• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22315
  • Αριθμός συν/τών: 759967
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Πιασε το Φτυαρι


Παρ 15 Απρ 2005

Sahara: Δίψα-Touareg- McConaughey




Πολλά είναι τα προβλήματα του Sahara.... Πρώτο πρόβλημα: η ταινία ξεκινάει με το αμερικάνικο δολλάριο φάτσα κάρτα (National Treasure κανείς;). Δεύτερο πρόβλημα: η επόμενη σκηνή δείχνει υποτίθεται μια σύρραξη του Αμερικάνικου εμφυλίου με μπόμπες να κάνουν τόσο εκνευριστική φασαρία ώστε να προτιμάς να ακούς την Celine Dion να τραγουδάει My heart will go on. Τρίτο πρόβλημα: οι τίτλοι αρχής μας κάνουν μια περιήγηση στο γραφείο του McConaughey όπου από τα αποκόμματα εφημερίδων, τις φωτογραφίες στους τοίχους και τα υπόλοιπα σουβενίρ συμπεραίνουμε ότι ο McConaughey α) είναι μεγάλος εξερευνητής, β) είναι πολύ cool τύπος, γ) δεν είχε ποτέ γκόμενα. Ήμαρτον δηλαδή... McConaughey; McConaughey;;;; Από όλους τους φιλόδοξους ηθοποιούς που προσπαθούν κάποια στιγμή να γίνουν πρώτο όνομα έπρεπε να διαλέξουν τον McConaughey! Όταν αναγκάζεσαι να παίζεις με την χαμηλοκάπουλη Lopez ή / και την υστερική Hudson σε εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας όπως το Wedding planner και το How to lose a guy in 10 days αντίστοιχα, τότε by default είσαι καμμένο χαρτί. Φαίνεται όμως ότι το φιλέσπλαχνο Hollywood δίνει πάντα μια δεύτερη ευκαιρία.. .και ο Matthew ξανά προς την δόξα τραβά...Θα μπορούσα να συνεχίζω για ώρες και ώρες βρίσκοντας πλήθος λάθη σε κάθε μονοπλάνο αλλά λέω να σταματήσω εδώ προς το παρόν διαφορετικά ο mitsos θα λέει πάλι ότι ζηλεύω θανάσιμα την Cruz... δεν βρίσκεις άκρη...

Αλήθεια, ξέρετε περίπου την ιστορία που εξελίσεται στο Sahara; Ο McConaughey ψάχνει ένα σιδερένιο πλοίο από εποχής εμφυλίου το οποίο έκανε το ταξίδι Μισισιπής-Νιγηρία σε 3-4 μέρες (γρηγορότερα και από Super ferry) και που κατέληξε σε μια έρημο (τελείως LSD καταστάσεις...«ποιός είδε στο βουνό καράβι» που λέει και ο Νταλάρας. Μitsos δεν το θυμάμαι και πολύ σωστά το song ελπίζω να με συγχωρείς...). Την ίδια στιγμή η Cruz είναι μια γιατρός χωρίς σύνορα –μισό λεπτό να ξεραθώ στα γέλια. Θυμάστε την Bellucci ιατρό στο Tears of the sun; Εκεί που τριγυρνούσε στην ζούγκλα με το ντεκολτέ και με το ροζ λιπ γκλός; Ε η Penelope ως έτερη μεσογειακή σεξζουαλική γκόμενα-γιατρός είναι ακόμα λιγότερο πειστική. Υπάρχει βέβαια και ο αστείος φιλαράκος του πρωταγωνιστή εν είδει side-kick που είναι ο καημένος ο Zahn αλλά ένας κούκος δεν φέρνει την άνοιξη. Υπάρχει βέβαια και ο κακός ατσαλάκωτος επιχειρηματίας (που στην συγκεκριμένη περίπτωση είναι Γάλλος!) ο απολαυστικός Lambert Wilson αλλά ούτε δύο κούκοι επίσης... Υπάρχει και ο κακός αφρικανός δικτάτορας (Lennie James) στα πλαίσια κακίας Mugabe που είναι φτυστός ο Bob Marley με 20 κιλά παραπάνω. Φυσικά υπάρχει και ο William H. Macy στον δεύτερο ρόλο διευθυντή/υπεύθυνου/τύπου που δίνει τις εντολές από τηλέφωνο (λείπει ο Μάρτης από την Σαρακοστή;) Η Penelope λοιπόν προσπαθεί να βρει την πηγή μιας επιδημίας στην περιοχή του δικτάτορα, ο Matthew προσπαθεί να βρει το καράβι στην ίδια περιοχή-μοιραία οι δρόμοι τους συναντώνται... Την ίδια στιγμή ο Marley με τον French-frog τους κυνηγούν ανελέητα και τους θέλουν νεκρούς και αντιμετωπίζουν με ανείπωτη σκληρότητα όσους τους βοηθούν (τον συνάδελφο της Penelope για παράδειγμα που από την αρχή της ταινίας το γράφει στο μέτωπο: «αναλώσιμο υλικό-παίζω τον ρόλο ενός άσχετου που σκοτώνεται») Και φυσικά όλα αυτά σε εκπληκτικής ομορφιάς αφρικανικά τοπία (για μια πιο National Geografic φλέβα) με μικρά αφρικανάκια να χαιρετάνε το ζεύγος Matthew-Penelope κάθε φορά που αποβιβάζονται και επαναλαμβανόμενη ethnic μουσική υπόκρουση που κάνει το Ακούνα Ματάτα να φαντάζει Μότσαρτ σε σύγκριση.

Τελοσπάντων, ας σοβαρευτώ...δεν είναι αυτά τα βασικά προβλήματα του Sahara. Δεν είναι καν το ότι ανήκει σε ένα κουρασμένο είδος περιπετειώδους ταινίας. Είναι το ότι ο Dirk Pitt του McConaughey δεν έχει τον μαγνητισμό ούτε το χιούμορ του Indiana Jones του Harrison Ford αλλά είναι μια απλή flat καρικατούρα. Είναι ότι το σενάριο έχει τρύπες –μαύρες τρύπες για την ακρίβεια. Και ίσως πάνω από όλα είναι ότι η ιστορία με το «πλοίο-φάντασμα» τελικά δεν έχει ούτε εξήγηση ούτε μεταφυσική χροιά-έλα μωρέ, απλά ένα πλοίο φεύγει από τις ΗΠΑ και καταλήγει στην έρημο των Τουαρέγκ –πώς λέμε Raiders of the lost ark; καμία σχέση λοιπόν. Με χαρά επομένως αποδίδω το χρυσό βατόμουρο της εβδομάδας στο Sahara και στον περισσότερο από ηλιοκαμμένο McConaughey μην μπορώντας να καταπνίξω τα χασμουρητά μου. Sahara: Ένα επικίνδυνο αφιλόξενο μέρος- δίψα, Τουαρέγκ πολεμιστές και ίσως να συναντήσετε και τον McConaughey!


 
 
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια. Στείλτε το πρώτο!

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.