλια. Προσωπικά το συμμερίζομαι το πρόβλημα, αλλά δεν υπάρχει τεχνικά τρόπος να επιλυθεί, από την στιγμή που όλα βγαίνουν αυτόματα. Το tip που έλεγα προτείνει να αναζητάτε τις ταινίες ανά κανάλι. Δεν είναι πολλά τα ελεύθερα κανάλια και με αυτόν τον τρόπο θα βρίσκετε με ευκολία τις πιθανές επιλογές σας. Εγώ, πάντως, με αυτόν τον τρόπο κοιτάω το πρόγραμμα. Α, να θυμίσω και πάλι με την ευκαιρία, πως δεν υπάρχει σημαντική ταινία που να παίζεται σε κάποιο κανάλι και να λείπει από το cine. Όχι, παίζουμε...

Τη Δευτέρα το απογευματάκι θα σας έχουμε και την κριτική των επερχόμενων Πειρατών. Περιμένω να το δω και για έναν συγκεκριμένο λόγο που αφορά την διαμάχη που ξέσπασε σε σχόλια σας περί της ποιότητας του τρισδιάστατου. Φυσικά και είναι άδικο να πληρώνεις παραπάνω και να βλέπεις χαμηλής ποιότητας τρισδιάστατο. Θα σας μιλήσω για το θέμα στο επόμενο editorial, εφοδιασμένος με περισσότερες πειρατικές λεπτομέρειες…



 
 
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια. Στείλτε το πρώτο!

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.