• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22307
  • Αριθμός συν/τών: 759912
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Cine Festival


Παρ 10 Φεβ 2017

Μπερλινάλε 2017: Τζαζάτη έναρξη





Για τις επόμενες 10 μέρες το μουντό και παγωμένο Βερολίνο θα γίνει για 67η φορά η πρωτεύουσα του κινηματογραφικού κόσμου. Αυτή την φορά όμως τα πράγματα είναι διαφορετικά. Μέσα σε ένα κόσμο ο οποίος αλλάζει με τρομερές ταχύτητες, ενώ εμείς συμπεριφερόμαστε σαν να μην έχει αλλάξει τίποτα, το Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου, μέσα από ένα γεμάτο με πολιτικό συμβολισμό πρόγραμμα, αποφάσισε να μας υπενθυμίσει ότι μπορεί ή τέχνη να μην έχει την ικανότητα να αλλάξει τον κόσμο, δύναται όμως να αλλάξει το βλέμμα μας σε αυτόν...

Αναμενόμενα η κριτική επιτροπή που θα αποφασίσει για την Χρυσή και Αργυρή Άρκτο του 2017 δέχτηκε εξαρχής πλήθος ερωτημάτων σχετικά με το θέμα. Σε μία κατάμεστη αίθουσα της συνέντευξης τύπου στο Grand Hyatt ο Ολλανδός σκηνοθέτης και σεναριογράφος Πολ Βερχόβεν, πρόεδρος της επιτροπής, κλήθηκε να απαντήσει πρώτος από όλους σχετικά με το μήνυμα που θέλει να περάσει φέτος το φεστιβάλ. «Δεν βλέπω τις ταινίες με κάποια πολιτική προκατάληψη. Αυτό που πρωτίστως με ενδιαφέρει είναι η ποιότητα των ταινιών», επισήμανε ο σκηνοθέτης του "Εκείνη", με τον Ντιέγκο Λούνα να συμπληρώνει ότι «Δεν είμαστε εδώ για να στείλουμε μηνύματα. Είμαστε εδώ για να τα λάβουμε. Είμαστε εδώ για να ακούσουμε και να τιμήσουμε όλες αυτές τις διαφορετικές φωνές».


Αν και κανένας από τους παρευρισκόμενους δεν μνημόνευσε το όνομα του νέου πρόεδρου της Αμερικής, το φάντασμα του κυριάρχησε στη συζήτηση. Η διάσημη Αμερικανίδα ηθοποιός Μάτζι Τζίλενχααλ δήλωσε πολύ περήφανη ως αμερικανίδα που σε αυτή την συγκεκριμένη στιγμή στο χρόνο παίρνει μέρος σε ένα τέτοιο διεθνές φεστιβάλ κινηματογράφου καθώς θέλει «οι άνθρωποι σε όλο τον κόσμο να ξέρουν ότι υπάρχουν πολλοί, πολλοί άνθρωποι στη χώρα της, που είναι έτοιμοι να αντισταθούν». Ο Λούνα από την άλλη, όταν ρωτήθηκε για τα συναισθήματά του σχετικά με το τείχος του Trump, είπε ότι βρίσκεται στο φεστιβάλ για να βρει τρόπους να γκρεμίσει τα τείχη: «Το μόνο θετικό πράγμα από όλο αυτό είναι ότι θα υπάρξει αντίδραση. Και εγώ θέλω να είμαι μέρος αυτής προκειμένου να απορρίψουμε όλες τις ανοησίες και το μίσος».


Ξεφεύγοντας λίγο από το συγκεκριμένο θέμα, μετά από μια εξαιρετική ερώτηση από δημοσιογράφο σχετικά με την χρήση CGI ηθοποιών όπως του Πίτερ Κούσινγκ και της Κάρι Φίσερ στο «Rogue One - Rogue One: A Star Wars Story» και κατά πόσο αυτό αποτελεί απειλή στην κινηματογραφική τέχνη, τόσο ο Λούνα όσο και η Τζίλενχααλ δήλωσαν ότι η πρόοδος και η καινοτομία είναι κάτι το θετικό. Ο Βερχόβεν από την άλλη ανέφερε ότι το ουσιαστικό πρόβλημα δεν είναι αυτό: «Τα πράγματα τώρα είναι πολύ διαφορετικά σε σύγκριση με όταν ήρθα για πρώτη φορά στις ΗΠΑ τη δεκαετία του 1980. Όλοι τώρα γυρίζουν PG ή PG13 ταινίες ώστε να έχουν περισσότερο κέρδος. Δεν γυρίζονται ταινίες ενηλίκων. Αυτό είναι σίγουρα μια απειλή.»


Τέλος ο σκηνοθέτης Γουάνγκ Κουάναν μίλησε για την κινηματογραφική κατάσταση στην Κίνα αναφέροντας μεταξύ άλλων ότι ήταν μια εξαιρετική χρονιά για τον κινεζικό κινηματογράφο ενώ ο καλλιτέχνης Olafur Eliasson παίνεψε το φεστιβάλ για την ανεξαρτησία του.


Επίσημα το ξεκίνημα του φεστιβάλ σηματοδότησε η προβολή της ταινίας «Django». Η πρώτη απόπειρα του, κυρίως παραγωγού, Ετιέν Κομάρ στην σκηνοθετική καρέκλα έχει ως θέμα τη ζωή του θρυλικού κιθαρίστα της τζαζ, Τζάνγκο Ράινχαρντ και τη διαφυγή του από τους Ναζί. Με την μουσική του να διαποτίζει όλο το εγχείρημα, το συγκεκριμένο έργο διαθέτει καλές στιγμές και καταφέρνει να ρίξει φως σε μια διαφορετική πτυχή που ενώ γνωρίζουμε, δεν βλέπουμε συχνά στον κινηματογράφο: την γενοκτονία των Ρομά της Ευρώπης από το ναζιστικό καθεστώς.


Επαναπαυόμενο όμως στην σημασία του θέματος και στη σημαντικότητα του κεντρικού του ήρωα, το φιλμ του Κομάρ μοιάζει ψυχρό, χάρη στον χαλαρό ρυθμό του και την επιπόλαιη σκιαγράφηση των χαρακτήρων. Παρά την εξαιρετική ερμηνεία του Ρεντά Καντέμπ η έλλειψη συναισθηματικής εμπλοκής περιορίζει την γοητεία του αφήνοντας σε αδιάφορο με τα όσα συμβαίνουν. Φυσικά δεν μιλάμε για ξεκάθαρη αποτυχία, μιας και ως ένα βαθμό ο Κομάρ καταφέρνει να περάσει το μήνυμα του, κάνοντας αρκετούς παραλληλισμούς με την προσφυγική κρίση αλλά και -καθαρά συγκυριακά- με το πρόσφατο travel ban του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ.


Ο ίδιος στην συνέντευξη τύπου που ακολούθησε επιβεβαίωσε αυτή του την πρόθεση λέγοντας ότι ήθελε να παρουσιάσει έναν μουσικό σε μια δύσκολη περίοδο της ιστορίας. «Καθώς προχωρούσα έβρισκα πολλούς παραλληλισμούς με τη σύγχρονη περίοδο μας» προσθέτοντας ότι το όλο θέμα της ταινίας είναι η ελευθερία που η μουσική μπορεί να προσφέρει κατά τη διάρκεια αυτών των περιόδων.

Κάπως έτσι έκλεισε η πρώτη μέρα. Εις αύριο τα καλύτερα και περισσότερο χολιγουντιανά με την πρεμιέρα του «T2 Trainspotting» και του «The Dinner»





Επιστροφή στον Οδηγό του Cine.gr



 
 
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια. Στείλτε το πρώτο!

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.