• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22307
  • Αριθμός συν/τών: 759912
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Editorial


Πεμ 14 Απρ 2011

Σινεμά κατά της κρίσης...




Θεωρώ πως οι ελληνικές εταιρίες διανομής έχουν επιδείξει μια γενικά θαρραλέα δραστηριότητα με βάση το θέμα της οικονομικής κρίσης. Μετά την αξιοπρόσεκτη κίνηση της New Star, αλλά κι αυτή της Village, η Odeon περνάει στην «αντεπίθεση» με ακόμα μια προσφορά. Θεσπίζει οικογενειακό πακέτο στους κινηματογράφους της, μειώνοντας το απλό εισιτήριο στα 7,5 ευρώ για οικογένειες τεσσάρων ατόμων, με την προσφορά να επεκτείνεται για τις τρισδιάστατες ταινίες στα 10 ευρώ. Μάλιστα, η έκπτωση αυτή θα ισχύει για όλες τις ημέρες κι όλες τις προβολές. Ακόμα μια θεαματική κίνηση γίνεται με την σύμπραξη των εταιριών διανομής Σπέντζος και Seven Films κι από την προσεχή περίοδο 2011-12 θα παρουσιάσουν κοινό πρόγραμμα. Αυτό δεν σημαίνει πως γίνονται ένα, απλά με αυτόν τον τρόπο θα μπορέσουν να κάνουν πιο δυναμική παρουσία σε ένα τοπίο που πονάει τον τελευταίο καιρό. Να προσθέσουμε σε αυτά και τις αντοχές των περιφερειακών αιθουσών που οι περισσότερες προτιμούν να κρατούν με τα δόντια τις τιμές των εισιτηρίων τους, αφομοιώνοντας το ΦΠΑ. Με αυτά δεν θέλω να σας πω το κλισέ «πηγαίνετε σινεμά για να στηρίξουμε τον χώρο», αλλά αυτές οι προσπάθειες αποδεικνύουν πως ο χώρος αυτός έχει ακόμα φιλότιμο. Το να πηγαίνετε σινεμά είναι πέρα από τυπικούς λόγους αναγκαίο, ψυχαγωγικά και πνευματικά...

Επτά ταινίες σημαδεύουν την έβδομη τέχνη για τις επόμενες επτά ημέρες! Πρώτη εν τάξει αυτή που έχει ένα σωρό φαν να αναμένουν με αγωνία από τον καιρό που ανακοινώθηκε. Το Scream επιστρέφει μετά από 11 χρόνια και στο τιμόνι είναι και πάλι ο Wes Craven. Το Scream 4 δεν θα απογοητεύσει τους φίλους της σειράς, αλλά είναι στην ουσία μια κόπια του πρώτου μέρους χωρίς να καταναλώθηκε πολύ μυαλό για το σενάριο. Οι νέοι ήρωες δεν φτάνουν τους παλιούς στα νιάτα τους και οι παλιοί είναι εδώ απλά επειδή έπρεπε να είναι. Γενικά διασκεδάζεις, απλά δεν το χαίρεσαι με την ψυχή σου. Το Πάσχα απόκτησε επισήμως την πρώτη του ταινία και το Hop περιγράφει τις περιπέτειες του πασχαλιάτικου κούνελου αλά Ο Άλβιν και η Παρέα του. Μια η φωνή του Russell Brand, μια το πετυχημένο ψηφιακό κομμάτι της εικόνας και μια το τρισδιάστατο κάνουν την θέαση σούπερ για τα παιδιά, ανεκτή για τους μεγάλους. Αν επιλέξετε την μεταγλωττισμένη εκδοχή, το κρίμα στον λαιμό σας...

Η καλύτερη ταινία της βδομάδας δεν είναι ταινία! Το Carlos είναι η τρίωρη έκδοση μιας τηλεοπτικής μίνι-σειράς 330 λεπτών, αλλά αυτό που θα δείτε έχει τα συστατικά να σας αφήσει με τις καλύτερες των εντυπώσεων. Η ταινία από την Γαλλία είναι δυναμική, έχει πάθος και το θέμα της (η ιστορία του τρομοκράτη Ραμίρεζ Σάντσεζ) είναι παραπάνω κι από ενδιαφέρον. Περνάμε την Μάγχη και πάμε στην Βρετανία. Η Ασυμβίβαστη Γενιά μάς ταξιδεύει στην Σκωτία των 1970 και συγκεκριμένα στους δρόμους που κυριαρχούν οι νεανικές συμμορίες. Ο Χάρης μιλάει με τα καλύτερα λόγια για τις ερμηνείες, επαγγελματιών κι ερασιτεχνών, αλλά εντοπίζει προβλήματα στη ροή και στην κλιμάκωση. Από τον Βορρά πάμε στα Βαλκάνια. Εδώ & Εκεί: Ραντεβού στο Βελιγράδι ονομάζεται η ταινία του Darko Lungulov και πραγματεύεται δύο ιστορίες μετανάστευσης, συνδυάζοντας δράμα με χιούμορ. Ο Βασίλης λέει με λίγα λόγια αλλά κατατοπιστικά πως η ταινία δεν πετυχαίνει τους σκοπούς της.

Καταλήγουμε με τα δύο κινούμενα σχέδια και κανένα δεν είναι από τις ΗΠΑ. Η Πανικούπολη είναι η κωμική περιπέτεια μερικών παιχνιδιών που καταλήγουν μέχρι και να ανακαλύψουν ένα παράλληλο σύμπαν! Ο Βασίλης την προτείνει στις παιδικές ηλικίες, ακόμα κι αν παρατηρεί πως κάποια πράγματα θα τα αντιληφθούν καλύτερα οι μεγαλύτερες. Στις δεύτερες και μόνο απευθύνεται το νοσταλγικό μπολερό παραμύθι Τσίκο & Ρίτα. Αυτό μας ταξιδεύει στην Κούβα του 1948 και μας αφηγείται την ρομαντική και μουσική περιπέτεια ενός πιανίστα και μιας τραγουδίστριας. Ο Χάρης αναπόλησε το σινεμά της κλασικής περιόδου κι ονομάζει το έργο ως ένα λαϊκό ρομάντζο.

Την επόμενη βδομάδα θα τα πούμε με εορταστική διάθεση. Όπως και τα Χριστούγεννα, πάλι μου περνάει η σκέψη πως αυτές οι μεγάλες γιορτές είναι ένα θείο δώρο ειδικά για εποχές σαν την τωρινή. Μας σπάνε την καταραμένη ρουτίνα που έχει επιφορτιστεί με αυτή την καταχνιά των καταστάσεων. Είναι και η εποχή που συναγωνιζόμαστε τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης σε μάσες. Πράγματι, μαζί τα τρώμε...


 
 
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια. Στείλτε το πρώτο!

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.