• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22307
  • Αριθμός συν/τών: 759912
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Cine Festival


Κυρ 15 Μαϊ 2016

Κάννες 2016: Σκυλιά - Βαμπίρ: 1-0




To καστ της ταινίας American Honey χορεύει εκστασιασμένο στο κόκκινο χαλί της προβολής του, οι πρωταγωνιστές της νέας ταινίας του Σέιν Μπλακ The Nice Guys με τους Ράσελ Κρόου, Ματ Μπόμερ και Ράιαν Γκόσλινγκ κάνουν τις γυναίκες (και όχι μόνο) να ουρλιάζουν, ενώ οι τουρίστες κάνουν ουρά για να βγάλουν μια φωτογραφία από το 69ο φεστιβάλ των Καννών που στο πρώτο του Σαββατοκύριακο γεμίζει ασφυκτικά. Εμείς βρισκόμαστε στις σκοτεινές αίθουσες φυσικά για να σας μεταφέρουμε τις εντυπώσεις από τις ταινίες που επιλέγουμε να δούμε, αν και κάποιες φορές λόγω υπερβολικής προσέλευσης δεν καταφέρνουμε να τις παρακολουθήσουμε. Κανείς δεν ανησυχεί όμως, επιλογές υπάρχουν άφθονες...

Caini (Dogs) (Ρουμανία)

Παρθενική απόβαση για τον Ρουμάνο Bogdan Mirica στις Κάννες, που με την πρώτη του μεγάλου μήκους ταινία Caini(Dogs) διαγωνίζεται για την Χρυσή Κάμερα στον τμήμα Ένα Κάποιο Βλέμμα του φετινού φεστιβάλ.

People bite, let dogs alone...

Ένα πόδι που αναδύεται σε μια λίμνη, ένα μονίμως ανήσυχο σκυλί με το όνομα Policia, μια συγκαλυμμένη συμμορία, το μικρό απομονωμένο χωριό που επισκέπτεται ο Ρομάν (Dragos Bucur) παρόλη την θερινή ήρεμη αύρα του, μυρίζει μπαρούτι. Βρίσκεται εκεί για να διευθετήσει την πώληση μιας μεγάλης αλλά ερειπωμένης γης που κληρονόμησε από τον παππού του, έρχεται όμως αντιμέτωπος με τους κατοίκους του χωριού που τον ενημερώνουν για το τι ακριβώς συμβαίνει εκεί, ποιοι κινούν τα νήματα, για την τοπική μαφία, με την οποία όπως του αποκαλύπτουν εμπλεκόταν και ο παππούς του. Σύντομα θα ξεσπάσει η βία και τότε θα πρέπει ο ίδιος να συνειδητοποιήσει ότι δεν είναι τίποτα παραπάνω από ένας ανεπιθύμητος ξένος.

Ο Bogdan Mirica είναι ξεκάθαρος: θέλει να κάνει ένα σύγχρονο μη-αμερικάνικο γουέστερν. Υπάρχουν τα όπλα, το αλκοόλ, η συγκαλυμμένη συμμορία, το απαραίτητο μαύρο χιούμορ και η διαφθορά, υπάρχει η βία που εκτονώνεται και η ψυχολογική βία που αναπνέει σαν ανήσυχο θεριό στο φόντο της ταινίας. Οι ήρωές του σκαλίζουν την ανθρώπινη φύση εγκλωβισμένοι σε έναν τρόπο ζωής που άλλοτε μοιάζουν να μην τον διάλεξαν οι ίδιοι, άλλοτε ότι γεννήθηκαν γι’ αυτό. Φιλοσοφούν και αναμετρούν την κακή τους μοίρα και δεν διστάζουν να προβούν σε βίαιες πράξεις.

Και ενώ όλα αυτά ακούγονται ως μια επανάληψη άλλων αντίστοιχων θεματικά ταινιών, ο σκηνοθέτης βάζει το προσωπικό του στίγμα μέσα από σκηνές όπως εκείνη, όπου ο αστυνομικός του χωριού επεξεργάζεται με ηρεμία και ζήλο το μυστηριώδες κομμένο πόδι προκειμένου να ανακαλύψει τον - πρώην πλέον- κάτοχό του, ίσως να ζήλευε την χειρουργική της λεπτομέρεια ακόμη και ο Κουέντιν Ταραντίνο.

Πέρα όμως από την άρτια σκηνοθετικά πρώτη του δουλειά ο Mirica αφουγκράζεται αυτό που χρειάζεται ο θεατής πέρα από τις σκηνές που η ωμή βία τον εξουσιάζει, είναι το απρόβλεπτο της εξέλιξης, το μυστήριο, η κλειστοφοβική αίσθηση που προσφέρει ένα ηλεκτρισμένο θρίλερ γυρισμένο σε ένα ανοιχτό περιβάλλον.

Ο Bogdan Mirica θέτει γερές βάσεις αφού αριστεύει με το αλληγορικό του Caini. Δεν ανακυκλώνει τίποτα από όσα έχουν ήδη καταγράψει έστω και καλύτερα οι άλλοι στην κάμερά τους, επικεντρώνεται στον άνθρωπο, τον σταυρώνει και τον αφήνει να βγάλει μόνος του τα καρφιά και να φύγει να ζήσει τη ζωή του, εφόσον το αντέχει.



The Transfiguration (ΗΠΑ)
Πρώτη σκηνοθετική δουλειά για τον Μάικλ Ο`Σια που όπως έχει ομολογήσει ο ίδιος δεν περίμενε ποτέ ότι το φεστιβάλ των Καννών θα δεχόταν στο πρόγραμμά του ένα ανεξάρτητο φιλμ που ανήκει στην κατηγορία των vampire movies. Κι όμως ο μέχρι σήμερα άγνωστος Αμερικανός που σε όλη του τη ζωή έγραφε σενάρια αλλά παράλληλα επισκεύαζε υπολογιστές, βρίσκεται στο μεγαλύτερο ευρωπαϊκό φεστιβάλ να διεκδικεί το βραβείο του τμήματος Ένα Κάποιο Βλέμμα

Ο Μάιλο είναι ένα βαμπίρ που ζει στο Κουίνς της Νέας Υόρκης, που όπως είναι φυσιολογικό γι’ αυτόν τρέφεται με αίμα προκειμένου να επιβιώσει. Όταν δεν δέχεται το bulling των γύρω του και να τον αποκαλούν φρικιό, παρακολουθεί βίντεο με πρόβατα και άλλα άτυχα ζώα να σφάζονται, τρέφοντας παράλληλα την ηδονή του με το αναβλύζον αίμα. Μια καινούργια φίλη εμφανίζεται και περιφέρονται μαζί, άσκοπα. Αυτά.

Το hype του φεστιβάλ (vampire movie στις Κάννες;) παρόλο που δημιούργησε περιέργεια για το πώς κατάφερε να μπει στο δεύτερο πιο σημαντικό τμήμα του φεστιβάλ, εξελίχθηκε σε μια απρόσμενη απογοήτευση αφού εν τέλει πρόκειται για ένα φιλμ άνοστο όσο και το αίμα που ρουφάει ο μικρός Μάιλο (Έρικ Ράφιν). Το μόνο που έχει να «πει» διαφορετικά ο Ο`Σια είναι ότι ναι και ένας έγχρωμος μπορεί να είναι βαμπίρ, ξεφεύγοντας από τα κινηματογραφικά στερεότυπα που θέλουν λευκούς ηθοποιούς να τα υποδύονται έτσι ώστε να αποδίδεται το απόκοσμο της φύσης τους. Δεν υπάρχει πλοκή, πάνω απ’ όλα όμως δεν υφίσταται κανένας τρόμος – ανατριχίλα που επιβάλλεται σε μια ταινία αυτής της κατηγορίας.

Ελάχιστοι διάλογοι, υπερβολικά σιωπηλά πλάνα και σπασμωδικές στιγμές που ο πρωταγωνιστής επιτίθεται στους δύστυχους ανθρώπους που κατακρεουργεί με – δήθεν – μανία, ενώ η προσπάθεια του σκηνοθέτη να δημιουργήσει σασπένς και ατμόσφαιρα με τη χρήση μουσικής πάει στον βρόντο, αφού όταν εκείνη τελειώνει ο θεατής έχει αρχίσει να εγκαταλείπει την αίθουσα.

Και αυτό είναι κακό... πολύ κακό.















--------
Διαβάστε επίσης:
Οδηγός για το 69ο Φεστιβάλ των Καννών


 
 
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια. Στείλτε το πρώτο!

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.