• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22307
  • Αριθμός συν/τών: 759912
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Editorial


Τετ 25 Αυγ 2010

Υπό το φως του φεγγαριού...




Δεν πήγα ούτε στην Ακρόπολη, ούτε σε κάποια καφετέρια σε λόφο. Την έβγαλα στην ταράτσα της πολυκατοικίας μου. Προσπάθησα να βγάλω από το μυαλό μου την δουλειά και προς στιγμή πέτυχα να επικεντρωθώ στο πρόσωπο της γυναίκας μου. Και πάλι βρέθηκα να σκέφτομαι ταινίες και το καλύτερο για εσάς. Έλα, όμως, που αυτό το καλύτερο έχει δρομολογηθεί, αλλά δεν σας ανακοινώνω τίποτα μέχρι να βγει στον αέρα. Θα πάθετε πλάκα! Κι έπειτα, έρχεται στο μυαλό η απίστευτη δολοφονία του κοριτσιού. Και σκέφτεσαι πως «αυτός» είναι ανάμεσα μας. Κι αυτός κι άλλος. Κι εκεί που λέω να ξαναπάω στην ρομαντζάδα, θυμάμαι πως επίκειται ανασχηματισμός. Και ρίχνω ένα γέλιο από δω ως το φεγγάρι...

Η πρώτη ταινία γεγονός της φετινής σαιζόν έρχεται με το καλημέρα. Ο Christopher Nolan πετυχαίνει διάνα με το Inception κι αφήνει την δική του ιστορία στον χώρο της επιστημονικής φαντασίας. Μια πάρα πολύ καλή ταινία δράσης, με εγκεφαλικό σενάριο και πρωτόγνωρες εικόνες. Αφήνει, όμως, ένα μεγάλο παράπονο που το συμμερίζεται ο καθένας που θέλει η έβδομη τέχνη να γεμίζει αριστουργήματα. Η ταινία αναλώνεται υπερβολικά στην ατομική της φιλοσοφία και ξεχνάει να την προσαρμόσει σε κάτι το απτό. Εκεί χάνει, πχ, σε σχέση με το Matrix. Και είναι και κάπως μεγαλούτσικη κι αναγκάζεται να κάνει κοιλίτσες. Ουδέν κακό προς αυτό και είναι μια ταινία που σίγουρα θα ξαναδώ.

Η δεύτερη νέα ταινία της εβδομάδας κατάγεται από την ηλιόλουστη Ισπανία κι έχει τίτλο Ευτυχώς που Είμαι Γυναίκα. Μια πολύ ευχάριστη κωμωδία, αλλά προδίδει όσους διαβάζουν την υπόθεση ως προς τους προβληματισμούς της. Για την ακρίβεια, από προβληματισμούς «νάδα». Η δροσιά των ηρωίδων της και του τοπίου θα σας ξεπληρώσουν την επίσκεψη σε ένα φιλμ που παίχτηκε στο τελευταίο φεστιβάλ Βερολίνου. Κάποιοι, δε, μπορεί να την είδατε στο απριλιάτικο Φεστιβάλ Ομοφυλοφιλικού Κινηματογράφου της Αθήνας. Αυτή είναι η πρώτη ταινία που διανέμει η Clip Art Films και της ευχόμαστε από καρδιάς τα καλύτερα για την πορεία της στον χώρο. Ο πρώτος της κατάλογος (δοκιμάστε την σύνθετη αναζήτηση), δε, μόνο απογοητευτικός δεν είναι.

Και δύο επανεκδόσεις μάλαμα. Το αρχέτυπο του φιλμ-νουάρ δεν είναι άλλο από το Γεράκι της Μάλτας. Λίγοι πλέον γνωρίζουν πως ήταν ριμέικ ταινίας του 1931. Το ντεμπούτο του John Huston ανακατεύει συνεχώς την τράπουλα της πλοκής για να καταλήξει στην ματαιότητα της μισαλλοδοξίας. Εδώ ακούγεται και η ατάκα «the stuff that dreams are made of», που συνοψίζει την ουσία του έργου. Από το νουάρ στον σουρεαλισμό και σε έναν ακόμα από τους μεγάλους του σινεμά. Ο Luis Bunuel ανακατεύει μια άλλη τράπουλα, αυτή της κοινής λογικής, κι απλώνει μια ομάδα ηρώων σε κάτι που είναι κωμωδία, σάτιρα, ατόφια τέχνη. Ο Χάρης ξεκινά εύστοχα την κριτική του διερωτώμενος «τι είναι ελευθερία». Δείτε το με προσοχή και ίσως αποκτήσετε μια νέα άποψη πάνω σε αυτήν.

Έρχονται οι Νύχτες Πρεμιέρας conn-x (αλλιώς Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας), ένα πολύ καλό μίνι-φεστιβάλ στο αγαπημένο μου Ιντεάλ με τίτλο Μέρες Ελληνικού Σινεμά, ξεκινάει το Βερολίνο… καλό Σεπτέμβρη να έχουμε!



 
 
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια. Στείλτε το πρώτο!

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.