• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22307
  • Αριθμός συν/τών: 759912
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Cine Festival


Σάβ 20 Φεβ 2016

Μπερλινάλε 2016: Ένας Δράκος μας οδηγεί προς την λήξη





485 λεπτά! Αυτή είναι η διάρκεια του «Hele Sa Hiwagang Hapis (A Lullaby to the Sorrowful Mystery)», της μιας και μοναδικής δημοσιογραφικής προβολής που πραγματοποιήθηκε το πρωί της Τετάρτης. Την συγκεκριμένη ταινία που ανήκει στο διαγωνιστικό, επέλεξα να μην παρακολουθήσω προκειμένου να κάνω μια βόλτα στο Βερολίνο. Το μόνο που παρακολούθησα στις 18 Φεβρουαρίου -τα εισιτήρια σχεδόν για όλες τις προβολές είχαν εξαντληθεί- δεν έχει ουσιαστικό κινηματογραφικό ενδιαφέρον, αφού πρόκειται μίνι-σειρά 6 επεισοδίων, αξίζει όμως να αναφερθεί χάρη στους συντελεστές της. Το «The Night Manager» βασίζεται στο βιβλίο του John le Carré με τίτλο «Νυχτερινή βάρδια», είναι σκηνοθετημένο από την βραβευμένη με Όσκαρ Susanne Bier και έχεις ως πρωταγωνιστές τους Tom Hiddleston, Hugh Laurie, Olivia Colman, Tom Hollander και Elizabeth Debicki. Τα δυο επεισόδια που είδαμε κατάφεραν να συνεπάρουν το κοινό και να μας κάνουν να αναμένουμε με αγωνία την επίσημη έναρξη προβολής της σειράς αυτό το Σάββατο.


Η σημερινή μέρα αποτελεί την τελευταία του διαγωνιστικού τμήματος του 66ου Φεστιβάλ του Βερολίνου, με την προβολή δυο ταινιών, από τις οποίες κατάφερα να δω την μια. Ο λόγος για το «Ejhdeha Vared Mishavad! (A Dragon Arrives!)») του Mani Haghighi, βραβευμένου με την Αργυρή Άρκτο Καλύτερης Σκηνοθεσίας στο 59ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου για το φιλμ «Τι Απέγινε η Έλι». Παρακολουθώντας την ταινία θαύμασα το πανέμορφο καστ ηθοποιών που πρωταγωνιστούν, εκτίμησα την εξαιρετική μουσική, θαμπώθηκα από τον εξαιρετικό σχεδιασμό παραγωγής, αλλά δεν κατάλαβα τίποτα από την ταινία. Στο δρόμο για το Grand Hyatt όπου θα λάμβανε χώρα η συνέντευξη τύπου λίγο μετά την προβολή, προσπαθούσα να αντιληφθώ τι ήταν αυτό που είδα, αλλά τζίφος. Δεν έβγαζα κανένα απολύτως νόημα. Τελικά όπως αποδείχτηκε αυτή ήταν η επιδίωξη του σκηνοθέτη.


Ο Haghighi εκμυστηρεύθηκε στου δημοσιογράφους που παρευρέθηκαν στην συνέντευξη τύπου το εξής: «Δεν γράφω σενάρια πίσω από ένα θρανίο. Βγαίνω βόλτα, πάω για τρέξιμο, πλένω τα πιάτα και ξαφνικά μου έρχονται ιδέες. Κυρίως έρχονται όταν κάνω μπάνιο. Παίρνω αυτές τις ιδέες και προσπαθώ να τις βάλω σε μια σειρά, να τις τοποθετήσω στο σενάριο. Τι σημαίνουν αλλά και αν σημαίνουν κάτι, θα αποδειχτεί εκ των υστέρων». Ύστερα από 3-4 ερωτήσεις σχετικά με απορίες για το τι σημαίνει το ένα και τι το άλλο, ο σκηνοθέτης μας έδωσε ένα παράδειγμα αναφορικά με τις ταινίες του και την σημασία τους: «Είναι σαν να σας παρουσιάζω ένα αντικείμενο παράξενο και αινιγματικό. Εσείς βλέποντας το δεν θα ξέρετε τι να κάνετε με αυτό και θα αναρωτιέστε τι στο καλό είναι. Φυσικό επακόλουθο είναι να ρωτήσετε εμένα για το τι είναι. Εγώ όμως δεν μπορώ να σας απαντήσω, γιατί δεν ξέρω. Είναι κάτι που έφτιαξα. Το πώς θα το ερμηνεύσετε και τι θα με ρωτήσετε. Εκεί είναι το ωραίο του πράγματος» είπε και άρχισε να μας ρωτάει τι ερμηνείες δώσαμε σε αυτό που είδαμε. Στο ερώτημα γιατί έδωσε τον συγκεκριμένο τίτλο στο έργο, δήλωσε ότι δεν γνωρίζει: «Στην αρχή θέλαμε να την ονομάσουμε Enter the Dragon, όπως την ταινία του Bruce Lee, αλλά αποφασίσαμε να μην το κάνουμε πρώτον γιατί ο κόσμος θα δυσκολευόταν να βρει την ταινία όταν θα την έψαχνε στο ίντερνετ. Δεύτερον γιατί σίγουρα θα μας έκαναν μήνυση. Έτσι αποφάσισα τον τίτλο A Dragon Arrives!».


Επόμενη προβολή, εκτός διαγωνιστικού αυτή την φορά, το «Saint Amour» των Benoît Delépine και Gustave Kervern. Η ιστορία της ταινίας έχει ως εξής: Κάθε χρόνο, ο Bruno σχεδιάζει τη διαδρομή του μέσα στην γεωργική έκθεση, ώστε να κάνει στάση όπου υπάρχει καλό κρασί. Αυτή την χρονιά ο πατέρας του Jean βρίσκεται μαζί του για παρουσιάσει τον ταύρο του. Προκειμένου να δεθεί μαζί του, ο Jean αποφασίζει να κάνουν μαζί ένα πραγματικό ταξίδι σε διάφορες περιοχές της Γαλλίας δοκιμάζοντας και πίνοντας κρασιά. Μαζί τους είναι και ο Μάικ, ένας παλαβός ταξιτζής.

Κινηματογραφημένο με γραμμικό τρόπο, χωρίς τεχνικές φιλοδοξίες, το «Saint Amour» εστιάζει όλη του την προσοχή στη σχέση πατέρα-γιου και τη δυναμική του θανάτου, που μπορεί να αφήσει βαθιές πληγές. Οι δυο σκηνοθέτες μέσα από το έργο τους παρουσιάζουν πως μπορούν να θεραπευτούν αυτές οι πληγές με την τέλεια αντίθεση: με τη ζωή, με την δουλειά, με την αγάπη, με ένα μωρό, με το φύτευμα ενός δέντρου. Αν και μπορεί να φαίνονται μονότονα θέματα και καθόλου πρωτότυπα, αντιμετωπίζονται όμως σε αυτή την περίπτωση με μεγάλη ειρωνεία. Το έργο επίσης ξεχωρίζει και σε κερδίζει, όχι μόνο για την ευθύτητα και την ειλικρίνεια του, αλλά και για τον τρόπο ύπαρξης του: γελάμε σχεδόν από την αρχή μέχρι το τέλος, ακόμα και όταν τα πράγματα γίνονται πιο σοβαρά, πόσο μάλλον όταν τα πάντα γίνονται σουρεαλιστικά.


Η ειλικρίνεια είναι και κάτι που δεν έλειπε από την συνέντευξη τύπου, αφού ο αμφιλεγόμενος Γάλλος ηθοποιός Ζεράρ Ντεπαρντιέ μίλησε για όλους και για όλα. Για την σχέση του με την Ρωσία: «Είναι αλήθεια ότι θαυμάζω τον Βλαντιμίρ Πούτιν και ό,τι κάνει. Τον θαυμάζω για ότι έκανε για τον ρωσικό λαό, χωρίς να θέλω να προσβάλω κάποιους διανοούμενους, συμπεριλαμβανομένων και φίλων μου, οι οποίοι τον κατηγορούν. Νιώθω πολύ Ρώσος, ακόμη και στο εξωτερικό. Πώς μπορείς να μην αισθάνεσαι πιο Ρώσος από Γάλλος με βάση τον πρόεδρο έχουμε στη Γαλλία; Για μένα δεν υπάρχει καμία σύγκριση». Για τον George Clooney ανέφερε με κοροϊδευτικό ύφος: «Είδα ότι ο κ. Clooney ήθελε να δει την κ. Μέρκελ. Ανησυχώ ότι πήγε άσχημα. Είναι καλό που τώρα μπορεί ένας ηθοποιός να είναι και οικολόγος και πολιτικός, μπορείς να κάνεις τα πάντα». Ενώ δεν παρέλειψε να αναφερθεί και στα υποτιθέμενα δύσκολα γυρίσματα της ταινία του Ινιάριτου «Η Επιστροφή»: «Σκέφτομαι τα Όσκαρ, με το «Revenant», γυρισμένο με τροχόσπιτα, θερμότητα και ό,τι άλλο. Είσαι μέσα σε αυτήν την λάσπη, η οποία είναι αρωματισμένη και δεν είναι κρύα, είναι θερμαινόμενη. Αυτή είναι η μυθική άνεση του κινηματογράφου. Εμένα μου αρέσουν τα πράγματα που δεν είναι άνετα, ακόμη και αν φωνάζω όλη την ώρα».


Τρίτη ταινία της ημέρας το Nakom των Kelly Daniela Norris και Travis Pittman, το οποίο είδα σε screener. Πρόκειται για ένα φιλμ το οποίο έγραψε την δική του ιστορία εδώ στην Μπερλινάλε, καθώς είναι η πρώτη ταινία από την Γκάνα που παίζεται στο συγκεκριμένο φεστιβάλ αλλά και η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία γυρισμένη στην γλώσσα Kusaal. Πρόκειται για μια συνηθισμένη αλλά καθολική ιστορία, γεμάτη από αξιοσημείωτους χαρακτήρες, σχετικά με την αναζήτηση ενός ατόμου για την ανεξαρτησία ενώ αισθάνεται την έλξη της ευθύνης για την οικογένειά του. Ένα έργο σχετικά με τις αντιθέσεις και τις ειρωνείες του σύγχρονου τρόπου ζωής απέναντι στον παραδοσιακό.

Προγνωστικά

Με την απονομή των βραβείων της Μπερλινάλε να πλησιάζει, νομίζω ήρθε η στιγμή των προγνωστικών. Αδιαφιλονίκητο φαβορί για τη Χρυσή Άρκτο καλύτερης ταινίας, με βάση το τι ακούγεται εδώ στο Βερολίνο, συνεχίζει να είναι το ντοκιμαντέρ «Fuocoammare» του Gianfranco Rosi καθώς καμία άλλη ταινία δεν είναι τόσο επίκαιρη και δεν κατάφερε να συζητηθεί όσο αυτή. Από εκεί και μετά κάποιες πιθανότητες νίκης έχουν τα «Inhebbek Hedi», «Zero Days» «Crosscurrent» και «L`avenir». Προσωπικός μου νικητής, με βάση αυτά που έχω δει, είναι το «Smrt u Sarajevu (Death in Sarajevo)». Στο βραβείο του πρώτου γυναικείου ρόλου τώρα, φαβορί θεωρείται η Isabelle Huppert, ενώ συζητιέται και το όνομα της Julia Jentsch για το «24 Wochen (24 Weeks)». Προσωπικά, νομίζω ότι νικήτρια θα αναδειχθεί η Trine Dyrholm για την αξεπέραστη, και άξια για Όσκαρ ερμηνεία της στο «Kollektivet (The Commune)». Από ανδρικής πλευράς δεν υπάρχει κάποιο φαβορί καθώς τόσο ο Johnny Ortiz του «Soy Nero», οι Kacey Mottet Klein και Corentin Fila του «Quand on a 17 Ans (Being 17)» αλλά και ο προσωπικός μου αγαπημένος Majd Mastoura για το «Inhebbek Hedi» συζητιούνται έντονα. Τέλος στην σκηνοθεσία τα ονόματα Ivo Ferreira, Yang Chao και Lav Diaz είναι τα επικρατέστερα.

φωτογραφίες συνεντεύξεων τύπου: Γιώργος Δαβίτος


--------
Διαβάστε επίσης:
Οδηγός για την 66η Μπερλινάλε


 
 
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια. Στείλτε το πρώτο!

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.