• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22307
  • Αριθμός συν/τών: 759912
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
ΚΟΙΤΑ ΝΑ ΔΕΙΣ!


Πεμ 10 Φεβ 2011

Η Ιουλιέτα στο άδυτο του Μπρουλέσκ




Unconsciously, it may have been a prophylactic against having to use stars. It was a way to avoid waiting four to five months for them to read or not read the script.
John Cameron Mitchell



[1.] Rabbit Hole - Απώλεια (2010)
του John Cameron Mitchell
Κοίτα τι Βλέπω: Θεωρώ απογοητευτική την περίπτωση του John Cameron Mitchell ακόμα κι αν παραδίδει μια αληθινά καλή ταινία μπεργκμανικού τύπου. Η Απώλεια είναι ένα πεντακάθαρο δράμα, χωρίς καμία από τις ανεξάρτητες αρετές που είχε επιδείξει στο παρελθόν ο σκηνοθέτης. Για την ακρίβεια, δεν ξέρω καν αν είναι αληθινά δική του η ταινία. Πρόκειται για μία από τις σπάνιες περιπτώσεις που ο ηθοποιός καθορίζει το έργο κι όχι ο δημιουργός του. Τα πάντα, από το ύφος και τον ρυθμό μέχρι την αφήγηση και την νοηματική, κινούνται μέσα από την ερμηνεία της Nicole Kidman. Αυτή είναι το άλφα και το ωμέγα. Αν δεν δούμε υπό το πρίσμα αυτής της διαπίστωσης το έργο, τότε θα το κατηγορήσουμε για παντελή έλλειψη ύφους. Περισσότερα>>>


Loading Player...













[2.] Burlesque (2010)
του Steve Antin
Κοίτα τι Βλέπω: Αν ο Steve Antin ήθελε ορθά-κοφτά ένα καυτό μιούζικαλ, το έχει. Πολύ δύσκολα αντιστέκεσαι σε τέτοια σώματα που κινούνται με τέτοιο τρόπο, σε τέτοιους ρυθμούς. Όμως, θα ήταν πιο πρέπων να γίνει μια παράσταση του Μπρόντγουεϊ, αφού ως δράμα ασφυκτιά μέσα σε τέσσερις τοίχους και είναι λειτουργικό μονάχα ως θεατρικό σόου παρά ως ταινία. Όχι, η ταινία έχει και παράεχει σενάριο. Απλά αυτό έχει λήξει από τα 1940 και για το πιο σύγχρονο σινεμά είναι παρωχημένο, τετρημένο, ως και βαρετό. Και στην πιο μικρή του λεπτομέρεια, είναι απλά μια ιστοριούλα για να πλαισιώσει την πρώτη εμφάνιση της Aguilera στον κινηματογράφο, η οποία τα πάει μια χαρά, όπως αντίστοιχα τα πήγε κι ο Eminem στο 8 Mile. Αλλά μια ταινία-promo είναι καλή όταν το αστέρι της τα καταφέρνει; Περισσότερα>>>


Loading Player...













[3.] Sanctum - Το Αδυτο (2011)
του Alister Grierson
Κοίτα τι Βλέπω: Κακά τα ψέματα. Αν πίσω από τους τίτλους δεν φιγουράριζε το όνομα του Cameron, η ταινία λογικά θα κάθονταν άμεσα στα ράφια των βίντεο-κλαμπ μας. Ο σκηνοθέτης των επιτυχιών δεν είναι αδιόρατος εδώ, αφού το υγρό στοιχείο είναι η μεγαλύτερη του εμμονή (συνυπολογίστε και το λιώσιμο του δεύτερου Εξολοθρευτή). Όμως, δεν σκηνοθετεί αυτός κι αντί αυτού αναλαμβάνει ο «αυτόματος σκηνοθέτης». Καμία δημιουργική ματιά, κανένα κόλπο για να γίνει ξεχωριστό το έργο, σαν να ξεπήδησε από τα 1980. Ίσως, ο Grierson (με πρώτη ταινία το… Kokoda) να φοβήθηκε περί του τι θα παραδώσει στον «μεγάλο» και να έκανε την ταινία ως φοιτητική εργασία… Περισσότερα>>>


Loading Player...













[4.] Eu Cand Vreau sa Fluier, Fluier - Όταν Θέλω να Σφυρίξω, Σφυρίζω (2010)
του Florin Serban
Κοίτα τι Βλέπω: Πιστός ακόλουθος του Σύγχρονου Ρουμάνικου Κύματος, ο Florin Serban ερμηνεύει με επιμελή, οικουμενικό και επίκαιρο τρόπο την ανθρώπινη σκέψη και τη δύναμη της. Αποφεύγει την εμφανή και στρατευμένη επίκληση κοινωνικών θεμάτων και επιλέγει να αναφερθεί σε κρατικούς μηχανισμούς μέσα από το χώρο δράσης του ήρωα, θέτοντάς τους διακριτικά σε δεύτερο επίπεδο. Δεν εξυψώνει τον χαρακτήρα του, αλλά αναδεικνύει εκείνο το στοιχείο της προσωπικότητάς του, που τον οδηγεί στην ανάγκη να κρατήσει για τον εαυτό του την ομορφιά του εφήμερου και να παραχωρήσει, με κόστος την ελευθερία του, τις απολαύσεις μίας αδέσμευτης και ισορροπημένης ζωής. Περισσότερα>>>


Loading Player...













[5.] Les Mains en L`Air - Ψηλά τα Χέρια (2010)
του Romain Goupil
Κοίτα τι Βλέπω: Είναι σαν να ξαναδιαβάζεις παλιό Disney, αλλά από την ανάποδη. Τότε, σε ταινίες σαν το Ο Εμίλ και οι Ντέντεκτιβ, τα παιδιά ήταν οι υπερασπιστές του νόμου, τώρα είναι… οι παράνομοι. Άλλαξαν οι κοινωνικές συνθήκες ή η ιδεολογία του κινηματογράφου; Βασικά, άλλαξε ο τρόπος που αντιλαμβάνονται τα παιδιά τον κόσμο των μεγάλων, έχοντας αντικαταστήσει την παλιού τύπου αθωότητα με νέα ήθη. Τα παιδιά, πλέον, δεν είναι ξεκομμένα από το κοινωνικό γίγνεσθαι κι αντιλαμβάνονται το τι σημαίνει αδικία. Και τότε υπήρχε αδικία, απλά δεν υπήρχε ανοιχτή πληροφόρηση, μέσω ανθρώπων ή μέσων, περί αυτής. Περισσότερα>>>


Loading Player...













[6.] Gnomeo & Juliet - Ζουμπαίος και Ιουλιέτα (2011)
του Kelly Asbury
Κοίτα τι Βλέπω: Υπάρχουν τα καρτούν που απευθύνονται σε όλες τις ηλικίες, υπάρχουν αυτά που είναι μόνο για μικρά παιδάκια και υπάρχει κι ο Ζουμπαίος. Είναι αυστηρά «παιδικούλι» αλλά κλείνει σε κάποιες του φάσεις το μάτι και στους συνοδούς των μικρών. Αυτές οι φάσεις, βέβαια, δεν είναι κάτι το σπουδαίο, αλλά ξεκολλάνε το όλο θέαμα που δεν διακατέχεται από ιδιαίτερη έμπνευση. Σεναριακά πασχίζει να είναι κοντά στο διάσημο θεατρικό, προσπαθεί να είναι και κοντά στην αίσθηση του αφού ως εικόνα είμαστε χιλιόμετρα μακριά. Οι δύο ήρωες έχουν τα φόντα να είναι ο Ρωμαίος και η Ιουλιέτα των ηλικιών κάτω των 12 και δεν είναι κακός αυτός ο παλιομοδίτικος ρομαντισμός όταν τα παιδιά μας απειλούνται από σεξιστικά ινδάλματα. Περισσότερα>>>


Loading Player...















 
 
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια. Στείλτε το πρώτο!

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.