• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22315
  • Αριθμός συν/τών: 759967
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Cine Festival


Παρ 21 Μαρ 2014

16ο ΦΝΘ: Η διάσημη τραγουδίστρια της πανκ και τα γνωστά-άγνωστα του δάσους


...είναι μερικές από τις εικόνες που μας μένουν



Οδεύουμε προς την λήξη του φεστιβάλ κι έχουμε ακόμα τόσα πολλά να μοιραστούμε... Η καθημερινή παρουσία στις αίθουσες χαρακτηρίζεται από ασταμάτητη άντληση εμπειριών, άλλοτε έτοιμες για διοχέτευση και άλλοτε διαθέσιμες για συζήτηση ανάμεσα σε κοινό και δημιουργούς. Μερικές από τις "εικόνες που σίγουρα θα μας μείνουν" είναι οι εξής:

Η τραγουδίστρια της πανκ (ΗΠΑ, 2013)
Ακόμα κι αν κάποιος δεν γνωρίζει την Κάθλιν Χάνα, μπορεί άνετα να παρακολουθήσει αυτό το ντοκιμαντέρ της Σίνι Άντερσον και να τη γνωρίσει μέσα από ένα καλοδουλεμένο και ολοκληρωμένο πορτρέτο. Μια μαχητική φεμινίστρια με αγάπη για την μουσική, που συνδυάζει το ταλέντο της με τις κοινωνικές της ανησυχίες, προκαλώντας ηφαιστειακή έκρηξη. Η ζωή της θρυλικής μουσικού και ακτιβίστριας, frontwoman της πανκ μπάντας Bikini Kill και του τρίο χορευτικής πανκ Le Tigre, είναι συναρπαστική και ξετυλίγεται στην οθόνη μέσα από συνεντεύξεις, πλούσια πλάνα αρχείου και το κυριότερο: με την απόλυτη συνεργασία της ίδιας. Το φιλμ δεν παρουσιάζει μόνο την μουσική της πορεία, την επιρροή της στη πανκ σκηνή και τη δημιουργία του κινήματος "riot grrrl" αλλά αποκαλύπτει και τους λόγους που την οδήγησαν να εγκαταλείψει τη μουσική, ένα ερώτημα που έμενε αναπάντητο σε θαυμαστές, φίλους και συνεργάτες. Η συμβολή της Κάθλιν Χάνα στην επιτυχία του φιλμ είναι καθοριστική, καθώς το στηρίζει με γενναιοδωρία, βοηθώντας το να πάει ένα βήμα παραπέρα, καθώς μοιράζεται με το κοινό πολλές πληροφορίες και αποκαλύψεις, έχοντας την κάμερα για εξομολογητή.

Η Εικόνα που Λείπει (Γαλλία-Καμπότζη, 2013)
Είναι μία από τις ταινίες που περιμέναμε να δούμε με ανυπομονησία, από τη μέρα που ανακοινώθηκε η υποψηφιότητά της στα φετινά όσκαρ, στην κατηγορία της ξενόγλωσσης ταινίας και όχι σ`αυτήν του ντοκιμαντέρ. Μια προσωπική, ποιητική αφήγηση των τραγικών γεγονότων που συνέβησαν τη διετία 1975-79 στο στρατόπεδο συγκέντρωσης των Ερυθρών Χμερ, από τον καμποτζιανό Ρίτι Παν. Έχοντας στα χέρια του ελάχιστο αρχειακό υλικό, συμπληρώνει τις "εικόνες που λείπουν" μέσα από τον λυρισμό του λόγου του και μέσα από αναπαραστάσεις με μικρές πήλινες κούκλες. Κάθε σκηνή που αφηγείται, αποκτά το δικό της σκηνικό μέσα από αυτές τις μινιατούρες, με το ύφος της ταινίας να μην ξεφεύγει λεπτό, από τα όρια που έχει βάλει ο σκηνοθέτης. Μια κατάθεση ψυχής του δημιουργού, που μέσα από έναν ευφυή τρόπο κατάφερε να αφηγηθεί χωρίς μελοδραματισμούς τα γεγονότα που στοίχειωσαν τον ίδιο και την οικογένειά του και να αποδώσει στην ιστορία του την "εικόνα που λείπει".

Τραγούδι απ`το δάσος (Γερμανία-ΗΠΑ-Κεντρική Αφρικανική Δημοκρατία, 2013)
Η ιστορία του αμερικανού Λούις Σάρνο που με αφορμή ένα τραγούδι που άκουσε στο ραδιόφωνο, ταξίδεψε μέχρι το τροπικό δάσος της Κεντρικής Αφρικής, για να συναντήσει τους δημιουργούς του: του Πυγμαίους Μπαγιάκα. Αυτό που κάνει την περίπτωσή του ιδιαίτερη και σπάνια, είναι το γεγονός ότι ένας δυτικός άνθρωπος, επέλεξε να ενσωματωθεί στην πρωτόγονη κοινωνία των Μπαγιάκα και να ζήσει εκεί την υπόλοιπη ζωή του. Απέκτησε οικογένεια και παιδιά ενώ κατέληξε να είναι ο προστάτης της φυλής, αλλά και ο άνθρωπος που θα διαδώσει τον πολιτισμό και την μουσική τους. Μετά από μια υπόσχεση που είχε δώσει στον γιο του Σαμντί όταν είχε αρρωστήσει μικρός, αποφασίζει να την εκπληρώσει και να τον πάρει μαζί του στην Αμερική για να του δείξει την πατρίδα του. Οι δυο τους αφήνουν την πρωτόγονη ζωή του τροπικού δάσους και μεταφέρονται στη Νέα Υόρκη, με τη διαφορά τοπίου και κουλτούρας μεταξύ των δύο αυτών άκρων να προκαλεί σάστισμα. Συναντούν φίλους και συγγενείς, μεταξύ των οποίων και τους Τζιμ Τζάρμους (πρώην συμμαθητή του) και Σάρα Ντράιβερ. Η κάμερα του Μάικλ Όμπερτ, ακολουθεί τον Λούις Σάρνο από τα δάση της κεντρικής Αφρικής, μέχρι τους ουρανοξύστες της Νέας Υόρκης, βιώνοντας και ο ίδιος με την παρουσία του τη ζωή του πρωταγωνιστή του, με το μεταξύ τους δέσιμο να γίνεται αναπόφευκτο. Οι εναλλαγές μεταξύ παρθένας φύσης και μητρόπολης του κόσμου, καθώς και η απόφαση ζωής του κεντρικού ήρωα, προκαλούν αίσθηση και προβληματισμό στον σύγχρονο άνθρωπο, που έχει την ευκαιρία να παρακολουθήσει μια αθέατη πλευρά του κόσμου που συγκινεί, ευαισθητοποιεί και εμπνέει.

Γνωστά και άγνωστα (ΗΠΑ, 2013)
Πρόκειται σίγουρα για μία από τις πιο καλογυρισμένες δουλειές που είδαμε στη φετινή διοργάνωση, δια χειρός Έρολ Μόρις, του βραβευμένου με όσκαρ σκηνοθέτη για την Ομίχλη του Πολέμου. Κεντρικό πρόσωπο του φιλμ, ο Ντόναλντ Ράμσφελντ, πρώην υπουργός εξωτερικών επί κυβέρνησης Μπους, αλλά κυρίως γνωστός ως ο βασικός σχεδιαστής του πολέμου στο Ιράκ, ο οποίος δεν φαίνεται ότι χρειάζεται την σοφία του ντοκιμαντερίστα Μόρις για να αποκαλυφθεί και να γελοιοποιηθεί. Τα καταφέρνει μια χαρά και μόνος του, χωρίς καμία ιδιαίτερη πίεση. Άψογη φωτογραφία, κοφτό μοντάζ και μουσική από τον Ντάνι Έλφμαν, αποτελούν το τέλειο περιτύλιγμα για το μυαλό του Ντόναλντ Ράμσφελντ, ο οποίος πραγματικά δίνει παράσταση, χρησιμοποιώντας παιχνίδια της γλώσσας, καθώς μιλάει για τις "χιονοστιβάδες" του, τα υπομνήματά του και την εξωτερική πολιτική που ακολουθεί πέφτοντας συχνά σε αντιφάσεις.



 
 
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια. Στείλτε το πρώτο!

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.