• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22120
  • Αριθμός συν/τών: 758598
  • Πρόγραμμα 278 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Οι λίστες του cine


Σάβ 15 Αυγ 2009

Οι 100 ταινίες που πρέπει να δω πριν κλείσω για πάντα τα μάτια μου...


[41-60]



Πέφτω συνέχεια πάνω σε λίστες ταινιών με ευφάνταστους τίτλους, όπως «οι καλύτερες όλων των εποχών» ή «οι αγαπημένες μου ταινίες». Ακόμα κι αν αυτές προέρχονται από δυνατά ονόματα του χώρου, φοβάμαι πως δεν έχουν απόλυτη αξία, γιατί συνήθως δεν αφορούν άμεσα το ευρύ κοινό, αλλά μια ελίτ σινεφίλ. Ως επαγγελματίας κριτικός δε θα αποστερήσω εαυτώ από αυτή την «ελίτ», αλλά δε θα επιβαρύνω το κοινό με ακόμα μια λίστα γεμάτη ταινίες που δε θα μπορέσει να δει ποτέ του ή ταινίες που άρεσαν σε εμένα ειδικά. Έτσι κατέληξα, αφού ήθελα κι εγώ να παρουσιάσω μια ευφάνταστη λίστα ταινιών, να κάνω ένα κοσκίνισμα στην ιστορία του σινεμά και να καταλήξω σε εκατό επιλογές που ένας απλός σινεφίλ δεν πρέπει να χάσει με τίποτα.

Η λίστα γίνεται με κριτήρια απλά: το ενδιαφέρον που μπορεί να έχει μια ταινία για ένα ευρύ και μαζικό κοινό και την σημαντικότητα ενός έργου που άντεξε ή φαίνεται ότι θα αντέξει στον χρόνο. Κάντε τον κόπο και αναζητήστε, ή τουλάχιστον μην αποφύγετε, αυτές τις ταινίες και πιστεύω ότι θα αποκτήσετε μια πλούσια σφαιρική άποψη περί του τι εστί κινηματογράφος των μαζών. Γιατί το σινεμά ανήκει σε κάθε έναν προσωπικά, αλλά και σε όλους ταυτόχρονα, ανεξαρτήτου μόρφωσης, ηλικίας, επιρροών. Έχετε υπόψη ότι μέσα σε μια αφαιρετική λογική δεν υπάρχουν σίκουελ (οι σειρές εκφράζονται από το πρώτο τους μέρος), δύσκολα μπαίνει ένας σκηνοθέτης δεύτερη φορά (ειδικά αν το σύνολο της δουλειάς του εκφράζεται μέσα από μια χαρακτηριστική ταινία) και να επιμείνω ότι δεν είναι η λίστα των προσωπικών μου αγαπημένων (που είναι, π.χ., ο Eisenstein;). Περί αυτού και παρατίθεται η βαθμολογία μου σε κάθε ταινία, η οποία όμως και φυσικά δεν καθορίζει την ιστορικότητα και τη σημασία μιας ταινίας… επειδή το λέω εγώ!

Αν θεωρήσουμε ως «έξοδο από τον λαβύρινθο» την πιο σημαντική ταινία όλων των εποχών, δηλαδή το νούμερο ένα της λίστας μας, ας τραβήξουμε μαζί τον μίτο της Αριάδνης αντίστροφα… ώσπου να δούμε φως!

[81-100]
[61-80]

60. Ο Τρίτος Άνθρωπος
The Third Man
ΝΟΥΑΡ

Η Βαθμολογία μου: 4.5/5
Σκηνοθεσία: Carol Reed
Παίζουν: Joseph Cotten, Trevor Howard, Alida Valli, Orson Welles
Παραγωγή: 1949, Αγγλία (ασπρόμαυρη)
Η επιτομή του φιλμ νουάρ κι ο εξπρεσιονισμός είναι εξίσου καλός στη Βρετανία με τη Γερμανία των 1920. Το φάντασμα του Orson Welles στοιχειώνει τους δρόμους της Βιέννης κι ο μεγαλύτερος δεύτερος ρόλος στην ιστορία είναι εδώ και μονάχα εδώ. Και να ξεφύγετε από την γοητεία των σκιών, δε θα αποφύγετε να σιγοτραγουδήσετε τον κιθαριστικό σκοπό του Anton Karas.


59. Νευρικός Εραστής
Annie Hall
ΚΩΜΩΔΙΑ

Η Βαθμολογία μου: 4.5/5
Σκηνοθεσία: Woody Allen
Παίζουν: Woody Allen, Diane Keaton, Tony Roberts, Carol Kane
Παραγωγή: 1977, ΗΠΑ (έγχρωμη)
Δεν είναι εύκολο να πεις ποια είναι η καλύτερη ταινία του Woody Allen, αλλά αυτή είναι η πιο πετυχημένη του. Ο μπεργκμανικός ήρωας έχει τις νευρώσεις της αχανούς Νέας Υόρκης και την πλάκα της αυτοπαρωδίας. Η φιλοσοφία υπάρχει, αλλά μονάχα αν μπορείς να κάνεις διάλειμμα από τα γέλια. Εδώ ξεκινάει κι ένα αιώνιο φλερτ της Ακαδημίας των Όσκαρ με τον Woody, η οποία δεν μπορεί να τον ξαναπροτείνει ως ερμηνεία, αφού πλέον παίζει μονίμως τον εαυτό του.


58. Η Ζωή Είναι Ωραία
La Vita è Bella (Life is Beautiful)
ΠΟΛΕΜΙΚΗ ΚΟΜΕΝΤΙ

Η Βαθμολογία μου: 4.5/5
Σκηνοθεσία: Roberto Benigni
Παίζουν: Roberto Benigni, Nicoletta Braschi, Giorgio Cantarini
Παραγωγή: 1997, Ιταλία (έγχρωμη)
Η καλύτερη αναβίωση του σινεμά τού Charlie Chaplin στο σήμερα, ενώνει την τραγωδία με ένα απέραντο και γλυκό χαμόγελο. Οι κατήγοροι δεν ήθελαν να δουν τα κρεματόρια με τέτοιο τρόπο και οι λάτρεις αναγνωρίζουν το μεγαλείο της ανθρώπινης προσωπικότητας μέσα στις πιο δύσκολες στιγμές. Ο Benigni παίρνει το πρώτο ξενόγλωσσο Όσκαρ ερμηνείας για άντρα και περπατάει πάνω στις θέσεις των επισήμων ξεσπώντας από τη χαρά του.


57. Επαναστάτης Χωρίς Αιτία
Rebel Without a Cause
ΝΕΑΝΙΚΟ ΔΡΑΜΑ

Η Βαθμολογία μου: 4/5
Σκηνοθεσία: Nicholas Ray
Παίζουν: James Dean, Natalie Wood, Sal Mineo, Jim Backus
Παραγωγή: 1955, ΗΠΑ (έγχρωμη)
Η επανάσταση της νεολαίας δεν άρχισε στα 1960, όπως εσφαλμένως πολλοί νομίζουν σήμερα. Η μάχη ενάντια στην γονική εξουσία έχει τον πρώτο της «μάρτυρα» και είναι ένας ηθοποιός που έκανε μονάχα τρεις ταινίες κι όμως αναφέρεται στους σημαντικότερους όλων των εποχών. Ξέρετε κάτι; Δικαίως.


56. Τζουράσικ Παρκ
Jurassic Park
ΘΡΙΛΕΡ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗΣ ΦΑΝΤΑΣΙΑΣ

Βαθμολογία: 3/5
Σκηνοθεσία: Steven Spielberg
Παίζουν: Sam Neill, Laura Dern, Jeff Goldblum, Richard Attenborough
Παραγωγή: 1993, ΗΠΑ (έγχρωμη)
Η προϊστορία ζωντανεύει στο σήμερα με έναν ασύλληπτο τρόπο. Κανείς δε θα θυμάται το μπλοκ-μπάστερ του Spielberg για την έντονη δράση του, αλλά για το δέος να βλέπεις ολοζώντανους δεινοσαύρους ανάμεσα σε ανθρώπους. Αυτή είναι η ουσιαστική αυγή των ψηφιακών εφέ - οι ακριβές ταινίες ποτέ δε θα είναι ίδιες.


55. Ο Βιολιστής στη Στέγη
Fiddler on the Roof
ΜΙΟΥΖΙΚΑΛ ΕΠΟΧΗΣ

Η Βαθμολογία μου: 4.5/5
Σκηνοθεσία: Norman Jewison
Παίζουν: Topol, Norma Crane, Leonard Frey, Molly Picon
Παραγωγή: 1971, ΗΠΑ (έγχρωμη)
Ο Topol τραγουδάει «εάν ήμουν πλούσιος» μέσα στο φτωχικό αχυρώνα και η εβραϊκή προπαγάνδα στο Χόλιγουντ αποκτά τέτοια γοητεία που μπορεί να μας κάνει να συγχωρήσουμε εγκλήματα. Το Μπρόντγουεϊ αναβιώνει στην οθόνη με μια αέναη λιτότητα μέσα σε έναν ανεξάντλητο πλούτο εικόνων και ήχων κι ο Norman Jewison παράγει το πανηγύρι της ζωής με δραματικούς κανόνες.


54. Φρανκενστάιν Τζούνιορ
Young Frankenstein
ΚΩΜΩΔΙΑ ΦΑΝΤΑΣΙΑΣ

Η Βαθμολογία μου: 4/5
Σκηνοθεσία: Mel Brooks
Παίζουν: Gene Wilder, Peter Boyle, Marty Feldman, Cloris Leachman, Teri Garr
Παραγωγή: 1974, ΗΠΑ (ασπρόμαυρη)
Είναι δυνατόν να γελάσει κανείς με το «τέρας»; Όχι μονάχα είναι, αλλά και μπορεί να σε κάνει να πέσεις από την θέση σου. Ο Mel Brooks στο αριστούργημά του σέβεται απόλυτα το σινεμά του φανταστικού και γεννάει ένα νέο είδος, αυτό της παρωδίας. Κανείς δε θα γλυτώσει από τα γουρλωμένα μάτια του Marty Feldman, αλλά το τραγικό συναντά το κωμικό, αφού ο σπουδαίος κωμικός έφυγε σε ηλικία 51 ετών.


53. Οργισμένο Είδωλο
Raging Bull
ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ

Η Βαθμολογία μου: 4.5/5
Σκηνοθεσία: Martin Scorsese
Παίζουν: Robert De Niro, Cathy Moriarty, Joe Pesci
Παραγωγή: 1980, ΗΠΑ (ασπρόμαυρη)
Κανείς δε θα πει με σιγουριά ότι αυτή είναι η καλύτερη ταινία του Martin Scorsese, αλλά θα πει ότι δεν έγινε ξανά καλύτερη ταινία πάνω σε αθλητική βιογραφία. Η ζωή του θρυλικού μποξέρ Τζέικ Λα Μότα γίνεται ένα ασπρόμαυρο αριστούργημα με έντονα συναισθήματα, που ακόμα αναζητούμε το γιατί έχασε το Όσκαρ από το Συνηθισμένοι Άνθρωποι. Μην ψάχνετε για καλύτερο De Niro, εκτός και αν υπάρχει ξανά η υπογραφή του αγαπημένου σκηνοθέτη της Νέας Υόρκης.


52. Dogville
Dogville
ΣΙΝΕΦΙΛ

Η Βαθμολογία μου: 5/5
Σκηνοθεσία: Lars Von Trier
Παίζουν: Nicole Kidman, Lauren Bacall, Paul Bettany, Philip Baker Hall
Παραγωγή: 2003, Δανία / ΗΠΑ (έγχρωμη)
Το θέατρο του Brecht είναι ό,τι πιο φιλοσοφημένο έχει συναντήσει το σανίδι τον 20ό αιώνα. Ο Δανός «δογματικός» αποφασίζει να υποτάξει τους κινηματογραφικούς κανόνες στο όνομα του αφαιρετικού κι ο μινιμαλισμός δεν μπορεί να πάει παρακάτω. Έλλειψη σκηνικών, αλλά θρησκευτικές παραβολές που μονάχα ο Καζαντζάκης θα μπορούσε να συναγωνιστεί.


51. Μαίρη Πόππινς
Mary Poppins
ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΜΙΟΥΖΙΚΑΛ ΦΑΝΤΑΣΙΑΣ

Η Βαθμολογία μου: 4/5
Σκηνοθεσία: Robert Stevenson
Παίζουν: Julie Andrews, Dick Van Dyke, David Tomlinson
Παραγωγή: 1964, ΗΠΑ (έγχρωμη)
Δεν υπάρχει παιδί… δεν υπάρχει άνθρωπος που δε θέλει να προσγειωθεί η Μαίρη Πόπινς και να τον αναλάβει ως γκουβερνάντα. Η ταινία της Disney που μίλησε πιο βαθειά στην παιδική ψυχοσύνθεση από κάθε άλλη και τραγούδησε τόσο όμορφους σκοπούς στα ευαίσθητα αυτιά της. Νομίζεις ότι δεν υπάρχει πιο έγχρωμη ταινία από αυτήν.


50. Ο Ελαφοκυνηγός
The Deer Hunter
ΔΡΑΜΑ

Η Βαθμολογία μου: 4/5
Σκηνοθεσία: Michael Cimino
Παίζουν: Robert De Niro, John Cazale, John Savage, Christopher Walken, Meryl Streep
Παραγωγή: 1978, ΗΠΑ (έγχρωμη)
Το δράμα του Βιετνάμ δεν έζησε μονάχα στα πεδία των σκληρών μαχών, αλλά μεταφέρθηκε με τις αποσκευές των απομάχων στην μητέρα γη. Ένα δράμα υψηλών τόνων όσο και χαμηλών, που δουλεύει ψυχολογικά όπως και η σκηνή της ρωσικής ρουλέτας προς το τέλος. Απορεί κανείς τι απέγινε με έναν τέτοιο σκηνοθέτη σαν τον Cimino αυτής της ταινίας.


49. Όσο Υπάρχουν Άνθρωποι
From Here To Eternity
ΔΡΑΜΑ

Η Βαθμολογία μου: 4/5
Σκηνοθεσία: Fred Zinnemann
Παίζουν: Burt Lancaster, Montgomery Clift, Deborah Kerr, Donna Reed, Frank Sinatra
Παραγωγή: 1953, ΗΠΑ (ασπρόμαυρη)
Ο ρομαντισμός φεύγει για πάντα από την πίσω αυλή ενός χορού και μεταφέρεται πάνω στην καυτή άμμο. Ένα δυνατό δράμα με φαντάρους μακριά από τη δράση συγκινεί ακόμα και τους «σκληρούς» με τα αντίθετα συναισθήματα που προκαλεί. Ο Fred Zinnemann ανακηρύσσεται ένας από τους χαρακτηριστικότερους σκηνοθέτες τής μεταπολεμικής Αμερικής και… ας μην είναι Αμερικανός.


48. Οι Δέκα Εντολές
The Ten Commandments
ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟ ΕΠΟΣ

Η Βαθμολογία μου: 4/5
Σκηνοθεσία: Cecil B. DeMille
Παίζουν: Charlton Heston, Yul Brynner, Anne Baxter, Edward G. Robinson
Παραγωγή: 1956, ΗΠΑ (έγχρωμη)
Άλλο να στο λέω κι άλλο να το βλέπεις. Ποτέ πια οι σελίδες της Παλαιάς Διαθήκης δε θα είναι ασπρόμαυρες, αφού η εικόνα-ουράνιο τόξο τού Charlton Heston-Μωυσή να ανοίγει την θάλασσα στα δύο, μοιάζει να είναι απευθείας σύνδεση με το 3.000 π.Χ. Ένα έπος που θα έπρεπε να διδάσκεται αντί για τα θρησκευτικά.


47. Ωραία μου Κυρία
My Fair Lady
ΚΟΜΕΝΤΙ ΜΙΟΥΖΙΚΑΛ

Η Βαθμολογία μου: 4/5
Σκηνοθεσία: George Cukor
Παίζουν: Rex Harrison, Audrey Hepburn, Stanley Holloway, Wilfrid Hyde-White
Παραγωγή: 1964, ΗΠΑ (έγχρωμη)
Η ιστορία του Πυγμαλίωνα είχε μεταφερθεί το 1938 στην Βρετανία. Κανείς δεν πίστευε ότι το αθάνατο έργο του George Bernard Shaw μπορούσε να γίνει εξίσου καλό και πάλι. Ο George Cukor, όμως, στη δύση της καριέρας του, το ντύνει με καλόηχα όσο και φάλτσα τραγούδια και παρουσιάζει ως «ωραία κυρία» την Audrey Hepburn. Πιο σικ δε γίνεται.


46. Μητρόπολις
Metropolis
ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗΣ ΦΑΝΤΑΣΙΑΣ

Η Βαθμολογία μου: 5/5
Σκηνοθεσία: Fritz Lang
Παίζουν: Alfred Abel, Brigitte Helm, Gustav Fröhlich, Fritz Rasp
Παραγωγή: 1927, Γερμανία (ασπρόμαυρη και βωβή)
Η πρώτη τεράστια ταινία του κινηματογράφου και το επιστέγασμα του γερμανικού εξπρεσιονισμού των 1920. Ο απόλυτος φουτουριστικός εφιάλτης αναδύει με πρωτοχριστιανικούς όρους και το σκηνικό της Μητρόπολις γίνεται καμβάς για τις μεγαλουπόλεις του αύριο. Η φαντασία έχει ξεπεράσει τα όρια κι όλοι προσπαθούν να ξανακάνουν αυτή την ταινία, όταν ασχολούνται με την επιστημονική φαντασία.


45. Τσάιναταουν
Chinatown
ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΗ ΜΥΣΤΗΡΙΟΥ

Η Βαθμολογία μου: 4.5/5
Σκηνοθεσία: Roman Polanski
Παίζουν: Jack Nicholson, Faye Dunaway, John Huston
Παραγωγή: 1974, ΗΠΑ (έγχρωμη)
Το νουάρ πέθανε όταν το χρώμα έλουσε τις οθόνες. Μεγάλος λάθος, αφού ο τρομερός Πολωνός σκηνοθέτης ανακαλύπτει τον όρο νέο-νουάρ και οι έννοιες μοιραία γυναίκα, σασπένς, συνομωσία ανακαλύπτονται από την αρχή. Η μύτη του Jack Nicholson σπάει από τα χέρια του ίδιου του δημιουργού και το αίμα είναι πλέον κόκκινο.


44. Σινεμά ο Παράδεισος
Nuovo Cinema Paradiso (Cinema Paradiso)
ΔΡΑΜΑ

Η Βαθμολογία μου: 4.5/5
Σκηνοθεσία: Giuseppe Tornatore
Παίζουν: Salvatore Cascio, Philippe Noiret, Marco Leonardi, Antonella Attili
Παραγωγή: 1988, Ιταλία / Γαλλία (έγχρωμη)
Εγώ θα σας έλεγα πως η σημαία του κινηματογράφου είναι ο αλητάκος με το όνομα Charlie Chaplin. Όμως, η ταινία του Giuseppe Tornatore τού κλέβει το μύθο, αφού περιλαμβάνει τους λόγους που ο κινηματογράφος ανήκει στα ομορφότερα όνειρα μας. Ο μικρούλης Salvatore Cascio είναι ο απόγονος του ιταλικού νεορεαλισμού κι ο Κλέφτης των Ποδηλάτων αναστήθηκε για μια ακόμη βόλτα, έστω και πεζός.


43. Γουέστ Σάιντ Στόρι
West Side Story
ΜΙΟΥΖΙΚΑΛ

Η Βαθμολογία μου: 4/5
Σκηνοθεσία: Robert Wise, Jerome Robbins
Παίζουν: Natalie Wood, Richard Beymer, Russ Tamblyn, Rita Moreno, George Chakiris
Παραγωγή: 1961, ΗΠΑ (έγχρωμη)
Τα μιούζικαλ φεύγουν για πάντα από το λαμπερό κόσμο της MGM και παίζουν με νέους κανόνες, αυτούς του δρόμου. Ο Ρωμαίος ονομάζεται Τόνι και η Ιουλιέτα λέγεται Μαρία στην πιο ρομαντική ταινία των 1960. Η μουσική του Leonard Bernstein ακούγεται καλύτερα επί οθόνης από ότι ακούστηκε στο Μπρόντγουεϊ και τα δέκα κερδισμένα Όσκαρ δείχνουν ότι η Ακαδημία γυρνάει σελίδα.


42. Φάνυ και Αλέξανδρος
Fanny och Alexander (Fanny and Alexander)
ΣΙΝΕΦΙΛ ΕΠΟΧΗΣ

Η Βαθμολογία μου: 5/5
Σκηνοθεσία: Ingmar Bergman
Παίζουν: Pernilla Allwin, Bertil Guve, Harriet Andersson, Gunnar Björnstrand, Erland Josephson
Παραγωγή: 1982, Σουηδία (έγχρωμη)
Αν δε γυριζόταν αυτή η ταινία, θα αναρωτιόμασταν πιο είναι το μεγαλύτερο αριστούργημα του Bergman. Ο Σουηδός απόγονος του Ίψεν περνάει την ταινία εποχής από ένα ψυχολογικό κοσκίνισμα κι ενώ έχει προσωρινά ανακαλέσει την αποτρόπαια απόφαση του να αφήσει για πάντα το σινεμά. Μαζί με τον Γατόπαρδο είναι ότι σημαντικότερο έχει παρουσιάσει η Ευρώπη σε δραματικό έπος εποχής.


41. Η Χιονάτη και οι Εφτά Νάνοι
Snow White and the Seven Dwarfs
ΚΙΝΟΥΜΕΝΑ ΣΧΕΔΙΑ
Η Βαθμολογία μου: 3.5/5
Σκηνοθεσία: David Hand
Φωνές: Adriana Caselotti, Lucille La Verne, Pinto Colvig
Παραγωγή: 1937, ΗΠΑ (έγχρωμη)
Εγώ θα σας πρότεινα να δείτε όλες τις ταινίες καρτούν του Walt Disney, τουλάχιστον όσες πρόλαβε εν ζωή ο δημιουργός του Μίκυ Μάους. Η Χιονάτη ήταν ένα στοίχημα «ζωής και θανάτου», αφού είτε θα επιτύχαινε, είτε θα καταδίκαζε οικονομικά τον Disney για πάντα. Όχι μόνο γνώρισε απίστευτη ανταπόκριση, αλλά από εκείνη τη στιγμή οι γονείς μπορούν να δουν ταινίες μαζί με τα βλαστάρια τους, χωρίς να χασμουριούνται.


Όλα τα μέρη του αφιερώματος

[81-100]
[61-80]
[41-60]
[21-40]
[1-20]





Πέρα από τις 100

Αυτή είναι η λίστα των ταινιών που είχανε πάρει σειρά, αλλά δεν τα κατάφεραν να συμπεριληφθούν στις 100. Πρέπει, όμως, να γίνει αυτή η αναφορική τους υπογράμμιση, αφού η αξία τους είναι τόση που μάλλον πρέπει να παρατείνετε την ζωή σας, ώστε να δείτε και αυτές. Ο Θεός να μου κόβει κριτικές και να σας τα δίνει σε ταινίες…

Νοσφεράτου, μια Συμφωνία Τρόμου / Nosferatu (1922), Το Θωρηκτό Ποτέμκιν / Battleship Potemkin (1925), Ο Άνθρωπος με την Κινηματογραφική Μηχανή / The Man with the Movie Camera (1929), Γαλάζιος Άγγελος / The Blue Angel (1930), Κίνγκ Κονγκ / King Kong (1933), Η Γυναίκα με τη Λεοπάρδαλη / Bringing Up Baby (1938), Τα Σταφύλια της Οργής / The Grapes of Wrath (1940), Το Γεράκι της Μάλτας / The Maltese Falcon (1941), Ιβάν ο Τρομερός / Ivan the Terrible (1945), Τα Καλύτερα Χρόνια της Ζωής μας / The Best Years of our Lives (1946), Ο Θησαυρός της Σιέρα Μάντρε / The Treasure of the Sierra Madre (1948), Κλέφτης Ποδηλάτων / The Bicycle Thief (1948), Η Βασίλισσα της Αφρικής / The African Queen (1951), Το Τρένο θα Σφυρίξει Τρεις Φορές / High Noon (1952), Το Λιμάνι της Αγωνίας / On the Waterfront (1954), Η Αιχμάλωτη της Ερήμου / The Searchers (1956), Ο Γύρος του Κόσμου σε 80 Ημέρες / Around the World in Eighty Days (1956), Η Γέφυρα του Ποταμού Κβάι / The Bridge on the River Kwai (1957), Βιριδιάνα / Viridiana (1961), Τα Πουλιά / The Birds (1963), Μπλόου Απ / Blowup (1966), Ποιος Φοβάται τη Βιρτζίνια Γουλφ; / Who’s Afraid of Virginia Woolf? (1966), Ο Πλανήτης των Πιθήκων / Planet of the Apes (1968), Θάνατος στη Βενετία / Death in Venice (1971), Αγγίρε, η Μάστιγα του Θεού / Aguirre, Wrath of God (1972), Το Τελευταίο Ταγκό στο Παρίσι / Last Tango in Paris (1972), Ο Σχιζοφρενής Δολοφόνος με το Πριόνι / The Texas Chainsaw Massacre (1974), Μπάρι Λίντον / Barry Lyndon (1975), Ο Ιησούς από τη Ναζαρέτ / Jesus of Nazareth (1977), Το Εξπρές του Μεσονυχτίου / Midnight Express (1978), Εξκάλιμπερ / Excalibur (1981), Κάποτε στην Αμερική / Once Upon a Time in America (1984), Μπραζίλ / Brazil (1985), Δράκουλας / Bram Stoker’s Dracula (1992), Μαθήματα Πιάνου / The Piano (1993), Ο Ταχυδρόμος / Il Postino (1994), Braveheart (1995), Underground (1995), Trainspotting (1996), Ερωτική Επιθυμία / In the Mood for Love (2000), Μονομάχος / Gladiator (2000), Οι Άλλοι / The Others (2001), Γράμματα από το Ίβο Τζίμα / Letters from Iwo Jima (2006), Θα Χυθεί Αίμα / There Will Be Blood (2007), Γουόλ-Υ / Wall-E (2008), Η Λευκή Κορδέλα / Das Weisse Band (2009), Inception (2010)


 
 
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια. Στείλτε το πρώτο!

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.