• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22307
  • Αριθμός συν/τών: 759912
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Cine Festival


Τετ 22 Μαρ 2006

Images du 21e siècle όπως Σινεμά του Πραγματικού;




32 ταινίες για το διεθνές διαγωνιστικό, 14 συμμετοχές για τις γαλλικές επιλογές, 10 détours (βλέπε περιστροφές), εκτός διαγωνιστικού προβολές τύπου Amos Gitai, Jean-Louis Comolli, Johan van der Keuken ή Alain Cavalier και ένα εκτενές Σύριο αφιέρωμα με κεντρικό πρόσωπο τον περίφημο Omar Amiralay. Με άλλα λόγια, μία περίφημη 28η συνάντηση ντοκυμαντέρ για το παρισινό διεθνές Cinéma du Réel 2006. Μόνο που το φεστιβάλ του πραγματικού επιλέγει τις ίδιες ημερομηνίες με τις θεσσαλονικιές εικόνες του 21ου αιώνα (10-19 Μαρτίου) αλλά και καμία ελληνική παρουσία σε αντίθεση με τη διπλή 2005 συμμετοχή και το βραβείο ταινίας μικρού μήκους για Το Κουτί της Εύας Στεφανή. Το παραδοσιακά πιστό κοινό του φεστιβάλ ήταν και φέτος εκεί, όπως και οι δημιουργοί των ταινιών για να συμμετάσχουν στη – συνήθως - ενδιαφέρουσα μετά το τέλος προβολής περί παντός συζήτηση.

Πολιτικού περιεχομένου προσεγγίσεις, ιστορίες της καθημερινότητας, προσωπικές ή πρωτότυπες θεωρήσεις του γύρω αληθινού για να φτάσουμε ως το φετινό παλμαρές που κυρίως ξεχωρίζει:
Μεγάλο Βραβείο του Cinéma du Réel:
Meng You (Dream Walking), Huang Wenhai, Kίνα.
Βραβείο ταινίας μικρού μήκους:
Za Plotem (Behind the fence), Marcin Sauter, Πολωνία.
Διεθνές Βραβείο της Scam:
Babooska, Tizza Covi και Rainer Frimmel, Αυστρία και Carnets d’un combattant Kurde (Notes from a Kurdish Rebel), Stefano Savona, Γαλλία/Ιταλία.
Ειδική μνεία στο σύνολο της ρωσικής επιλογής για την ποικιλία και την πρωτοτυπία των τριών της προσεγγίσεων του πραγματικού: Rybak i Tantsovshtsa (The fisherman and the Dancing Girl), Valeri Solomin, το εν ελλάδι διακριθέν Svyato, Victor Kossakovsky και V Poiskach Scastia (In Search of Happiness), Alexander Gutman.

Όσο για το δικό μας βραβείο πολυπλοκότερου τίτλου αδιαμφισβήτητος νικητής ο βετεράνος William Greaves και το ενδιαφέρον Symbiopsychotaxiplasm : Take 2 ½.

Ωστόσο, για τους φανατικούς των οντολογικών ερωτημάτων εκκρεμεί η δικαιολογημένη φιλοσοφική ανησυχία: τι είναι επιτέλους ένα ντοκυμαντέρ; Ξεκινώντας από τη πρώτη χρήση του όρου λίγο μετά το 1920, δεν πρέπει να ξεχνούμε ότι οι επιστημονικής κατεύθυνσης πρωτοπόροι αδερφοί Lumière με την πρώτη δημόσια κινηματογραφική προβολή στα τέλη του 1895 γίνονται, ταυτοχρόνως, οι πρώτοι ντοκυμενταρίστες. Με την πανταχού αποστολή των οπερατέρ Lumière, βασική φιλοδοξία των πρώτων ντοκυμαντέρ είναι η καταγραφή της γύρω πραγματικότητας. Μόνο που το ανώτερο μηχανικό cine eye του Dziga Vertov, όσο και να επιδιώκει την καταγραφή της πραγματικότητας χωρίς παραμορφώσεις, με την τοποθέτηση της κάμερας, την επιλογή οπτικής γωνίας κινηματογράφησης ή το απαραίτητο μοντάζ, είναι ένα μάτι με συνείδηση. Έτσι, θα λέγαμε πως πρόκειται για ένα σινέ είδος που προτείνει τρόπους θεώρησης της πραγματικότητας, όντας κυρίως αντανάκλασή της και όχι η πραγματικότητα αυτή καθ’αυτή.

Ναι αλλά, περνώντας από τις εθνογραφικές ταινίες, στα πολιτικά ντοκυμαντέρ ή στα ντοκυμαντέρ προπαγάνδας, ποιες είναι οι σύγχρονες τάσεις του ντοκυμαντέρ; Ή ακόμη, πόσο εύκολη ή ανώφελη γίνεται η αναζήτηση ορίων μεταξύ μυθοπλασίας και ντοκυμαντέρ. Αν και το σλόγκαν του τηλεοπτικού καναλιού Arte: το ντοκυμαντέρ είναι η ζωή! έχει κάποια επιτυχημένη βάση, τονίζουμε πως μία από της αλήθειες της μυθοπλασίας είναι ότι το κινηματογραφικό φιλμ έχει πάντα σημεία πραγματικότητας. Ντοκυμαντέρ και μυθοπλασία τοποθετούν την κάμερα τους και καταγράφουν ό,τι «είχε υπάρξει εκεί», χωρίς να έχει σημασία η σκηνοθεσία, το σενάριο, οι επαγγελματίες ηθοποιοί, το απρόοπτο γύρισμα ή το φανταστικό της ιστορίας. Ό,τι τυπώνεται και στην πορεία προβάλλεται στις κινηματογραφικές αίθουσες έχει ήδη υπάρξει εκεί, μπροστά από την κάμερα και άρα φέρει, έως έναν βαθμό, σημάδια του πραγματικού.

Έχοντας συνείδηση του άπειρου χαρακτήρα των προβληματισμών τύπου: όλα είναι μυθοπλασία ή μήπως όλα είναι ντοκυμαντέρ; αφήνουμε το τελικό βήμα στον πάντα εύστοχο Jean-Luc Godard και συνυπογράφουμε πως μάλλον : «Όλες οι σπουδαίες ταινίες τείνουν προς το ντοκυμαντέρ, όπως όλα τα σπουδαία ντοκυμαντέρ τείνουν προς τη μυθοπλασία... Και όποιος επιλέγει αποκλειστικά ένα από τα δύο είδη, συναντά απαραιτήτως το δεύτερο στο τέλος της περιπέτειας».


 
 
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια. Στείλτε το πρώτο!

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.