• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22307
  • Αριθμός συν/τών: 759912
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Cine Festival


Δευ 26 Μαρ 2007

ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟ




Προσωπικά δεν περίμενα πως ξεκινώντας η ημέρα έχοντας αντίκρυ μου, δύο από τα πιο υπέροχα μάτια του ευρωπαϊκού σινεμά – αναφέρομαι σε εκείνα της Emilie Dequenne – πως θα κατέληγε σε τέτοια τρομακτική τραγωδία, εξαιτίας του πατατράκ που υπέστη το εθνικό αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα. Ευτυχώς πάντως που δεν ήταν λίγοι εκείνοι που προτίμησαν να ανηφορήσουν στο Σύνταγμα για να δουν κάποια ταινία, αντί για τις ασταθείς εξόδους του Νικοπολίδη, που ανταμείφθηκαν τελικά για την επιλογή τους, είτε διάλεξαν τον Μολιέρο, είτε το Mauvaise Foi. Δύο φιλμς που ήδη έχουν κερδίσει την εύνοια της εγχώριας διανομής και που πολύ σύντομα θα παρακολουθήσουμε σε ευρύ κύκλωμα αιθουσών.

Η ημέρα πάντως ξεκίνησε με το διασκεδαστικό Nos Jours Heureux, μια κομεντί που παίρνει αφορμή από τον τρόπο που ζουν οι νέοι της Γαλλίας στις κατασκηνώσεις και πως όλα όσα εκείνοι αντιμετωπίζουν, μένουν χαραγμένα στο μυαλό τους για πολλά χρόνια μετά. «Είναι ουσιαστικά ένα ημερολόγιο, των όλων όσων ζήσαμε, για δεκαπέντε ολόκληρα χρόνια, είτε σαν κατασκηνωτές, είτε σαν ομαδάρχες, δοσμένο με την ανάλογη νοσταλγία, που μας θυμίζει τα νιάτα μας» μου εκμυστηρεύτηκε ο ένας εκ των δύο δημιουργών της Olivier Nakache. Παρούσα στον χώρο και η εκθαμβωτική πρωταγωνίστρια του φιλμ Julien Fournier, που έκοψε την ανάσα κάθε αρσενικού περαστικού με το δαντελένιο collant που φορούσε, αλλά και με τα χαμόγελα που μοίραζε σε όσους της εύχονταν καλή επιτυχία στην καριέρα της!

Σε ρομαντικό ύφος κινείται και η κομεντί Mauvaise Foi, που έχει όμως πολύ υψηλό πολιτικό φρόνημα, αφού φέρνει κοντά – ως ερωτευμένους – δύο ανθρώπους που προέρχονται από εντελώς διαφορετικούς κόσμους. Μια Εβραία και έναν Άραβα, Γάλλοι αμφότεροι, που αδιαφορούν για το τι λέει ο οικογενειακός τους περίγυρος, αρχικά βέβαια, μέχρι να πέσουν στην παγίδα του φονταμενταλισμού. “Στην Γαλλία είναι σύνηθες το φαινόμενο αυτό, μου λέει ο πρωταγωνιστής και σκηνοθέτης Roschdy Zem. Αυτό που ήθελα περισσότερο να αναδείξω μέσα από τις εικόνες του ζευγαριού, δίπλα στην συμπρωταγωνίστρια μου Cecile De France, ήταν πως δεν έχουμε να χωρίσουμε τίποτα, ακολουθώντας ο καθένας την θρησκεία του. Και μόνο η αμφιβολία και ο φόβος να παραδεχτούμε την αλήθεια, θα μπορούσαν να μας χωρίσουν.

Την ίδια ώρα στο σχεδόν κατάμεστο Αττικόν, οι θεατές παρακολούθησαν την ταινία Molière, που όσο και αν δεν το δείχνει το όνομα της, ΔΕΝ είναι στην ουσία μια βιογραφική ταινία γύρω από το έργο του μεγάλου Γάλλου θεατρικού συγγραφέα. Αντίθετα είναι μια δοσμένη με έντονη χιουμοριστική διάθεση στιγμή της ζωής του Μολιέρου, πολύ πριν γίνει διάσημος, όταν επελέγη από έναν κουτοπόνηρο άρχοντα, για να τον μυήσει στα μυστικά της υποκριτικής, ώστε να εντυπωσιάσει την μικρή σε ηλικία ερωμένη του. Φυσικά το φιλμ αναπαράγει όλο εκείνο το κλίμα της αριστοκρατίας του 17ου αιώνα, που τόσο καλά, οι Γάλλοι, όπως ο σκηνοθέτης στην περίπτωση μας Laurent Tirard, ξέρουν καλά να απεικονίζουν. “Μου ήταν δύσκολο να επιλέξω τον τίτλο Molière για την ταινία, λέει ο Tirard, πρώην αρχισυντάκτης του περιοδικού Studio. Και αυτό γιατί οι περισσότεροι θα πιστέψουν πως είναι μια βιογραφία, ενώ στα αλήθεια είναι η Γαλλική απάντηση στα Shakespeare In Love και Casanova!”

Το Σαββατιάτικο πρόγραμμα έκλεισε με την προβολή της ταινίας La Faute A Fidel – για όσους δεν είχαν το κουράγιο να δουν και το μεταμεσονύκτιο περιθωριακού ύφους No Body Is Perfect – της δικής μας Julie Gavras, μια ταινία που δείχνει μέσα από τα μάτια ενός μικρού παιδιού τον τρόπο που μια οικογένεια, διώχνει από πάνω της το ύφος της μπουρζουαζίας για να ασπαστεί το προλεταριάτο. Καθαρόαιμη πολιτική ταινία, που αναφέρεται σε όλες σχεδόν τις γωνιές του πλανήτη που τις περασμένες δεκαετίας αντιμετώπισαν προβλήματα με την δημοκρατία τους, όπως η Χιλή, η Ισπανία και φυσικά η Ελλάς. Η σταρ Julie Depardieu, που πρωταγωνιστεί, βρέθηκε κοντά μας και τράβηξε τα περισσότερα φλας της βραδιάς, με το ύφος και την τσαχπινιά της, που δεν ανταποκρίνεται επ ουδενί στην σοβαροφάνεια που βγάζει στο πανί: “Έτσι είναι οι ηθοποιοί, mon ami, μου λέει γελώντας διαρκώς. Προσαρμοζόμαστε στις απαιτήσεις της στιγμής!”


 
 
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια. Στείλτε το πρώτο!

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.