• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22307
  • Αριθμός συν/τών: 759912
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Cine Festival


Τρί 17 Μαϊ 2016

Κάννες 2016: Για την Καρδιά της Χουλιέτας ρε παιδιά!





Βραβείο Καλύτερης Σκηνοθεσίας για το Όλα για τη Μητέρα μου το 1999, Βραβείο Καλύτερου Σεναρίου το 2006 για το Volver και πέντε μαζί με την φετινή, υποψηφιότητες για τον Χρυσό Φοίνικα, είναι ξεκάθαρο πλέον ότι το Φεστιβάλ των Καννών λατρεύει τον Πέδρο Αλμοδοβάρ ο οποίος ανταποκρίνεται σε όλη την στήριξή τού με ενθουσιασμό, κρατώντας τα θεμέλια αυτής της αγάπης γερά για πολλά χρόνια. Και φυσικά περιμένοντας εκείνο απ` όπου θα στεφθεί με το μεγάλο τρόπαιο...

Ο master της γυναικείας ψυχοσύνθεσης, ψυχής και νεύρωσης o Πέδρο Αλμοδόβαρ, επιστρέφει στο είδος που έχει ειδωλοποιήσει με πάθος όλα αυτά τα χρόνια και που τον έχει καθιερώσει στο διεθνές κινηματογραφικό στερέωμα: στα δραματικά φιλμ με επίκεντρό τους τις γυναίκες: όχι όμως όποιες και όποιες, αλλά αυτές που πονάνε, που κάνουν λάθη, που παραδίδονται στην προγεγραμμένη μοίρα και το πεπρωμένο τους και που φυσικά οι άντρες της ζωής τους έρχονται δεύτεροι μπροστά στην δική τους φύση. Έτσι και η Χουλιέτα η κεντρική του ηρωίδα είναι μια γυναίκα που ζει στην Μαδρίτη μόνη της, αφού η κόρη της Άντια την έχει εγκαταλείψει χωρίς εκείνη να έχει μάθε ποτέ τον λόγο. Ζώντας για χρόνια μέσα σε απέραντη θλίψη, θα αρχίσει να κάνει μια επιστροφή στο παρελθόν και όλα θα ξεκινήσουν από εκεί που είχαν τελειώσει..

Βασισμένο στο βιβλίο της βραβευμένης με Πούλιντζερ καναδής συγγραφεύς Άλις Μονρό με τίτλο Runaway και τις τρεις ξεχωριστές ιστορίες του με τους τίτλους «Chance», «Soon» και «Silence», που έχουν ως κοινή ηρωίδα μια γυναίκα με το όνομα Τζούλιετ Χέντερσον η οποία ζει στο Βανκούβερ, η ταινία αυτή αρχικά θα ήταν η πρώτη αγγλόφωνη του Αλμοδοβάρ - με όπως φημολογείται την Μέριλ Στριπ στον βασικό ρόλο. Ο δαιμόνιος όμως ισπανός άλλαξε γνώμη αφού δεν ένιωσε σίγουρος για το εάν θα τα καταφέρει με αυτά τα νέα γι` αυτόν δεδομένα, ονόμασε την ηρωίδα του Julieta και εν τέλει το φιλμ βρήκε την βάση του στην Μαδρίτη και τα πρόσωπα των Αδριάνα Ουγάρτε και Έμα Σουάρες.

Εκείνοι που παρακολουθούν στενά την κινηματογραφική πορεία του σκηνοθέτη μπορεί να αναγνωρίσουν εύκολα ότι η Χουλιέτα - παρόλο που σε σημεία ξεχειλίζει από μια ποιητική αύρα που δεν βλέπουμε συχνά σε τόσο έντονη κλίμακα από εκείνον (η σκηνή με το ελάφι καθηλώνει) - εκφράζει πολλά από όσα έχουν ήδη ειπωθεί ως τώρα, αφού το γνωστό τρίπτυχο, δράμα-μοιρολατρία-βασανιστική αγάπη πρωταγωνιστεί και εδώ, σε αισθητή χαμηλότερη όμως ένταση. Και παρόλο που κατά τη διάρκεια της εξιστόρισης αφήνει να διαχέεται έντονο σασπένς σε κάθε σκηνή του φιλμ, τελικά υπάρχει ως στήριγμα του δράματος και όχι επειδή εν τέλει πρόκειται για κάποιο θρίλερ, όπως το Το Δέρμα που Κατοικώ στο οποίο είχε ουσιαστικό λόγο ύπαρξης. Αυτό που κάνει όμως και εδώ την εμφάνισή του, προς τέρψιν του θεατή είναι το clasico Αλμβοδοβαρικό σύμπαν-σήμα κατατεθέν του, με την έκρηξη της εκκεντρικής παλέτας των χρωμάτων που χρησιμοποιεί, τις προσεγμένες λεπτομέρειες που θα ζήλευαν οι σπουδαιότεροι καλλιτέχνες του κόσμου και τις σουρεαλιστικές ατάκες που ξεστομίζουν οι ήρωές του.


Τον ρόλο της Χουλιέτας κρατούν ανάλογα την ηλικία οι ηθοποιοί Αδριάνα Ουγάρτε που εμφανίζεται από τα 25 έως τα 40 και η Έμα Σουάρες από τα 40 και έπειτα, ενώ η αγαπημένη του Ρόζι ντε Πάλμα κυριαρχεί στον ρόλο της οικιακής βοηθού που αντικατοπτρίζει την υπέρτατη μητριαρχική φιγούρα στο φιλμ.

Με λιγότερες εξάρσεις, με χλιαρό δράμα, με συγκρατημένα δάκρυα στο πιο πρόσφατο επεισόδιο της «Αλμοδοβαρικής σαπουνόπερας» που κρατάει για χρόνια (και για τον οποίον τον έχουμε λατρέψει φυσικά) το τρομερό παιδί του ισπανικού κινηματογράφου τα κάνει όλα σωστά και πανέμορφα, αλλά κακά τα ψέματα, επαναλαμβάνεται.













--------
Διαβάστε επίσης:
Οδηγός για το 69ο Φεστιβάλ των Καννών


 
 
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια. Στείλτε το πρώτο!

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.