• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22307
  • Αριθμός συν/τών: 759912
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Cine Festival


Πεμ 21 Μαϊ 2015

Κάννες 2015: Ο Τίγρης Ταμίλ του Ζακ Οντιάρ περικυκλώνει τα βραβεία


Το Dheepan δεν είναι απλώς μια ταινία για τους μετανάστες



Ο δημιουργός των βραβευμένων στις Κάννες, Ένας Πολύ Διακριτικός Ήρωας που το 1996 κέρδισε το Βραβείο Σεναρίου, του Προφήτη που απέσπασε το Βραβείο της Κριτικής Επιτροπής το 2009 και του υποψήφιου για το Χρυσό Φοίνικα το 2012, Σώμα με Σώμα είναι παρόν και στο φετινό Φεστιβάλ, διεκδικώντας ξανά την μέγιστη διάκριση με το Dheepan.

Ο Ντιπάν είναι ένας τίγρης Ταμίλ στη Σρι Λάνκα, ένας μαχητής. Όταν ο εμφύλιος πλησιάζει στο τέλος του και η ήττα είναι προ των θυρών, ο Ντιπάν αποφασίζει να φύγει από τη χώρα. Παίρνει μαζί του μια άγνωστη γυναίκα και ένα άγνωστο κοριτσάκι, έχοντας την πίστη ότι στην Ευρώπη θα μπορέσει να πάρει πολιτικό άσυλο. Φτάνοντας στο Παρίσι, η «οικογένεια» παλεύει με νύχια και με δόντια για επιβίωση, ζώντας σε ένα άσυλο, μέχρι που ο Ντιπάν καταφέρνει να βρει μια δουλειά φροντιστή στα προάστια της πόλης. Τώρα, η ελπίδα του να φτιάξει ένα αληθινό σπίτι για τους ανθρώπους του είναι ολοζώντανη. Αλλά αυτό που δεν περίμενε, είναι ότι στη νέα του δουλειά θα αντιμετωπίσει βία που θα του θυμίσει της ημέρες που πολεμούσε. Πλέον, πρέπει να αναγεννήσει το ένστικτο του πολεμιστή, για να μπορέσει να επιβιώσει.

Ο Ζακ Οντιάρ εμπνεύστηκε εν μέρει την ταινία του από το βιβλίο Περσικές Επιστολές που γράφτηκε το 1721 από τον Μοντεσκιέ, το οποίο περιγράφει με σατυρική διάθεση μέσα από τα μάτια δύο Περσών την κατάσταση της Γαλλίας κατά τον 18ο αιώνα.

Μετά τον Προφήτη, ο σκηνοθέτης ασχολείται ξανά με το θέμα της μετανάστευσης, ένα πρόβλημα που μαστίζει τη Γαλλία και που το μέγεθός του εξαπλώνεται ανεξέλεγκτα στον υπόλοιπο κόσμο. Εστιάζοντας στη ζωή αυτών που αναγκάζονται να εγκαταλείψουν τις πατρίδες τους, οι οποίες έχουν μετατραπεί σε εμπόλεμες ζώνες, ο Οντιάρ καταγράφει από την αρχή, τον αγώνα που βιώνουν οι άνθρωποι αυτοί μέσα από τις διαδικασίες που περνούν, προκειμένου να φυγαδευτούν και να αποφύγουν τα αυστηρά μέτρα που μπορεί να τους απαγορεύσουν τη διαμονή.

Έτσι ο Ντίπαν, η Γιαλίνι και η μικρή Ιλαγιάλ σχηματίζουν μια ψεύτικη οικογένεια, ενώ οι δυσκολίες αυτών των νέων ρόλων σύντομα θα αρχίσουν να τους μπερδεύουν συναισθηματικά. Ο Οντιάρ στρέφει την κάμερα προς το κάθε μέλος ξεχωριστά προκειμένου να δείξει πως αντιδρά στις νέες συνθήκες, δίνοντας ίδια ένταση στην «φωνή» που έχει ο κάθε χαρακτήρας. Έχοντας υπόψην ότι για τους πρωταγωνιστικούς ρόλους επέλεξε μη επαγγελματίες ηθοποιούς, κρίνουμε πως ο Antonythasan Jesuthasan, που στην πραγματική του ζωή είναι συγγραφέας και η Kalieaswari Srinivasan που έχει ασχοληθεί με το θέατρο, ενσαρκώνουν με ιδιαίτερη ανθρωπιά και ευαισθησία τους ρόλους των «γονιών».

Ο Οντιάρ δεν έχει τη δυνατότητα να αναλύσει ένα τόσο μεγάλο και βαθύ πρόβλημα, γι` αυτό και πλάθει χρόνο: ως άριστος συντονιστής μετράει τις στιγμές που έχουν αξία, δίνει τίμια δύναμη στα αισθήματα που κατακλίζουν τους ήρωές του και κατακτά τη συνείδηση του θεατή, που είναι παρατηρητής μιας τέτοιας κατάστασης όχι μόνο στην αίθουσα, αλλά και στη ζωή του. Στο τέλος της ταινίας, το στοίχημα έχει κερδιθεί μέσα από τους χαρακτήρες: ο Οντιάρ τους έχει χτίσει με αγάπη και σεβασμό, δεν τους ταπεινώνει ποτέ, δεν τους κάνει θύματα της κατάστασής τους, τους δυναμώνει σε κάθε λεπτό, τους κάνει "Τίγρεις". Και όπως είναι επόμενο, αυτή του η αγάπη μεταδίδεται στον θεατή, που όταν τους κοιτάζει αναγνωρίζει στα μάτια τους, μια οικογένεια οικεία.

* Μπόνους η μουσική που για τρίτη φορά επιμελείται ο Nicolas Jaar για ταινία του σκηνοθέτη.









--------
Διαβάστε επίσης:
Οδηγός για το 68ο Φεστιβάλ των Καννών


 
 
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια. Στείλτε το πρώτο!

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.