• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22307
  • Αριθμός συν/τών: 759912
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Editorial


Πεμ 10 Απρ 2003

(ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ) ΘΕΪΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ




Χαίρετε. Να σας κάμω μιαν ερώτηση; Αν δε σας κάμει κόπο βέβαια…Ποιο συναίσθημα σας μεταδίδει η “ενθάδε-κείται” καθημερινότητά σας, ιδωμένη μέσα από την ποιητική της προοπτική; Πως σας βρίσκει ψυχικώς η sureal παράδοση της Βαγδάτης άνευ όρων και ετέρας “μητέρας των μαχών”; Ποιο είναι το πρίσμα υπό το οποίο αναλύετε την Αμερικανική Θεϊκή Παρέμβαση στο Ιράκ με κατάληξη τη θριαμβευτική απελευθέρωση του χειμαζόμενου ντόπιου πληθυσμού από τον απάνθρωπο ζυγό του σφαγέα Sadam; Ποια η σχέση μεταξύ Σωτήρος Bush Jr και Ιησού Xριστού;

Ώρα 8 και 5 το πρωί. Κοιτώ με γλαρό (αμερικανικό) βλέμμα τον σπαρμένο με φρέσκια οδοντόπαστα καθρέπτη του λουτροκαμπινέ μου. Το ερώτημα ξεβράζεται ασύδοτα, οργίλα αυτοϋπονομευτικό: “Are you working me?. Hey,you, are you working me?” Ουδεμία απάντησις. Προχωρώ straight στην τηλεόρασή μου (26 ιντσών) για περαιτέρω προβληματισμό: Τη βάζω στο κρατικό κανάλι, το “έγκυρο και αντικειμενικό’ κανάλι. Τι είναι αυτό τώρα; To Groundhog Day? Μου συμβαίνει τρεις ημέρες τώρα. Από τότε που ο ελληνολάτρις (sic) αμερικανός πρέσβης μου συστήνει να βάλω και λίγο CNN στο…κρασί μου. Εγώ κάγχασα – το μήνυμα όμως ελήφθη από τα κέντρα (παρα)εξουσίας που αμέσως απεκατάστησαν την ιστορική αλήθεια.

Ε, λοιπόν, επειδή σ’αυτό το διάλογο μεταξύ μας είμαι καταδικασμένος να μονολογώ εγώ και να φαντάζομαι τις αποκρίσεις σας, θα σας πω εγώ πως αισθάνομαι: Αισθάνομαι και λεβέντης και...από το άλλο! Έχω βυθιστεί στην κατάθλιψη τόσον καιρό ήδη από τα πολεμικά προεόρτια, συνέχισα ακάθεκτος με θυμική εξαγρίωση νιοστού βαθμού, στο θέαμα γυναικοπαίδων – αθώων μαρτύρων της αμερικανικής προέλασης και εν τέλει...Στο finale... την πήρα πρέφα τη δουλειά: Στο...αβαβά μεγάλε, στημένη η ματσάρα, εγκατάλειψη της αναμέτρησης και 2-0 άνευ αγώνος!

ΟΧΙ, ούτε βαμπίρος είμαι, ούτε λάτρης του πολεμικού σινεμά-βεριτέ! Γιατί διαδηλώσαμε όμως; Γιατί φάγαμε τα αντιαμερικανικά λυσσιακά μας, όταν ΟΛΑ ήταν προσυμφωνημένα; O Sadam πήγε για ουζάκια με τον Bin Laden και απ’οδώ παν κι άλλοι my friend. Και θα μου πεις τώρα εσύ, με τα χίλια δίκια σου βέβαια: “Κι εσύ τι ζόρι τραβάς ρε παιδί; Τα ταινιάκια σου και μόκο. Γκε-γκε;” Εύκολο τό’χεις; Με εννιά (9) καινούργιες φιλμοπενιές this week, και μάλιστα με τις συγκεκριμένες 9, μου έρχεται να ζωστώ 10 κιλά δυναμιτάκια και να τα κάνω όλα…Ραμάλα! Χώρια που θα φέρω το Πάσχα πιο κοντά…

1. Yadon Ilaheyya - Θεϊκη Παρεμβαση και η grand injustice των φετινών oscars στο Best Foreign Film category. “Δεν είναι (αναγνωρισμένο) κράτος η Παλαιστίνη!” και τα γερόντια (λέγε με “μαλάκυνση”) της Ακαδημίας καθάρισαν για... τσι Εβραίοι! Ποιος νίκησε; Μα το Nowhere in Africa φυσικά! Σετάκι με τον Πιανιστα. “Αν δε σε θέλω – δε θα στο δείξω ευθέως. Απλά θα σε βγάλω από το παιχνίδι μου εξαρχής” Γκε-γκε; Ο κοσμοπολίτης (ως γνήσιος Παλαιστίνιος νομάδας) Elia Suleiman σκηνοθετεί και παίζει πανέξυπνα σε γλυκόπικρα χιουμοριστικούς τόνους με...low (της καθημερινότητας δηλαδή) politics και ερωτική παρωδία στη διαδρομή Ιερουσαλήμ- Ραμάλα. Tati, Keaton, Godard, σε αραβικό χαρμάνι. Μπράβο του.

2. Beed-o baad( Ο Ανεμος στις Ιτιες). - Από τα έργα που δοκιμάζουν της αντοχές όσης αθωότητας μας απέμεινε. Αργόσυρτος σκηνοθετικός βηματισμός (Mohammad-Ali Talebi), ναι, αλλά βαθιά ουμανιστικό, σαν ηρεμιστικό χάπι μες στην παράνοια του πολέμου που μόλις.(τηλεοπτικά) ζήσαμε.

3. Μια θαλασσα μακρια(της Ερσης Δανου).- Όχι, μία Ταμιλλα Κουλιεβα δεν φέρνει την άνοιξη! Αρλεκινιάδα με δύο εσάνς γλυκερού νόστου δεν φτιάχνουν νόστιμο φαΐ. Σινεμά της καθημερινότητας, ναι, όχι όμως δίχως φαντασία και με προοπτική εμβάθυνσης στην αθέατη πλευρά των χαρακτήρων.

4. Novo(Jean-Pierre Limosin) – Γαλλοϊσπανική παραγωγή που σε υποψιάζει …αγρίως: Αφήσαμε το supernaturall thriller και κοπιάρουμε το Memento - Μεμεντο τώρα; Ο σκηνοθέτης – θαυμαστής του Takeshi Kitano(βλ .το ντοκυμαντέρ του L’Imprevisible -1999) είναι αναμενόμενα θιασώτης του σινεμά των σωμάτων. Με στυλ – χωρίς όμως ουσία, δίνει σεξ χωρίς ενοχή και ελαφρύ προβληματισμό σε μια ήδη δοκιμασμένη σεναριακή φόρμα. Αποτελέσματα; Μέτρια…

5. Piglet`s Big Movie (Disney) – Βασισμένο στο γνωστό παιδικό του ABC “Τhe New Adventures of Winnie the Pooh” και μετά το επιτυχημένο The Tiger Movie, έρχεται η εξαφάνιση του μικρού…γουρουνόπουλου, και η αναζήτησή του από την παρέα του, μέσα από ξεφυλλίσματα γλυκά δοσμένων αναμνήσεων σε χαλαρωμένους ρυθμούς και σεναριακές…ατασθαλίτσες. Για την προσχολική ηλικία αυστηρά, που δε της χαλάμε κανένα χατήρι…

ΚΑΙ ΤΩΡΑ…ΟΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΕΣ!



6. The Life of David Gale - Μόνο για τα Midnight Express και Mississipi Burning, ο Alan Parker έχει κερδίσει την αθανασία στο πολιτικό δράμα καταγγελίας. Με μισόλογα και χαζές σεναριακές αναληθοφάνειες, συνεπικουρούμενες από ερμηνείες... φορμόλης του πρωταγωνιστικού διδύμου (Spacey στην απόλυτη κατιούσα και Winslet μια- στο- καρφί- και- μια- στο- πέταλο) το εγχείρημα (επιχειρηματολογία κατά της θανατικής ποινής) αποβαίνει έωλο. Στην αμερική καταθάφτηκε, εδώ απλά μας αφήνει ανικανοποίητους.

7. Star Trek: Nemesis: Σοβαρολογώ: H ταινία της οποίας έχασα το μεγαλύτερο μέρος αφημένος στις αγκάλες του Μορφέα (όχι βρε εκείνου του The Matrix– του αρχαιοελληνικού!) ήταν το προηγούμενο μέρος της σειράς, το Resurrection. Οι fans του είδους στη χώρα μας είναι σαφώς ολιγότεροι, καθώς και αρκούντως αρνητικά κείμενοι απέναντι στον επιθανάτιο ρόγχο της σειράς. Οι λοιποί; “Frankly dear, I don’t give a damn!”

8. Final Destination 2 – Καλύτερο (παραδόξως) από το πρώτο νεανική splatterιά με ημι-εμφανή αυτοπαρώδηση αλλά...δε θα πάρω! Μετά το Iraq War, υπό την αιγίδα του πολεμάρχου της ειρήνης George W. Bush, enough is enough!

9. Tears of the Sun(του Antoine Fugua με Bruce Willis και Monica Bellucci)- Αν υπήρχε μια ταινία με την οποία θα άρχιζα το αντι-αμερικανικό boycotage θα ήταν α-συ-ζη-τη-τί αυτή εδώ. Μπροστά του το αλήστου προπαγανδιστικής μνήμης The Searchers με το συγχωρεμένο (;) John Wayne είναι διαφημιστικό της Ύπατης Αρμοστείας των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων! Ο – Training Day-Fuqua διεκπεραιώνει μια Black Hawk Downιά που αμαυρώνει πρόστυχα την αξιοπρέπεια των αναξιοπαθουσών μαζών των απρόσωπων-άβουλων-παθητικών Νιγηριανών. Άντε και τα... ανάλογα με την απελευθέρωση του…Ιράκ σε λίγα χρόνια!

Ξέρουμε ότι σας καλομαθαίνουμε με τις avante premieres μας και μας αρέσει πολύ. Σύντομα σας έχουμε κάτι πολύ καλό. Εν τω μεταξύ, cineχίστε να παίρνετε μέρος στους διαγωνισμούς μας, με προσφορές του κορυφαίου στις προτιμήσεις σας site στη cineματική δημοκρατία. Μικρό δείγμα ευγνωμοσύνης προς την τεράστια στήριξη και τις υψηλές προσδοκίες που έχετε εναποθέσει σ’ αυτήν την προσπάθεια, στην οποία είμαστε όλοι cineργάτες. Είπαμε, cineλληνες…

ΤΟ CINE...KAI TA ΜΑΤΙΑ ΣΑΣ!



 
 
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια. Στείλτε το πρώτο!

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.