• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22118
  • Αριθμός συν/τών: 758596
  • Πρόγραμμα 278 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Editorial


Πεμ 22 Σεπ 2011

Πλάκα μας κάνουν αυτοί, πλάκα θα κάνουμε κι εμείς...




Είναι, που λέτε, δύο φίλοι και συναντιούνται. –Πώς περνάς; - Άστα, φίλε μου, χάσαμε τον παππού. - Φυσικά αίτια; - Όχι. Άκου να δεις. Εκεί που καθόμασταν όλοι, τον έπιασε μια ξαφνική ζαλάδα κι έπεσε πάνω στο γυάλινο τραπεζάκι. – Και πέθανε από το κόψιμο των γυαλιών, ο άμοιρος; - Μπα, σηκώθηκε ζαλισμένος κι έπεσε πάνω στην τηλεόραση. – Εκεί έμεινε στον τόπο; - Όχι. Πάτησε το πατίνι του μικρού και πετάχτηκε στο πολύφωτο. Έπεσε μαζί με αυτό στο πάτωμα κι άνοιξε τρύπα στα πλακάκια. – Α, το κακομοίρη. Πήγε άδικα. – Μα, δεν πέθανε από αυτό. Πιάστηκε να σηκωθεί από το σύνθετο και το έπιπλο με όλα τα γυαλικά έπεσε πάνω του. – Α, πα πα, τον παππού. Και πέθανε. – Όοοοοοοχι. Πήρα ένα δίκαννο και τον σκότωσα. Θα μας διαλούσε το σπίτι...

Ε, αυτό συμβαίνει και με όλα όσα ζούμε. Αν τους αφήσουμε να συνεχίσουν το έργο τους, θα τα κάνουν όλα λίμπα και δεν θα επιδιορθώνονται με τίποτα. Τι σας έγραψα την προηγούμενη βδομάδα περί βλάχου και κρεβάτι; Δεν πέρασαν λίγες μέρες κι επιβεβαιώθηκα. Εξήγγειλαν νέα μέτρα μέχρι και το `14. Και νομίζετε ότι αυτά τους φτάνουν; Σε λίγο θα ξανάρθει η Τρόικα και θα έχουμε φρέσκα μέτρα, έτσι για να ευθυμήσουμε. Και η απορία είναι η εξής: το ξέρουν ότι με αυτά που έχουν κάνει οδεύουμε με τα χίλια προς την πτώχευση (αμήν και πότε) ή πιστεύουν, όπως υποστηρίζουν, ότι θα τα καταφέρουν; Δηλαδή, να τους κατηγορήσουμε για απατεώνες ή ηλίθιους; Υπάρχει, όμως, η τρίτη εκδοχή που είναι πιο αληθινή και πιο σκληρή. Θέλουν να μας επιβάλλουν εργασιακό μεσαίωνα, όπως έχουν διατάξει οι μεγάλοι εγκέφαλοι του πλανήτη. Κι όπως ανέλυσα και σε «past-editorials», η ελπίδα μας είναι να εξαιρεθεί η χώρα μας από τον παγκόσμιο μεσαίωνα, απλά και μόνο επειδή τα κεφάλια μας είναι μπάχαλα. Και γεννιέται το σαιξπηρικό ερώτημα: ποιο είναι το αληθινό μπάχαλο; Αυτό που είναι μπάχαλο ή αυτό που το ψήφισε να κυβερνήσει; Ειδικά μετά τα νέα μέτρα και την προσπάθεια αποστήθισης του ονόματος του εμίρη που λένε ότι θέλει να πάρει τον Παναθηναϊκό, τα ερωτήματα έχουν πολλαπλασιαστεί στο νου μου...

Πολύ λιγότερα, ως κανένα, έχω για τις νέες κυκλοφορίες της βδομάδας. Επτά καινούργιες και μια επανέκδοση με κριτική κλίμακα από το πολύ καλό ως το πολύ για πέταμα! Ξεκινάμε οδηγώντας από τα δύο καλύτερα, αφού και τα δύο αναφέρονται σε τροχοφόρα. Το Drive είναι από τις ευχάριστες εκπλήξεις της χρονιάς. Φρέσκο από τις Νύχτες Πρεμιέρας, είναι «ένα στιλάτο θρίλερ πάνω στο κινηματογραφικό αρχέτυπο του ρομαντικού ήρωα της νουάρ φιλολογίας», όπως παρατηρεί εύστοχα ο Χάρης. Εγώ θα παρατηρούσα πως θα ήταν μεγάλη αδικία να μην είναι φέτος υποψήφιος για Όσκαρ ο Ryan Gosling, είτε για αυτό, είτε για τις άλλες δύο φετινές του συμμετοχές. Το απόλυτο 3Dείναι ένα ντοκιμαντέρ από τη Βρετανία, το TT3D: Αδρεναλίνη στο Κόκκινο. Καθίστε αναπαυτικά στη θέση σας και... χάστε τη μπάλα!

Από τα ψηλά στα χαμηλά και στις τρεις ταινίες που προσδοκούν τα περισσότερα εισιτήρια (ακούγεται ανορθόδοξο, αλλά έτσι είναι...). Ο Rowan Atkinson επέστρεψε και μας πρόσθεσε ακόμη μια «πίκρα», από τις αρκετές που μας έχει κεράσει επί της μεγάλης οθόνης. Τα πολλά-πολλά περισσεύουν για το Johnny English: Η Επιστροφή, όσοι πέρασαν καλά με το πρώτο, θα βρουν ακόμα καλύτερα στοιχεία σε αυτό. Ο λυκάνθρωπος Taylor Lautner είναι το φετινό γκανιάν για το Χρυσό Βατόμουρο ερμηνείας. Κατά τα άλλα, το Abduction είναι μια συνηθισμένη νεανική ταινία δράσης που έρχεται για να παρέλθει. Όσο για την Sarah Jessica Parker, αυτή είναι συνηθισμένη από Βατόμουρα και δεν θα είναι καθόλου απίθανο να προσθέσει ακόμη ένα για την κουραστική κομεντί Μα Πώς Τα Καταφέρνει.

Ξαναγυρνάμε σε θετικά πρόσημα με το The Bang Bang Club, την αληθινή ιστορία τεσσάρων δημοσιογράφων καταμεσής του εμφυλίου στη Νότια Αφρική, λίγο πριν τελειώσει το Απαρτχάιντ. Δυναμικό σινεμά, αλλά είχε ανάγκη ακόμη περισσότερης τόλμης. Την Τριλογία του Γιουσούφ την βλέπουμε λιγάκι αναχρονιστικά. Είδαμε πρώτα το τρίτο, μετά το πρώτο και τώρα βλέπουμε το δεύτερο, το Γάλα. Ο Βασίλης φάνηκε να το απολαμβάνει μέχρι ενός σημείου, αλλά από κει και πέρα ο Τούρκος δημιουργός χάνει τη συνοχή του. Και τέλος, μια επανέκδοση με αφορμή τα 30 χρόνια από την πρώτη της κυκλοφορία. Το ντοκιμαντέρ Αρης Βελουχιώτης: Το Δίλημμα είναι ένα έγκυρο διάβασμα της ιστορίας που δεν γράφουν τα σχολεία για τη δράση του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ. Την εποχή που είχε πρωτοβγεί η ταινία, όλα αυτά παρουσιάζονταν στον κόσμο για πρώτη φορά και ήταν λογικός ο πάταγος που έγινε στα ταμεία. Υπάρχουν, όμως, κεντρικά σημεία του φιλμ, που σήμερα έχουν να μας διδάξουν ακόμη περισσότερα κι από το 1981.

Χθες συνέβη ένα τραγικό γεγονός που μας αγγίζει κι επαγγελματικά, έστω κι έμμεσα. Ο επικεφαλής της διαφημιστικής εταιρίας Vitamin, Μιχάλης Κριάδης, εταιρίας που συνεργάζεται άμεσα με την αντίστοιχη διανομής της AudioVisual, έθεσε τέρμα στη ζωή του με τον πιο τραγικό τρόπο. Πήδηξε από το μπαλκόνι του γραφείου του, τέσσερις ορόφους κάτω. Τα αίτια, λογικά, είχαν σχέση με τον ετήσιο ισολογισμό της εταιρίας που εμφάνιζε πολύ υψηλές ζημίες. Όταν οι κύριοι πολιτικοί μας μιλούν για τον παράγοντα άνθρωπο, ας ξεγράψουν τον κύριο Κριάδη, αφού τον συγκεκριμένο δεν θα μπορέσουν να τον σώσουν ποτέ...

Αρκετά, όμως, μας παίρνει από κάτω με όσα συμβαίνουν, ας μην το βοηθάμε κι εμείς τόσο πολύ. Για αυτό, θα τελειώσουμε όπως ξεκινήσαμε: με ένα ανέκδοτο, αυτή τη φορά δικό μου, σκαρωμένο πριν κάνα-δυο βδομάδες...

Δύο νέοι φίλοι συζητούν.
– Έλα κάποια στιγμή να δεις το σπίτι μου. Αφού σου αρέσει η τέχνη, θα συναντήσεις μια ευχάριστη έκπληξη.
Ο φίλος πράγματι πηγαίνει και μπαίνει στο σπίτι. Ολόγυρα οι τοίχοι είναι γεμάτοι πίνακες κλασικών ζωγράφων.
- Καταπληκτικά αντίγραφα! Σαν να είναι οι πραγματικοί.
- Μα είναι οι πραγματικοί. Στα μουσεία είναι τα αντίγραφα, εδώ είναι τα ορίτζιναλ.
- Μα και πώς μπορεί να συμβαίνει αυτό;
- Το λοιπόν, η οικογένεια μου από τον καιρό της Αναγέννησης είναι μανιώδεις συλλέκτες τέχνης. Όταν ένας ζωγράφος γίνονταν διάσημος, πήγαιναν οικογενειακώς και του έλεγαν «Ή θα μας δώσεις έναν σου πίνακα ή θα σου κόψουμε ένα μέλος από το σώμα σου. Πόδι, χέρι, μύτη, ότι επιλέξεις».
- Μα, για ένα λεπτό. Ας το προσπεράσουμε αυτό κι ας πούμε πως το πιστεύουμε. Αλλά παρατήρησα και κάτι άλλο. Έχεις εδώ έργα από όλους του μεγάλους, εκτός από έναν. Δεν έχεις κάτι από Βαν Γκογκ. Δεν πήγανε σε αυτόν;
- Μα, έλα μου ντε που πήγανε. Αλλά αυτός δεν έδινε με τίποτα...


 
 
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια. Στείλτε το πρώτο!

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.