• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22315
  • Αριθμός συν/τών: 759967
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Αφιερωμα


Τρί 13 Ιαν 2004

Κινηματογραφική ανασκόπηση για το 2003




Αρχίζοντας να γράφω το παρόν «πολύπαθο» άρθρο και ύστερα από εσωτερική πάλη αποφάσισα να συμπεριλάβω ταινίες που μας/σας/τους άρεσαν, ταινίες που σημείωσαν εισπρακτική επιτυχία (δικαίως και αδίκως) καθώς και ταινίες που βραβεύτηκαν, απογοήτευσαν ή απασχόλησαν με οποιοδήποτε τρόπο το πολυθεάμων κοινό.

Ιανουάριος: Το 2003 ξεκίνησε με κάποιες ενδιαφέρουσες ταινίες με πρώτη και καλύτερη την Πολη του Θεου του Fernando Meirelles, ο οποίος χαρακτηρίστηκε από πολλούς ως ο επάξιος διάδοχος του Scorsese. Η αφοπλιστική αίσθηση της παράλογης βίας, οι φρενήρεις ρυθμοί και μαύρο χιούμορ συνθέτουν μια εκπληκτική ταινία (25 χιλιάδες εισιτήρια-playtime). Ακολούθησε Το Ματι ένα θρίλερ κινέζικης παραγωγής (39 χιλιάδες εισιτήρια- playtime) το οποίο συνδύασε σεναριακά στοιχεία ανατολίτικης κουλτούρας με μια πιο mainstream συνταγή δυτικού θρίλερ. Επίσης, ο Scorsese έκανε την εμφάνισή του αυτό τον μήνα με το πολύκροτο Gangs of New York - Συμμοριες της Νεας Υορκης (390 χιλιάδες-Odeon) παραδίδοντας μια μεγαλεπήβολη ταινία. Σε γενικές γραμμές η ταινία απογοήτευσε τους φανατικούς οπαδούς του Scorsese και αποτέλεσε τη μεγάλη ηττημένη των όσκαρ. Το 8 Mile - Το ογδοο Μιλι (170 χιλιάδες-Uip) αποτέλεσε ένα προσωπικό θρίαμβο για τον Eminem ο οποίος αφενός κατάφερε να αντεπεξέλθει στις απαιτήσεις του ρόλου του και αφετέρου κέρδισε το όσκαρ μουσικής σύνθεσης. Το Ararat (35 χιλιάδες-Ama Films) του Atom Egoyan προκάλεσε τρομερή αίσθηση όσον αφορά στη δύναμη που αποπνέει. Το 28 Days later - 28 Μερες μετα (του δημιουργού του Trainspotting) ως ένα αξιοπρεπές θρίλερ άφησε ως επί το πλείστον καλές εντυπώσεις τόσο για το σενάριο του όσο και για τις κινηματογραφικές τεχνικές του. Λοιπές ενδιαφέρουσες ταινίες του μήνα ο Ησυχος Αμερικανος (58 χιλιάδες-Σπέντζος film), Η Γραμματεας (με τα σαδομαζοχιστικά στοιχεία). Η αποκάλυψη του Ιανουαρίου μία από τις χειρότερες ταινίες του 2003 ονόματι Αποκαλυψη (no further comments).

Φεβρουάριος: O μήνας αρχίζει με Solaris και George Clooney, το οποίο όπως καταλάβατε είναι το αμερικάνικο remake του ταρκοφσκικού Solyaris με ότι αυτό συνεπάγεται! Ο Jack Nicholson εμφανίζεται με το About Schmidt - Σχετικα με τον Σμιντ δίνοντας μια στεγνή και αδιάφορη ερμηνεία (ο συγκεκριμένος ρόλος εκλήφθηκε από κάποιους ως ρεσιτάλ ερμηνείας για έναν ηθοποιό που –επιτέλους- υποδύεται έναν άνθρωπο της ηλικίας του εγκαταλείποντας προσωρινά το σαρδόνιο χαμόγελό του). The Magdalene Sisters - Οι κορες της Ντροπης (30 χιλιάδες-playtime): στρατόπεδο συγκέντρωσης- μοναστήρι σημειώσατε X. Η αλήθεια είναι πως η ταινία δε θα συμπεριλαμβανόταν στο top ten του πάπα. Και φυσικά ο Φεβρουάριος είναι ο μήνας της ταινίας που σάρωσε τα όσκαρ. Oh, yeah! It’s show time! Chicago με 272 χιλιάδες εισιτήρια (Village Films), με δύο ακαταμάχητες γυναικείες παρουσίες να ανταποκρίνονται απόλυτα στις απαιτήσεις του musical και με 1(β’ γυναικείου ρόλου), 2 (κουστουμιών), 3 (μοντάζ), 4 (καλύτερης ταινίας), 5 (καλλιτεχνικής διεύθυνσης), 6 (ήχου) χρυσά αγαλματάκια υπό μάλης.

Μάρτιος: Αυτό τον μήνα τη τιμητική του έχει ο αγαπημένος παραμυθάς του αμερικάνικου σινεμά. Ο Steven Spielberg καλεί Leo και Tom και δημιουργεί μια απολαυστική ταινία , η οποία βρήκε και τη δέουσα ανταπόκριση από το ελληνικό κοινό (301 χιλιάδες εισιτήρια παρακαλώ-Uip). Η νέα ταινία του Takeshi Kitano, Dolls - Κουκλες, διαφέρει κατά πολύ (τουλάχιστον θεματικά) από τις μέχρι τότε ταινίες του. Έτσι, ο Kitano δημιουργεί μια ταινία σπονδυλωτών ιστοριών, η οποία είναι τουλάχιστον εξαιρετική σε εικαστικό επίπεδο αν και ολίγον καταθλιπτική. Η Ρωσικη Κιβωτος του Aleksandr Sokurov αποτέλεσε πόλος έλξης για τους σινεφίλ που αρέσκονται σε καλλιτεχνικά επιτεύγματα. Χαρακτηριστικό είναι το γεγονός ότι ολόκληρη η ταινία είναι ένα μονοπλάνο καθώς δεν έχει καθόλου μοντάζ! Ο Μάρτιος ως κατεξοχήν κινηματογραφικός μήνας κρύβει και εκπλήξεις τύπου Adaptation. Oι αδελφοί Kaufman (Στο Μυαλο του Τζον Μαλκοβιτς) για μια ακόμα φορά επιστρατεύουν την οργιώδη φαντασία τους και δημιουργούν μια ανεκδιήγητη ταινία (με την καλή την έννοια). Τον ίδιο μήνα προβάλλεται και ένας μέτριος και υπέρ το δέον παιδικός Pinocchio - Πινοκιο με τον Roberto Benigni. Με το Daredevil έχουμε ακόμα μια μεταφορά κόμικ στη μεγάλη οθόνη. Ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα η περίπτωση του Larry Clark με το πολυσυζητημένο Ken Park (στο 43ο Φεστιβαλ Κινηματογραφου Θεσσαλονικης τα εισιτήρια για τη συγκεκριμένη ταινία εξαφανίστηκαν σε χρόνο ρεκόρ). Το πολυδιαφημισμένο The Hours - Οι Ωρες του Stephen Daldry αφήνει καλές εντυπώσεις στο κοινό με τις εξαιρετικές ερμηνείες τεσσάρων ταλαντούχων ηθοποιών (εκ των οποίων η Nicole Kidman κερδίζει και το όσκαρ α’ γυναικείου ρόλου για την ερμηνεία της ως Virginia Woolf και για την παραμόρφωση της μύτης της- αυτά πηγαίνουν μαζί). O Ηρωας (150 χιλιάδες-Odeon) του Yimou Zhang είναι μια ταινία που διέπεται από εικαστικό κάλλος και χορογραφικό στοιχείο. Αξέχαστη η σκηνή της μονομαχίας στο δάσος με τα κιτρινισμένα φύλλα και τις κόκκινες ανθρώπινες φιγούρες. Δυσάρεστη έκπληξη του μήνα, η ταινία του Wayne Wang, ο οποίος σκηνοθετεί μια επιεικώς απαράδεκτη ταινία με την Jennifer Lopez, την Καμαριερα, τη λεγόμενη.

Απρίλιος: Τον Απρίλιο ξεχωρίζουν δυο ταινίες: το 25th Hour - 25η Ωρα και το Frida. Ο Spike Lee φτιάχνει μια ταινία αναφερόμενη στη σκληρή και απάνθρωπη αμερικανική πραγματικότητα χωρίς φτιασιδώματα και ηθοπλαστικού τύπου μηνύματα. Το Frida παρά τις κάποιες ιστορικές του ανακρίβειες είναι ταινία με ατμοσφαιρικότατη μουσική και εμπνευσμένα σκηνοθετικά τεχνάσματα τύπου tableau vivant (+δύο οσκαράκια). Ο Elia Suleiman με τη Θεϊκη Παρεμβαση αποτυπώνει την παλαιστινιακή καθημερινότητα με τόνους σουρεαλιστικού χιούμορ. Η Ονειροπαγιδα αποτελεί ακόμα μια ατυχή μεταφορά βιβλίου του Stephen King. Εξομολογησεις ενος επικινδυνου Μυαλου - Όταν ο σκηνοθέτης George Clooney συναντησε (για καλή του τύχη) του σεναριογράφο Charlie Kaufman.

Μάιος: Τον μήνα Μάιο προβάλλεται η γερμανική ταινία Πουθενα στην Αφρικη της Caroline Link, η οποία προς έκπληξη των πάντων κέρδισε το όσκαρ ξενόγλωσσης ταινίας. ‘Όπως και να ‘χει η Link σκηνοθέτησε μια ταινία δυνατών ερμηνειών και υπέροχης φωτογραφίας. Τον Μάιο κάνουν την έξοδό τους στις αίθουσες δύο sequel το The Matrix Reloaded (482 χιλιάδες εισιτήρια –Village Films) και το X-Men 2 (190 χιλιάδες-Odeon) οι οποίες κατά το αναμενόμενο γέμισαν τις ελληνικές αίθουσες.

Ιούνιος: Αρχή του καλοκαιριού και λίγες οι καλές ταινίες (ευτυχώς που υπάρχουν οι επανεκδόσεις). Ιδού οι λίγες καλές ταινίες: 101 Reykjavik, Η τέχνη της αποπλάνησης, Δευτερες με Λιακαδα (μια πολύ καλή ταινία και μια απίστευτα καλή ερμηνεία από τον Javier Bardem) . Οι Ασκησεις Ηρεμιας (101 χιλιάδες-προοπτική) υπάγεται στη συνομοταξία προϊόντων (πατατών)–ταινιών που πρωταγωνιστούν οι πάλαι πότε καλοί ηθοποιοί.

Ιούλιος: Προς χαρά του βασανισμένου σινεφίλ υπάρχουν επανεκδόσεις πολύ καλών κλασικών ταινιών και αυτόν τον μήνα. Δίπλα στα αριστουργήματα προβάλλονται και οι μετριότητες τύπου Οι Αγγελοι του Τσαρλι: Δραση περα απο τα Ορια (183 χιλιάδες- προοπτική). Το Ακρως Εμπιστευτικο (50 χιλιάδες – Σπέντζος) παραπέμπει σε φιλμ νουάρ. Ένα από τα θετικότατα στοιχεία της ταινίας ο Dustin Hoffman.

Αύγουστος: Ο μήνας εκτός των επανεκδόσεων διαθέτει και εξολοθρευτή. Έτσι, ο Εξολοθρευτης 3: Η Εξεγερση των Μηχανων θριαμβεύει μεν εισπρακτικά, (283 χιλιάδες- προοπτική) απογοητεύει δε ως σύνολο.

Σεπτέμβριος: Με περισσή συγκίνηση σας παρουσιάζω μία από τις χειρότερες ταινίες του 2003 την Εκδικηση της Ξανθιας 2. Ευτυχώς υπάρχει και η τέχνη του animation. Corto Maltese εστί τέχνη. Ο μήνας διαθέτει επίσης Jim Carrey με το Θεος για μια Εβδομαδα (όταν ο Τζίμι συνάντησε τον Κύριο) αλλά και Johnny Depp στο Pirates of the Caribbean: The Curse of the Black Pearl - Πειρατες της Καραϊβικης (585 χιλιάδες-προοπτική).

Οκτώβριος: Η Ελεγεια του Ερωτα ήρθε με καθυστέρηση δύο χρόνων στο Ελάντα. Οι φανατικοί του Godard ενθουσιάστηκαν, οι λοιποί απλά βαρέθηκαν. Battle Royal μια γιαπωνέζικη ταινία με ιδιαίτερο θέμα λατρεύτηκε από τους φίλους cult ταινιών. Ο Wolfgang Becker σκηνοθετεί το Good Bye, Lenin! (100 χιλιάδες-Playtime), μια ταινία που κατακλύζεται από συγκίνηση, χιούμορ και κριτική διάθεση πλαισιωμένη από την εκπληκτική μουσική του Yann Tiersen (Amelie). Το Good Bye, Lenin! αναδείχτηκε η θριαμβεύτρια ταινία των βραβείων Φελίξ της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας Κινηματογράφου. Lara Croft Tomb Raider: The Cradle of Life - Λαρα Κροφτ Τουμπ Ρεϊντερ: Το Λικνο της Ζωής –Πώς η Angelina διαφήμισε τη Σαντορίνη; Ghosts of the Abyss - Φαντασματα της Αβυσσου και James Cameron ο σκηνοθέτης φαίνεται πως ποτέ δεν ξεπέρασε την επιτυχία του Τιτανικου (πιο εμπορική ταινία στα χρόνια του σινεμά). Έτσι επέστρεψε με μια εντυπωσιακή ταινία μεσαίου μήκους, η οποία ταινία γυρίστηκε για να προβληθεί με το ειδικό σύστημα IMAX. Ο Pascal Bonitzer παρουσιάζει μια χαμηλόφωνη ταινία, τις Μικρες Πληγες, που δυστυχώς πέρασε απαρατήρητη από το κοινό. Lost in Translation - Χαμενοι στη Μεταφραση και η Sofia Coppola επιστρέφει με μια πιο ώριμη (μετά τις Αυτοχειρες Παρθενες) ταινία, συγκεκριμένα με μελαγχολική κομεντί, η οποία χαρίζει στην νεανίδα Scarlett Johansson το βραβείο ερμηνείας στο Φεστιβάλ Βενετίας. Τέλος, προβάλλεται η ταινία Young Adam με τον Ewan McGregor σε στιγμή υποκριτικής ωριμότητας. Ο κεντρικός ήρωας παρέπεμπε στον ξένο του Καμί ή μήπως ήταν η ιδέα μου;

Νοέμβριος: Οι Στρατιωτες της Σαλαμινας του Fernando Trueba ορμώμενοι εξ Ισπανίας (ναι, ναι δεν είναι του Almodovar) αγγίζουν με συγκινητικό τρόπο αντισυμβατικές σχέσεις, ιστορικές πληγές και προσωπικό καθημερινό ηρωισμό. Η Αγαπη ειναι ο Διαβολος δεν είναι μια απλή βιογραφία καλλιτέχνη. Ο σκηνοθέτης John Maybury αποδίδει με ιδιαίτερα επιτυχή τρόπο τις μεγαλιώδεις αντιθέσεις στον ψυχισμό του βρετανού ζωγράφου. Παράλληλα, ο Derek Jacobi ενσαρκώνει – ταυτίζεται με τον Μπέικον. Το American Splendor αποτελεί μια από τις αναπάντεχες επιτυχίες της σεζόν. Ο Robert Pulcini και Shari Springer Berman παντρεύουν μυθοπλασία και πραγματικότητα (κέρδισε το βραβείο επιτροπής του Φεστιβάλ Σάντανς). Το ατού του μήνα το Dogville με έναν Lars Von Trier να ατενίζει αποστασιοποιημένα τους 110 χιλιάδες Έλληνες θεατές και μια φαινομενικά εύθραυστη Nicole Kidman να κάνει ένα ολόκληρο χωριό μαζί με τους «χωριάτες» του στάχτη. Έτερο ατού από Quentin Tarantino ο οποίος συνδυάζει γούστερν σπαγγέτι, κουνγκ φου θρίλερ, κινούμενο σχέδιο, Uma Thurman και δυνατό soundtrack. Ο Tarantino σε μεγάλα κέφια. Love actually - Αγαπη ειναι... και σύσωμο το βρετανικό καστ παρελαύνει επί της οθόνης. Το θέμα της ταινίας αγαπούλες , έρωτες και τα τοιαύτα. Thirteen = δεκατριάχρονες αμερικανίδες+ ναρκωτικά+ σαδομαζοχιστικές δραστηριότητες+ λεσβιακές σχέσεις= βραβείο σκηνοθεσίας στο φεστιβάλ του Σαντάνς και κάτι ακούγεται για υποψηφιότητα της Holly Hunter στα όσκαρ. Master and Commander: The far Side of the World - Στα Περατα του Κοσμου ο Peter Weir και ο Russell Crowe φαίνεται να κάνουν καλό δίδυμο. Η ταινία αποτελεί μία από τις καλύτερες (αν όχι η καλύτερη) περιπέτειες της χρονιάς. The Matrix Revolutions (296 χιλιάδες-Village Films) και αφοι Wachowski παρουσιάζουν μια ταινία που στο πρώτο μισό φλυαρεί ακατάπαυστα ενώ στο δεύτερο μισό μεταβάλλεται σε βιντεοπαιχνίδι.

Δεκέμβριος: Είναι ο μήνας των highlights των Καννών. Εμφανίζεται ο Jafar Panahi (Ο κύκλος) με το Κοκκινο Χρυσαφι, αποσπά το βραβείο καλύτερης ταινίας στο πρόγραμμα «Ένα κάποιο βλέμμα» του Φεστιβάλ των Καννών. Ο Elephant του Gus Van Sant τιμήθηκε με τον χρυσό φοίνικα και βραβείο σκηνοθεσίας στο Φεστιβάλ των Καννών. Ο Michael Moore καταγγέλλει και ο Gus Van Sant αναπαριστά την ογκώδη, παχύσαρκη και ισοπεδωτική Αμερική-ελέφαντα. Το Μακρια του Nuri Bilge Ceylan πολλοί το χαρακτήρισαν ως την τουρκική εκδοχή ταινίας του Αγγελόπουλου (βραβείο ανδρικής ερμηνείας για τους δύο πρωταγωνιστές). Η Επελαση των Βαρβαρων κερδίζει το βραβείο σεναρίου στις Κάννες για το συνδυασμό επιθανάτιου ρόγχου και πνευματώδουε black χιούμορ και το βραβείο ερμηνείας για την Marie-Josee Croze. Οι 29 φοίνικες ήταμ μία από τις ταινίες της χρονιάς που σόκαρε αλλά και δίχασε. Zatoichi - Ο τυφλος Σαμουραϊ με τον Takeshi Kitano να να ζωντανεύει μια λαϊκή cult φιγούρα και να δημιουργεί έναν τυχοδιώκτη αλητήριο. Η ταινία τιμήθηκε με το βραβείο σκηνοθεσίας στο Φεστιβάλ Βενετίας και το βραβείο κοινού στο Φεστιβάλ του Τορόντο. Ο Δεκέμβριος διαθέτει και animation. To Finding Nemo - Ψαχνοντας το Νεμο είναι η καινούρια συμπαραγωγή Disney και Pixar και είναι ακόμα καλύτερη από το The Lion King. Το Τριο της Μπελβιλ είναι ένα απόλυτα ατμοσφαιρικό animation με τζαζ μουσική και εικονογραφία που παραπέμπει στην Μπελ Επόκ. The Dreamers - Οι Ονειροπολοι είναι η ταινία του Bertolucci με το περιβόητο ερωτικό τρίγωνο και με φόντο το Παρίσι του Μάη του του΄68. Ο James Ivory για κακή του/μας τύχη εγκαταλείπει τη δαντέλα και τους καταραμένους έρωτες με το Le Divorce. Σχετικά με το The Human Stain - Το Ανθρωπινο Στιγμα αν έχετε να επιλέξετε μεταξύ βιβλίου και ταινίας, διαλέξτε το βιβλίο (Philip Roth είναι αυτός και το πούλιτζερ έιναι ένα αξιοπρεπέστατο βραβείο). Φυσικά υπάρχει και ο άρχοντας του Δεκέμβρη, The Lord of the Rings: The Return of the King - Ο Αρχοντας των Δαχτυλιδιων: Η Επιστροφη του Βασιλια. Η τριλογία ολοκληρώθηκε (επιτέλους)! Lordmaniacs μην στενοχωριέστε ο Tolkien έχει γράψει κι άλλα παραμυθάκια (μπορεί κάποια μέρα και αυτά να γυριστούν σε ταινία).

Οι ελληνικές ταινίες του 2003

Μεγάλη και φιλόδοξη η ελληνική παραγωγή ταινιών του 2003 (εμείς οι Ελληνάρες είμαστε της περισσότερο της ποσότητας και λιγότερο της ποιότητας). Για να γίνω πιο σαφής, ας μιλήσω με αριθμούς. Σύμφωνα με τα στοιχεία του ΕΚΚ την περίοδο 2002-2003 προβλήθηκαν 20 ταινίες εκ των οποίων οι 15 ήταν αποτυχίες (όχι μόνο εισπρακτικά). Την περίοδο 2003-2004 προβλήθηκαν και υπολογίζεται να προβληθούν 29 ταινίες. Το ερώτημα είναι πόσες από αυτές είδε το κοινό;

Στην περσινή χειμερινή κινηματογραφική σεζόν (εν έτει 2003) η ταινία που έκοψε τα περισσότερα εισιτήρια ήταν η μέτρια (έως κακή) Η Λίζα και οι άλλοι του Νίκου Περάκη με 70000 εισιτήρια ( μετά τη Λούφα και παραλλαγή το χάος). Το κοινό ξεχώρισε τις αξιόλογες ταινίες Δυσκολοι Αποχαιρετισμοι: Ο Μπαμπας μου της Πέννυς Παναγιωτοπούλου (35000 εισιτήρια) και Θα το μετανιωσεις της Κατερινας Ευαγγελακου (18500 εισιτήρια) από το 43ο Φεστιβαλ Κινηματογραφου Θεσσαλονικης. Ομολογουμένως, η πολύ ταινία του Γιαννη Οικονομιδη, Σπιρτοκουτο δεν είχε από το κοινό την αποδοχή που της άξιζε. Η ταινία του Νικου Νικολαϊδη Ο χαμένος τα παίρνει όλα (με το γνωστό ιδιαίτερο χιούμορ του Νικολαϊδη δεν ήταν αντάξια της αξεπέραστης Γλυκιας Συμμορια) «θάφτηκε» μαζί με μια ομάδα μετριότατων ταινιών.

Το φθινόπωρο του 2003 ξεκινά με μεγάλες προσδοκίες, που για καλή τύχη του ΕΚ δεν διαψεύσθηκαν (εισπρακτικά τουλάχιστον), μιας και ο κόσμος πήγαινε σινεμά για να δει ελληνική ταινία τη στιγμή που προβάλλονταν πολυδιαφημισμένες ξένες ταινίες. Ο λόγος φυσικά για την Πολιτικη Κουζινα, που σάρωσε τα κρατικά βραβεία ποιότητας στο 44ο Φεστιβαλ Κινηματογραφου Θεσσαλονικης και σκοπεύει να φτάσει μέχρι και τα όσκαρ (930 χιλιάδες εισιτήρια-village films). Η αιτία του συγκλονισμού; Μην είναι η αγαπησιάρικη ατμόσφαιρα; Μην είναι η Αγια Σοφιά; Μην είναι οι ντολμάδες; Μάλλον όλα μαζί. Λίγδωσε το εντεράκι του κοινού που τόσο χρόνια ήταν συνηθισμένο στις αυτάρκεις-λιτοδίαιτες ελληνικές παραγωγές.

Επίσης, Οι Γενναιοι της Σαμοθρακης (130 χιλιάδες εισιτήρια-playtime) του Σταματη Τσαρουχα δέχτηκε την εγκάρδια αποδοχή του κοινού. Η παρούσα ταινία σε πολλούς θύμισε κάτι από Περάκη των παλιών καλών καιρών.

Τέλος, η νέα ταινία των ΡεππαΠαπαθανασιου, Οξυγονο, διέψευσε τα αισιόδοξα προγνωστικά που μιλούσαν για εισπρακτική επιτυχία αντάξια των δύο προηγούμενων ταινιών τους (μόλις 80000 εισιτήρια). Τις πταίει; Ίσως λίγο το σενάριο; Λίγο η σκηνοθεσία;


 
 
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια. Στείλτε το πρώτο!

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.