• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22315
  • Αριθμός συν/τών: 759967
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Cine Tv


Σάβ 10 Απρ 2004

Τηλεοπτικές Προτάσεις για όλη την εβδομάδα...




Σάββατο, 10/4, ΕΤ3, 21:30
Trois couleurs: Bleu - Τα τρια Χρωματα: Η μπλε Ταινια

Η μπλε ταινία αποτελεί το πρώτο μέρος μιας τριλογίας βασισμένης στα χρώματα της γαλλικής σημαίας: μπλε, άσπρο, κόκκινο, τα οποία συμβολίζουν τις έννοιες της ελευθερίας, της ισότητας και της αδελφότητας αντίστοιχα.
Μπλε –Ελευθερία- η ελευθερία του να μην έχεις τίποτα, η ελευθερία του να χάνεις τα πάντα . Αυτό ακριβώς βιώνει η Julie (J.Binoche), η οποία μετά τον τραγικό θάνατο του μουσικοσυνθέτη συζύγου της και της μικρής τους κόρης σε ένα τροχαίο δυστύχημα επιχειρεί να βυθιστεί στην πλήρη λήθη απαρνούμενη όλη την προηγούμενη ζωή της. Η πλοκή της ταινίας ακολουθεί τη γνωστή πορεία της τραγωδίας μέσω του πόνου, της επούλωσης των εσωτερικών τραυμάτων, της προσωπικής κάθαρσης. Ωστόσο, στα χέρια του Kieslowski ένα αναγνωρίσιμο δραματουργικό μοτίβο μεταμορφώνεται. Αυτό ενδεχομένως να οφείλεται στο ότι ο δημιουργός δεν αντιμετωπίζει τη ζωή των ηρώων του ως μια μεταφορά ενός προβλέψιμου γραφήματος, αλλά ως ένα ατέρμονο ταξίδι ανατροπών να συναισθηματικών μεταπτώσεων. Η εικόνα, το φως, οι ήχοι και η μουσική λειτουργούν τόσο συμπληρωματικά μεταξύ τους, όσο και το καθένα. αυτόνομα. Ο σκηνοθέτης χειρίζεται φως και σκιά με δεξιοτεχνία παραδίδοντας ένα εικαστικά υποβλητικό αποτέλεσμα. Το κυρίαρχο μπλε χρώμα ως επί το πλείστον ταυτίζεται με ένα καταλυτικό αίσθημα διάχυτης θλίψης. Το ίδιο χρώμα κάποτε μεταβάλλεται, άλλοτε προσεγγίζοντας τις ψυχρές γαλάζιες αποχρώσεις του και άλλοτε τις σκούρες μπλε –σχεδόν μαύρες αποχρώσεις, συμβαδίζοντας με τις συναισθηματικές διακυμάνσεις του κεντρικού προσώπου.
Oh Yeah! : - για την εσωτερική ερμηνεία της Binoche, η οποία αποδίδει τη συναισθηματική παράλυση/παραίτηση της Julie χωρίς υπερβολές και κραυγαλέες αντιδράσεις. Οι ανεπαίσθητες συσπάσεις του προσώπου της, το μελαγχολικό της βλέμμα, η γλώσσα του σώματός της αποκαλύπτουν έναν εσωτερικό και βαθύ πόνο. Η ποιητική μουσική του Zbigniew Preisner είναι μουσική κάθαρσης (τόσο της Julie όσο και του κοινού). Είναι η μουσική της ζωής της Julie, της κάθε Julie, του κάθε ανθρώπου που διεκδικεί και αναζητά την προσωπική και απόλυτη ελευθερία του.
Oh No! : …τίποτα. Εκτός πια αν θα προτιμούσατε μια ταινία (για την ακρίβεια τρεις ταινίες) ως απόρροια κοινωνικοπολιτικής εξέτασης του συνθήματος της γαλλικής επανάστασης (ελευθερία - ισότητα - αδελφότητα) και όχι μιας υπαρξιακής, συναισθηματικής, συμβολικής προσέγγισης αυτού.
H ατάκα: “ I don’t want any belongings, any memories. No friends, no love. Those are all traps.”
TV Σχόλιο: Παίζεται επίσης το Spartacus, STAR, 22:30
Βαθμολογία : 9/10
Ε.Ν.


Κυριακή, 11/4, ΝΕΤ
Le fabuleux Destin d`Amelie Poulain - Αμελι

Το φαινόμενο Αμελί που κατέκτησε όλη την Ευρώπη, μια από τις ωραιότερες ταινίες του γαλλικού κινηματογράφου, ένα μικρό θαύμα, μια οπτασία, χρώμα, παντού χρώμα, όλη η ταινία ένας κινούμενος ζωγραφικός πίνακας, μια μαγευτική πανδαισία, σκηνές που για να μπουν σε λέξεις θέλουν ποιητή, ιστορία που κινείται στη θολή γραμμή πραγματικού και φαντασίας, μια ανατρεπτική κατάργηση της τυπικής κινηματογράφησης, ένας συναρπαστικός, ευαίσθητος και μεθυστικά λυρικός ύμνος στη ζωή και τον έρωτα, άνθρωποι και μη που κινούνται σε μεικτό χώρο, εκεί όπου όλος ο κόσμος, προσκήνιο και υπόβαθρο ζωντανεύουν ταυτόχρονα, εκεί που σμίγει η ευρηματικότητα με το χιούμορ, η ασημαντότητα με το σύμπαν, εκεί που ούτε ο ποιητής βρίσκει λόγια…
Το Αμελί δεν είναι παράθυρο στο όνειρο, είναι όνειρο. Είναι δυο ώρες αλλαγής ζωής, αποχωρισμού του πνεύματος από το σώμα, ταξίδι μαζί με την Αμελί στον κόσμο της. Τελικά η fabeleux destin d’ Amelie Poulain είναι να μας αλλάξει τη ζωή. Μια ταινία που μόνο από Γάλλους θα μπορούσε να γίνει. Μην τη χάσετε, η ταινία είναι σταθμός.
Oh Yeah! : Τα πάντα.
Oh No! : Τίποτα.
H ατάκα: Bretodeau! Non Bredoteau !
Βαθμολογία : Με το χέρι στην καρδιά 9/10, τυπικά 8/10
Σ.Κ.


Κυριακή, 11/4, Star, 21:00
Doctor Zhivago - Δόκτωρ Ζιβάγκο

Στο δύστροπο ιδεολογικοκοινωνικοπολιτικό ιστορικό πλαίσιο της ρωσικής επανάστασης των μπολσεβίκων λίγο πριν την εκπνοή της δεύτερης δεκαετίας του προηγούμενου αιώνα, ο γιατρός και ποιητής Dr Zhivago σκίζεται ανάμεσα στην πιστότητα και το πάθος, τον ατομισμό και το κολεκτιβιστικό πνεύμα. Την ιστορία του διηγείται ο αδερφός του με αφορμή την συνάντησή του με μια γυναίκα που πιστεύει ότι είναι η ανιψιά του. Η ιστορία βασίζεται στο όχι τόσο γνωστό και επιτυχημένο ομώνυμο βιβλίο του Boris Pasternak.
Ιστορικό έπος του David Lean που έχει πάρει μυθικές διαστάσεις. Ο Lean έχει σκηνοθετήσει επιτυχώς τεράστιες ιστορικές παραγωγές, ανάμεσά τους το Oliver Twist, το The bridge on the river Kwai και το Lawrence of Arabia. Η εξαιρετική σκηνοθεσία, η πολύπλευρη ανάπτυξη, η τολμηρή αφήγηση και οι προσεγμένες ερμηνείες, με προεξέχουσα αυτή βέβαια του Omar Sharif, έχουν καταστήσει την ταινία κλασσική στο είδος της.
Oh Yeah! : Η δραματική αναπαράσταση των ιστορικών συνθηκών και η απαραίτητη για την επιτυχία της ταινίας πληθωρική σκηνοθεσία.
Oh No! : Η μεγάλη διάρκεια της ταινίας (186΄) και το βαρύ θέμα μπορούν για κάποιους να φανούν ότι προσθέτουν μεγάλη δυσκολία στην παρακολούθησή της.
Βαθμολογία : 8-/10
Σ.Κ.


Τρίτη, 13/4, Star, 21:00
Space Cowboys - Καουμποϊδες του Διαστηματος

Ο Clint Eastwood ανήκει στην κατηγορία των καλλιτεχνών που όχι μόνο έχουν περάσει από πολλές θέσεις (σκηνοθέτης, παραγωγός, ηθοποιός), αλλά σε κάθε μια από αυτές έχουν πάρει διαφορετικές κατευθύνσεις. Δεν είναι πολλοί όμως που τα καταφέρνουν καλά σε όλα. Θεωρώ ότι ο Eastwood, αν εξαιρέσουμε λιγότερες από 5 ταινίες στην καριέρα του, είναι ικανός να πιάνει τον σφυγμό του κάθε κινηματογραφικού είδους με το οποίο καταπιάνεται.
Το Space Cowboys είναι μια σύνθεση κοινωνικής ταινίας, περιπέτειας και κωμωδίας. Ο κορμός της είναι –τι άλλο- μια ιστορία την οποία ο Eastwood πιάνει κάπου στη μέση της: μια ομάδα παλαίμαχων αστροναυτών θα κάνει το όνειρό της πραγματικότητα όταν σε προχωρημένη ηλικία θα τους δοθεί η ευκαιρία να ταξιδεύσουν στο διάστημα. Πριν τη έξοδο προηγούνται μερικές διασκεδαστικές μέρες εκπαίδευσης.
Oh Yeah! : Το γεγονός ότι ο Eastwood άφοβος ακόμη και στα 70 του συγκρούεται μετωπικά με την προχωρημένη ηλικία και δημιουργεί μια ευχάριστη, αλλά και βαθιά (κοινωνική) περιπέτεια. Και βέβαια ο Tommy Lee Jones!
Oh No! : Χωρίς να γίνεται καθόλου βαρετή ή χαλαρή, ενοχλούν τα κλισέ και οι εύκολες λύσεις στις οποίες ο Eastwood στις περισσότερες –αλλά πάντως όχι σε όλες- ταινίες του δεν μας έχει συνηθίσει.
Βαθμολογία : 7/10
Σ.Κ.

(Κάντε κλικ για να διαβάσετε εκτενέστερη κριτική για την ταινία)


Τρίτη, 13/4, ΕΤ1, 00:00
Ο Οργασμος της Αγελαδας

Ο Οργασμός της αγελάδας, της πουλάδας, της φοράδας, γιατί λοιπόν όχι και της…αρσακειάδας;
Τόπος: η ελληνική επαρχία. Χρόνος: μέσα δεκαετίας του ’90. Πρόσωπα: δυο κορίτσια φίλες, οι οποίες τελειώνοντας το λύκειο νιώθουν την ανάγκη να μυηθούν στα μυστικά της ζωής, του σεξ και της γυναικείας χειραφέτησης. Εμπόδια; Πλείστα. Υποψήφιοι μνηστήρες; Ουκ ολίγοι.
Ο Οργασμός της αγελάδας είναι η πρώτη γνωστή ταινία της Όλγας Μαλέα , η οποία ξεφύτρωσε (κυριολεκτικά) από το πουθενά λανσάροντας ένα αβανταδόρικο τίτλο. Έτσι, η συγκεκριμένη παραγωγή αναδείχτηκε στην εμπορικότερη επιτυχία της κινηματογραφικής περιόδου 1996-1997.
Oh Yeah! : - επειδή πρόκειται για μια ανάλαφρη κωμωδία, η οποία βλέπεται μάλλον ευχάριστα και απροβλημάτιστα Η ταινία απέσπασε το Κρατικό Βραβείο Ερμηνείας για το 1996 (Ειρήνη Μπαλτα- Ναταλία Στυλιανού).
Oh No! : - γιατί πρόκειται για μια ταινία τηλεοπτικής χροιάς με γνωστούς τηλεοπτικούς ηθοποιούς και χωρίς καλλιτεχνικά εύσημα.
H ατάκα: λόγω των άγιων ημερών δε μου επιτρέπεται να υπεισέλθω σε τέτοιου είδους διευκρινίσεις.
TV Σχόλιο: Παίζεται επίσης το Taste of cherries, ΕΤ3, 22:00
Βαθμολογία : 5+ /10
Ε.Ν.


Πέμπτη, 15/4, ANT1, 00:30
The Abyss - Η Αβυσσος

Όταν ένα αμερικανικό υποβρύχιο βυθίζεται από άγνωστη αιτία, μια ομάδα που κανονικά εκτελεί επιστημονικές έρευνες αναλαμβάνει να βρει τα αίτια του δυστυχήματος. Στην προσπάθειά τους εμπλέκονται και κυβερνητικοί απεσταλμένοι για να κάνουν τα πράγματα πιο περίπλοκα. Κατά τη διάρκεια των ερευνών διαπιστώνεται ότι ένας εξωγήινος πολιτισμός έχει κάνει την εμφάνισή του στη γη, αλλά –αντίθετα με τις συνήθεις ταινίες- έχει φιλικές διαθέσεις.
Γυρισμένη σχεδόν αποκλειστικά κάτω από τη θάλασσα το 1989 η Άβυσσος αποτελεί την εκδοχή του σπουδαίου σκηνοθέτη ταινιών επιστημονικής φαντασίας (J. Cameron – Terminator) για τους εξωγήινους. Η μεγάλη της διάρκεια (140΄) δεν κατατάσσεται στα μείον, ιδιαίτερα γιατί ο Cameron επιλέγει να κινεί την πλοκή γρήγορα και προσεκτικά αφήνοντας την μεγάλη αποκάλυψη για το τέλος, που, αν και διαφαίνεται από νωρίς, δεν φθείρεται στη διάρκεια της ταινίας.
Oh Yeah! : Τα μη πληθωρικά οπτικά εφφέ, η συνοχή και οι ερμηνείες του Ed Harris και της Mary E. Mastrantonio. Έχω πάντως την εντύπωση ότι ο Cameron αντιγράφει τον Spielberg διπλά: τόσο στην επιλογή του να μην μπουκώσει την ταινία με πολλά εφφέ δείχνοντας ότι η επιστημονική φαντασία μπορεί να είναι λιτή και πετυχημένη ταυτόχρονα, όσο και στο ότι παρουσιάζει το φιλικό πρόσωπο των εξωγήινων και μάλιστα με μορφή παρόμοια αυτών του Spielberg.
Oh No! : Πέρα από την προαναφερθείσα αντιγραφή όχι κάτι συγκεκριμένο, μόνο το ότι πλέον μπορεί να σας φανεί μια από τα ίδια.
Βαθμολογία : 7 με 7,5/10
Σ.Κ.


 
 
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια. Στείλτε το πρώτο!

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.