• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22307
  • Αριθμός συν/τών: 759912
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Αφιερωμα


Σάβ 07 Ιαν 2017

Η «Χρονομηχανή του Cine.gr»: 1958


Ο Σταύρος Γανωτής ξεχωρίζει τα διαμάντια της κινηματογραφικής σοδειάς





Για να είμαι απόλυτα ειλικρινής, ψάχναμε κάτι να «παίζει» τα σαββατοκύριακα, μια και τα προηγούμενα χρόνια είχε δημιουργηθεί μια ανάλογη παράδοση άρθρων. Και κάπως έτσι γεννήθηκαν τα Βραβεία «Χρονομηχανή Cine.gr» (της Σ.Γ. αφεντιάς μου...), που δεν είναι τίποτα άλλο παρά μια προσωπική «εκδίκηση» στην ανυπαρξία αληθινά παγκόσμιων βραβείων κινηματογράφου. Τεστάραμε πολλές εκδοχές, αλλά καταλήξαμε στην πλέον χρονοβόρα, που θέλει τα εν λόγω βραβεία να σας κρατήσουν παρέα επί 81 βδομάδες! Θα τα πάμε, λοιπόν, αργά και βασανιστικά… Φυσικά, ο πρώτιστος σκοπός δεν είναι η άτυπη επιβράβευση των καλύτερων ταινιών ανά έτος, αλλά ένα αργόσυρτο ταξιδάκι από χρόνο σε χρόνο ανά την ιστορία της έβδομης τέχνης, όπως αυτή γράφτηκε μέσω των καλύτερων της φιλμικών δειγμάτων. Όπως κάθε βραβείο που σέβεται τον εαυτό του, έτσι κι εμείς θέσαμε κάποιους μικρούς κανόνες, πέρα από τις απαραίτητες επεξηγήσεις. Ας τα δούμε αυτά ανά κατηγορία...

Καλύτερη ταινία: Πέρα από το αυτονόητο της καλύτερης ταινίας της χρονιάς, υπάρχουν και τέσσερις υποψήφιοι που συμπληρώνουν τη χρυσή πεντάδα του εκάστοτε έτους. Προσοχή: αυτοί οι τέσσερις είναι σε τυχαία σειρά, δεν υπάρχει δηλαδή σειρά αξιολόγησης πέρα της πρώτης. Η καλύτερη ταινία, όπως και η φύση συνολικά των νικητών, είναι επιλογές προσωπικές, αλλά ειλικρινά προσπάθησα να εξαντλήσω την αντικειμενικότητα μου, εις βάρος κάποιων προσωπικών αδυναμιών. Ελπίζω αυτό να το κατάφερα, γιατί πάντα είναι δυσδιάκριτα τα όρια κάθε ανθρώπου ανάμεσα στον νου και την καρδιά του. Για ένα κριτικό, ο νους είναι η μοναδική επιβαλλόμενη επιλογή, ενώ η καρδιά είναι η αυθόρμητη πλευρά του ως θεατής.

Καλύτεροι ρόλοι: Δεν είναι τυχαία η αναφορά σε ρόλους κι όχι ερμηνείες, μια και πάντα υποστηρίζω ότι ο ρόλος κάνει πρώτιστα την ερμηνεία, κι έπειτα βοηθάει η προσωπική σφραγίδα-ικανότητα του κάθε ηθοποιού. Δεν υπάρχει, δε, αναφορά σε πρώτο και δεύτερο ρόλο, μπορεί να είναι λογικό ότι κυρίως θα βλέπετε πρώτους ρόλους, αλλά δεν αποκλείεται η καλύτερη παρουσία της χρονιάς να προέρχεται από κάποιον λεγόμενο δεύτερο.

Καλύτερη περιπέτεια: Απλά εδώ τα πράγματα, κι ελπίζουμε να έχουμε μια πιο «εμπορική» υφή. Η περιπέτεια μπορεί να ανήκει σε οποιοδήποτε είδος, μπορεί να είναι καθαρόαιμη περιπέτεια/δράση, μπορεί να είναι περιπέτεια εποχής, κωμική, επιστημονικής φαντασίας, φαντασίας κτλ. Σε όλες αυτές τις υπο-κατηγορίες, δεν αποκλείεται να δείτε κάποια ταινία που έχει ήδη εμφανιστεί και στην κατηγορία καλύτερης ταινίας.

Καλύτερη κωμωδία: Εδώ θέλουμε καθαρό γέλιο. Όχι δηλαδή δραμεντί προς το δράμα, ή κάποια χαλαρή κομεντί, αλλά πολύ χιούμορ. Ο βασικός γνώμονας βέβαια δεν είναι η ποσοστιαία παραγωγή γέλιου, αλλά η συνολική ποιότητα του φιλμ.

Καλύτερο θρίλερ: Ο όρος θρίλερ είναι τόσο γενικός, που μπορεί να μπερδεύει. Εμείς όμως εδώ ασχολούμαστε όχι με τα αστυνομικά θρίλερ, ή τα κατασκοπικά, δράσης κτλ, αλλά με αυτά που παρέχουν κάποια ανατριχίλα. Χωρίς να εξαιρούνται κάποιες συγκεκριμένες ταινίες μυστηρίου (με βάση τον φόνο, αλλά όχι την αστυνομική πλοκή, όπως συνήθως πχ τα νουάρ), πάμε κυρίως προς το καθαρόαιμο και παραδοσιακό θρίλερ, και φυσικά τις ταινίες τρόμου.

Καλύτερη ελληνική ταινία: Πολύ απλά εδώ τα πράγματα, και είναι πολύ κρίμα που υπάρχουν κάποιες χρονιές που αφήνουν δεύτερη (στην ουσία αόρατη για τα βραβεία) κάποια εξίσου μεγάλη ταινία μας. Δυστυχώς, δε, υπάρχουν χρονιές, ως και το 1942, που η κατηγορία μένει κενή, άνευ νικητή. Σε αυτό φταίει η έλλειψη παραγωγής, κι όχι κάποια έλλειψη ποιότητας.

Ειδική μνεία ψυχαγωγίας: Η απόλυτα προσωπική μας κατηγορία, για την οποία έχω μια ιδιαίτερη αδυναμία, μια και φανερώνει συνήθως κάποια... αδυναμία μου. Σε αυτή διαγωνίζονται ταινίες που δεν κατάφεραν να κερδίσουν σε κάποια από τις άνωθεν κατηγορίες (εξαιρούνται οι ρόλοι, αφού δεν αφορούν πρώτιστα την ποιότητα της ταινίας, αλλά όχι οι υποψήφιοι για καλύτερη ταινία), αλλά παρέχουν ένα συνολικό διασκεδαστικό πακέτο που αξίζει να επισημανθεί. Δεν υπάρχει όριο είδους ταινίας, απλά ο βασικός γνώμονας θέλει να είναι ταινίες, ας πούμε, «εμπορικές» που έχουν αυτό το «κάτι» για να περάστε αληθινά καλά.

Βραβείο αναγνωστών cine.gr: Last but not least! Εδώ έχουμε το εξής απλό. Είναι σαν να βγάζουμε διαχρονικά, ως το σήμερα φυσικά, τις ταινίες που επικράτησαν σε όλες τις άνωθεν κατηγορίες (φυσικά, δεν εξαιρούνται οι επιλαχόντες την πρώτη κατηγορίας), και να τις δίναμε σε εσάς τους αναγνώστες ώστε να επιλέξετε την καλύτερη. Μακάρι να είχαμε την ευχέρεια να συμπεριλαμβάναμε ατόφια όλες τις ταινίες του εκάστοτε έτους, αλλά επειδή ο νικητής δεν βγαίνει από μία μονάχα παράμετρο, αναγκαστικά, για να μη «χαθούμε» (ειδικά σε νεότερες χρονιές), θέτουμε σε εσάς μονάχα τη συγκεκριμένη λίστα προς ψήφιση. Ο επιμέρους κανόνας θέλει ο νικητής να βγαίνει από το σύνολο βαθμολογίας κοινού, αλλά σε συνάρτηση με την αναγνωσιμότητα της κάθε ταινίας και το σύνολο των δεκαριών της. Σίγουρα υπάρχουν περιπτώσεις που και ένα ή δύο μόνο δεκάρια μπορεί να λένε όλη την αλήθεια, αλλά μετράμε παράλληλα και το πόσο ενδιαφέρεστε διαχρονικά για την κάθε μία από τις ταινίες.

1958


Δεσμώτης του Ιλίγγου (Vertigo)
Σκηνοθεσία:
Alfred Hitchcock
Πρωταγωνιστούν: James Stewart, Kim Novak, Barbara Bel Geddes, Tom Helmore, Henry Jones
Ένα θρίλερ του Χίτσκοκ. Πρέπει να το δείτε από την αρχή!
Μετά από ένα επαγγελματικό ατύχημα, ο αστυνομικός Σκότι Φέργκιουσον πάσχει από ακροφοβία και αποφασίζει να αποσυρθεί. Το τηλεφώνημα ενός παλιού του φίλου, που του ζητά να παρακολουθήσει τις περίεργες διαδρομές της γυναίκας του, τον κινητοποιεί ξανά.
trailer | φωτογραφίες | κριτική


Ασανσέρ για Δολοφόνους
(Ascenseur pour l`Echafaud)

Ασανσέρ για Δολοφόνους
Λυσσασμένη Γάτα
(Cat on a Hot Tin Roof)

Λυσσασμένη Γάτα
Στο Κατώφλι της Ζωής
(Nara Livet)

Στο Κατώφλι της Ζωής
Στάχτες και Διαμάντια
(Popiol i Diament)

Στάχτες και Διαμάντια


Αντρικός Ρόλος
Orson Welles
(Ο Άρχων του Τρόμου)
Orson Welles
Γυναικείος Ρόλος
Elizabeth Taylor
(Λυσσασμένη Γάτα)
>Elizabeth Taylor


Περιπέτεια


Όταν Σπάσαμε τις Αλυσίδες (The Defiant Ones)
Σκηνοθεσία:
Stanley Kramer
Πρωταγωνιστούν: Tony Curtis, Sidney Poitier, Theodore Bikel, Cara Williams
Δεν μπορούσαν να αρέσουν ο ένας στον άλλον λιγότερο. Δεν μπορούσαν να έχουν ανάγκη ο ένας τον άλλον περισσότερο.
Ο Τζόκερ κι ο Νόα είναι δύο κατάδικοι που μισούν ο ένας τον άλλον. Μετά από ένα ατύχημα δραπετεύουν και καταδιώκονται από την αστυνομία. Το πρώτο τους μέλημα είναι το να βγάλουν τις αλυσίδες.
trailer | φωτογραφίες


Κωμωδία


Ο Θείος μου (Mon Oncle)
Σκηνοθεσία:
Jacques Tati
Πρωταγωνιστούν: Jacques Tati, Jean-Pierre Zola, Adrienne Servantie, Lucien Fregis
Τέτοιον θείο... δεν τον ξεχνάς ποτέ!
Για πρώτη (και τελευταία) φορά ο Ιλό έχει ένα σπίτι, μια αδελφή, έναν ανιψιό κι ένα γαμπρό, τον κ. Αρπέλ. Το υπερμοντέρνο σπίτι των Αρπέλ είναι το "εργοστάσιο" της κυρίας, που φέρνει τις φίλες της να το επισκεφτούν, όπως ο κύριος ξεναγεί τους πελάτες στο δικό του εργοστάσιο, το Plastac, όπου μάταια ο Ιλό προσπαθεί να προσληφθεί («Θα σας γράψουμε κύριε. Προς το παρόν, δε χρειαζόμαστε ακροβάτες»). Ο "Θείος μου" είναι μια εξαιρετική ευκαιρία να μάθουμε το μικρό όνομα του κ. Ιλό, όμως η αδελφή του, η μόνη που θα μπορούσε να τον αποκαλέσει μ? αυτό, δεν το κάνει ποτέ και όσο για το μικρό, ο κ. Ιλό είναι απλά... ο θείος του.
trailer | φωτογραφίες | κριτική


&


Ο Κλέψας του Κλέψαντος (I Soliti Ignoti)
Σκηνοθεσία:
Mario Monicelli
Πρωταγωνιστούν: Vittorio Gassman, Marcello Mastroianni, Renato Salvatori, Toto
Μια συμμορία μικροαπατεώνων που δρα στα λαϊκά περίχωρα της Ρώμης, υπό την ηγεσία του Πέπε, ενός πρώην μποξέρ, οργανώνει τη ληστεία ενός ενεχυροδανειστηρίου. Παρόλο που συμβουλεύονται έναν πρώην μεγάλο διαρρήκτη, τον Ντάντε, τα πράγματα δεν θα εξελιχθούν όπως θα ήθελαν.
trailer | φωτογραφίες | κριτική


Θρίλερ


Δράκουλας, ο Βρικόλακας των Καρπαθίων (Dracula)
Σκηνοθεσία:
Terence Fisher
Πρωταγωνιστούν: Peter Cushing, Christopher Lee, Michael Gough, Carol Marsh
Ποια θα είναι η νύφη του απόψε;
Προσποιούμενος τον βιβλιοθηκάριο, ο κυνηγός βρικολακων Τζόναθαν Χάρκερ (John Van Eyssen) ταξιδεύει μεχρι το κάστρο του Δράκουλα για να καλύψει υποτίθεται τη θέση που προσφέρεται. Χωρίς να χρονοτριβεί, το επόμενο πρωί επιχειρεί να σκοτώσει τον Κόμη και να αποτρέψει την εξάπλωση των βρικολάκων, εντούτοις η δύση του ηλίου τον προλαβαίνει πριν τα καταφέρει. Το σώμα του και το ημερολόγιό του βρίσκονται από τον φίλο του, Dr. Βαν Χέλσινγκ (Peter Cushing), ο οποίος μεταφέρει τα δυσάρεστα νέα στη Λούσι Χόλμγουντ (Carol Marsh), τη μνηστή του Τζόναθαν. Όμως, ο Βαν Χέλσινγκ δεν αργεί να διαπιστώσει ότι ο επόμενος στόχος του Δράκουλα βρίσκεται στην οικία των Χόλμγουντ.
trailer | φωτογραφίες | κριτική


Ελληνική


Μια Ζωή την Έχουμε
Σκηνοθεσία:
Γιωργος Τζαβελλας
Πρωταγωνιστούν: Δημήτρης Χορν, Yvonne Sanson, Βασίλης Αυλωνίτης, Χρήστος Τσαγανέας
Ένα εκατομμύριο, εκατόν μια χιλιάδες, εκατόν μια και δέκα!
Ένας φτωχός ταμίας (Δημήτρης Χορν), που ταλαιπωρείται συνεχώς από τον διευθυντή του (Χρήστο Τσαγανέα) ανακαλύπτει ένα περίσσευμα στο ταμεία του, και αποφασίζει να αρπάξει τα λεφτά, ώστε να περάσει λίγες όμορφες στιγμές με την ερωμένη του διευθυντή του (Υβόν Σανσόν).
clip | φωτογραφίες | κριτική


Ειδική Μνεία Ψυχαγωγίας


Ζιζί (Gigi)
Σκηνοθεσία:
Charles Walters
Πρωταγωνιστούν: Leslie Caron, Maurice Chevalier, Louis Jourdan, Hermione Gingold
Το πρώτο Lerner-Loewe μιούζικαλ μετά το My Fair Lady!
Στις αρχές του εικοστού αιώνα στο Παρίσι ένας γοητευτικός νεαρός της καλής κοινωνίας, ο Gaston, έχει βαρεθεί την ζωή που κάνει και κυρίως έχει βαρεθεί τις γυναίκες. Το μόνο που απολαμβάνει είναι την παρέα της παλιάς φίλης του θείου του Honore και της εγγονής της, της όμορφης Gigi. Η Gigi φαίνεται ότι θα ακολουθήσει τα βήματα της γιαγιάς της και θα γίνει διάσημη εταίρα (courtesan) οπότε ο Gaston σκέφτεται ότι θα μπορούσε να γίνει ο πρώτος της προστάτης. Ωστόσο όσο περνάει ο καιρός αντιλαμβάνεται ότι είναι ερωτευμένος με την Gigi και θέλει να την παντρευτεί...
trailer | φωτογραφίες


Βραβείο αναγνωστών cine.gr


Ο Θείος μου (Mon Oncle)
Σκηνοθεσία:
Jacques Tati
Πρωταγωνιστούν: Jacques Tati, Jean-Pierre Zola, Adrienne Servantie, Lucien Fregis
Τέτοιον θείο... δεν τον ξεχνάς ποτέ!
Για πρώτη (και τελευταία) φορά ο Ιλό έχει ένα σπίτι, μια αδελφή, έναν ανιψιό κι ένα γαμπρό, τον κ. Αρπέλ. Το υπερμοντέρνο σπίτι των Αρπέλ είναι το "εργοστάσιο" της κυρίας, που φέρνει τις φίλες της να το επισκεφτούν, όπως ο κύριος ξεναγεί τους πελάτες στο δικό του εργοστάσιο, το Plastac, όπου μάταια ο Ιλό προσπαθεί να προσληφθεί («Θα σας γράψουμε κύριε. Προς το παρόν, δε χρειαζόμαστε ακροβάτες»). Ο "Θείος μου" είναι μια εξαιρετική ευκαιρία να μάθουμε το μικρό όνομα του κ. Ιλό, όμως η αδελφή του, η μόνη που θα μπορούσε να τον αποκαλέσει μ? αυτό, δεν το κάνει ποτέ και όσο για το μικρό, ο κ. Ιλό είναι απλά... ο θείος του.
trailer | φωτογραφίες | κριτική




---------

Διαβάστε επίσης:
Η «Χρονομηχανή του Cine.gr»: 1957
Η «Χρονομηχανή του Cine.gr»: 1956
Η «Χρονομηχανή του Cine.gr»: 1955
Η «Χρονομηχανή του Cine.gr»: 1954
Η «Χρονομηχανή του Cine.gr»: 1953
Η «Χρονομηχανή του Cine.gr»: 1952
Η «Χρονομηχανή του Cine.gr»: 1951
Η «Χρονομηχανή του Cine.gr»: 1950
Η «Χρονομηχανή του Cine.gr»: 1949
Η «Χρονομηχανή του Cine.gr»: 1948
Η «Χρονομηχανή του Cine.gr»: 1947
Η «Χρονομηχανή του Cine.gr»: 1946
Η «Χρονομηχανή του Cine.gr»: 1945
Η «Χρονομηχανή του Cine.gr»: 1944
Η «Χρονομηχανή του Cine.gr»: 1943
Η «Χρονομηχανή του Cine.gr»: 1942
Η «Χρονομηχανή του Cine.gr»: 1941
Η «Χρονομηχανή του Cine.gr»: 1940
Η «Χρονομηχανή του Cine.gr»: 1939
Η «Χρονομηχανή του Cine.gr»: 1938
Η «Χρονομηχανή του Cine.gr»: 1937
Η «Χρονομηχανή του Cine.gr»: 1936
Η «Χρονομηχανή του Cine.gr»: 1935
Η «Χρονομηχανή του Cine.gr»: 1934
Η «Χρονομηχανή του Cine.gr»: 1933
Η «Χρονομηχανή του Cine.gr»: 1932
Η «Χρονομηχανή του Cine.gr»: 1931
Η «Χρονομηχανή του Cine.gr»: 1930
Η «Χρονομηχανή του Cine.gr»: 10-20`ς



 
 
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια. Στείλτε το πρώτο!

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.