 Ο Jean Reno σε λίγες μέρες κλείνει τα εξήντα του χρόνια και δεν υπάρχει αμφιβολία ότι είναι ο πιο αναγνωρίσιμος ( και αγαπημένος ) γάλλος ηθοποιός διεθνώς – λίγα χρόνια πριν, κάποιος θα τελείωνε την προηγούμενη φράση με το «μετά τον Gerard Depardieu”, όμως αυτήν την στιγμή δεν νομίζω ότι ισχύει αυτό. Ο Jean Reno είναι πιο γνωστός ή τουλάχιστον πιο αγαπητός ακόμη και από τον Depardieu. Το δυνατό εξαγώγιμο προϊόν της Γαλλίας προς την Μέκκα του κινηματογράφου, δεν είναι στην πραγματικότητα τίποτε άλλο από μία παράπλευρη απώλεια του καθεστώτος του Φράνκο, για την Ισπανία (άλλη μία), καθώς ο «γάλλος» ηθοποιός δεν είναι καθόλου γάλλος. Είναι πάρα πολύ Ισπανός και μάλιστα ανδαλουσιανός. Και οι δύο του γονείς ήταν Ισπανοί που είχαν καταφύγει στην Casablanca για να γλιτώσουν από τα παρατράγουδα της δικτατορίας του Φράνκο και ο ίδιος έζησε οn και οff μέχρι τα δεκαεπτά του χρόνια στην Β. Αφρική και μετά στην Γαλλία. Ο Reno μιλά άπταιστα γαλλικά, ισπανικά και αγγλικά ως αποτέλεσμα των πολυεθνικών βιωμάτων των παιδικών του χρόνων, και δεν είμαι σίγουρη ότι δε μιλάει ακόμη μία δύο γλώσσες ….
 Στην Casablanca λοιπόν, στην πόλη που αποτελεί την απόλυτη κινηματογραφική αναφορά, γεννιέται ο μικρός Juan Moreno y Herrera Jiménez και δεν είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε αν η πόλη επέδρασε στην απόφαση του μικρού Juan να γίνει ηθοποιός, είμαι όμως σχεδόν βεβαία ότι η διετία που πέρασε στο Montpellier και μακριά από τους γονείς του προκειμένου να θεραπεύσει το άσθμα του έπαιξε καθοριστικό ρόλο στο μέλλον του. Ο νεαρός Juan βλέπει πολύ τηλεόραση κατά την διάρκεια αυτής της διετίας και αυτή είναι που του ανοίγει ένα παράθυρο στον λαμπερό κόσμο του θεάματος του οποίου πρωταγωνιστές ήταν οι John Wayne, Marlon Brando, Jean Gabin κ.λ.π. – να μην μακρηγορώ. Ο Juan επιστρέφει την Casablanca και φυσικά δεν τολμά να μοιραστεί τις καλλιτεχνικές ανησυχίες του με τον αυστηρότατο πατέρα πολύ λιγότερο δε, με την διαρκώς κουρασμένη μητέρα του. Προκειμένου να ευχαριστήσει τους γονείς του γράφεται σε μία Industrial σχολή ώστε να σπουδάσει σχέδιο και τριγωνομετρία και τα πηγαίνει πραγματικά πολύ καλά. Το πρώτο μεγάλο χτύπημα της ζωής του θα το δεχτεί σε ηλικία 17 ετών όταν θα χάσει την μητέρα του. Δύο χρόνια μετά, το 1967 η οικογένεια θα εγκαταλείψει το Μαρόκο λόγω του πολέμου των Έξι Ημερών (σύρραξη ανάμεσα στον Ισραήλ και στις Αίγυπτο, Ιορδανία, Συρία) και θα εγκατασταθεί μόνιμα στην Γαλλία η οποία θα γίνει και η δεύτερη πατρίδα του Jean Reno (πλέον). Μία πατρίδα που κριθέν εκ του αποτελέσματος έχει κάθε λόγο να είναι περήφανη για το τέκνο που υιοθέτησε, παρά το γεγονός ότι για να του παραχωρήσει την πολυπόθητη υπηκοότητα τον εξανάγκασε σε στρατιωτική θητεία για ικανό χρονικό διάστημα. Βεβαίως ο Reno που είχε αφήσει την κλίση του να εκδηλωθεί, γρήγορα βρέθηκε στην στρατιωτική ορχήστρα όπου φαντάζομαι ότι οι στρατιωτικές του υποχρεώσεις δεν ήταν και τόσο βαριές.
 Η καριέρα του ξεκίνησε στην Γαλλία και μάλιστα το σανίδι με το Ecce Homo το 1974, ενώ το κινηματογραφικό του ντεμπούτο πραγματοποιήθηκε το 1978 στην ταινία L`Hypothese du tableau vole σε έναν μικρό ρόλο. Η επόμενη χρονιά τον βρίσκει στο Clair de femme του Κώστα Γαβρά και από κει και πέρα τα πράγματα εξελίσσονται γρήγορα καθώς η ταινία του Γαβρά είναι αυτή που φέρνει τον Reno ένα βήμα πιο κοντά στην πιο δημιουργική συνεργασία της καριέρας του, αυτή με τον Luc Besson. Σκηνοθέτης και ηθοποιός συνεργάζονται για πρώτη φορά στην ταινία Le Dernier combat το 1983 ενώ το 1985 ακολουθεί το Subway για να φτάσουμε στον πραγματικά πρώτο του αξιόλογο ρόλο στο Le grand Bleu. Η ταινία σημειώνει τεράστια επιτυχία και ο ίδιος ο Reno τραβάει το ενδιαφέρον των κριτικών του κινηματογράφου. Τουλάχιστον στην Ευρώπη…
 Το βήμα προς την Αμερική γίνεται γρήγορα και αναπάντεχα μέσω της ταινίας La Femme Nikita μία ταινία που προορίζεται για να εκτοξεύσει το άστρο της Anne Parillaud και τελικά επιτυγχάνει τον αυτό στόχο για τον Jean Reno και όχι για την κουκλίτσα που έγινε γνωστή κυρίως από την σχέση της τον αειθαλή γόη Alain Delon και από τον γάμο της με τον Luc Besson. O ρόλος του στο φιλμ συστήνει στο διψασμένο για το διαφορετικό, Hollywood έναν τύπο που μπορεί να είναι αμοράλ χωρίς να είναι μονοδιάστατος, που μπορεί να είναι κουλ χωρίς να εκνευρίζει και έναν ηθοποιό που έχει την ικανότητα να ερμηνεύει αντιφατικούς χαρακτήρες αλλά και την ικανότητα την ίδια ώρα που φλερτάρει με την τυποποίηση να κατορθώνει να της ξεγλιστρά. Ίσως γιατί δεν βαριέται ποτέ τους ρόλους του… Ο Jean Reno διαθέτει μία γκάμα που ναι μεν εμπόδισε την ολοκληρωτική του τυποποίηση, επέτρεψε ωστόσο μία μερική, πράγμα που σημαίνει ότι συχνά καλείται να παίξει είτε ρόλους κακοποιού είτε ρόλους αστυνομικού. Το χαρακτηριστικό, ωστόσο, στοιχείο της προσέγγισης του Reno είναι ότι ποτέ οι χαρακτήρες του δεν είναι κακοί-κακοί ή καλοί-καλοί… Είναι σχεδόν πάντα πολύπλοκοι, συχνά νουάρ και σαφώς φέρουν τον αέρα της γαλλικής κουλτούρας που τον έθρεψε ακόμη και κινηματογραφικά.
 Ο Besson λίγο αργότερα θα τον καταξιώσει με μία ταινία που σημάδεψε την δεκαετία του 90. Leon, και το παράξενο δίδυμο Portman – Reno είναι τόσο αποδοτικό που κανείς δεν ανακαλεί στην μνήμη του την παρουσία του μοναδικού (έτσι και αλλιώς) Gary που είπε να ρίξει μερικά διεστραμμένα (ειδικότης του βλέπετε…) βλέμματα και σ’ αυτήν την ταινία. Και εκεί που όλοι περιμέναμε να απολαύσουμε τον Gary Oldman, έκπληκτοι παρακολουθήσαμε έναν νέο σταρ να γεννιέται! Γιατί αυτό είναι ο Reno.. ένας σταρ.
 Στα σαράντα τόσα του λοιπόν, το Hollywood υποδέχεται τον όχι και τόσο γάλλο ηθοποιό με την περίεργη αύρα. Το 1995 συμμετέχει στο καστ της ρομαντική κομεντί A French Kiss με τους Meg Ryan και Kevin Kline που διαδραματίζεται στο Παρίσι και από δω και πέρα μοιάζει σαν κάθε φορά που σε μία αμερικανική ταινία υπάρχει γαλλική νύξη να θεωρείται αυτονόητο ότι θα την εκφέρει ο Jean Reno. Μετά το French Kiss θα περάσει στα μεγάλα BlockBuster: Mission Impossible το 1996 και Godzilla το 1998 αποτελούν δύο σημαντικά χολυγουντιανά βήματα για τον Reno ο οποίος όμως παράλληλα συνεχίζει να γυρίζει και γαλλικές ταινίες. Αμέσως μετά το Godzilla περνάει στα πλατό του Ronin και εκείνη είναι ίσως η στιγμή που οι Γάλλοι αντιλαμβάνονται ότι διαθέτουν έναν δικό τους, ιδιότυπο action hero, λίγο πιο σοφιστικέ από τα συνηθισμένα, και λίγο πιο βαρύ και κουρασμένο ίσως, αλλά πάντως action hero, και αντί να τον εκμεταλλεύονται οι ίδιοι, τον αφήνουν στους Αμερικανούς. Άλλωστε μετά τον Belmondo είναι η πρώτη και πιο κοντινή σε action hero εκδοχή που εμφανίζεται στο γαλλικό σινεμά. Ο Reno λοιπόν μεταφέρεται στα γυρίσματα του Rivieres pourpres για να δικαιώσει την φήμη του και να γυρίσει ένα γαλλικό θρίλερ στα πρότυπα της Σιωπής των Αμνών. Το αποτέλεσμα είναι άξιον προσοχής, αν αναλογιστεί κανείς ότι η ταινία είναι αμιγώς γαλλική… Α! Ναι, βέβαια… Έχετε δίκιο… την ταινία έγραψε και γύρισε το τρομερό παιδί του σύγχρονου γαλλικού σινεμά… ο Mathieu Kassovitz... Παίζει και αυτό τον ρόλο του όσο να πεις...
 Από το 2000 και εξής «απλώνεται» σχεδόν παντού, θα τον δούμε στο sci-fi Rollerball, στην κομεντί Jet Lag με την Juliette Binoche, στο sequel του Rivieres pourpres του Olivier Dahan, στο Ιστορικό δράμα Hotel Rwanda (!), στην κεφάτη κωμωδία L`Enquete Corse, στο θρίλερ Η Αυτοκρατορία των λύκων, στο ρομαντικό δράμα του Benigni ο Τίγρης και το Χιόνι, στο απαράδεκτο αμερικανικό remake του Pink Panther ενώ πως θα μπορούσε να μην έχει αναλάβει τον ρόλο του Bezu Fache στο Da Vinci Code; Μοιάζει σαν ο Dan Brown να τον έγραψε αποκλειστικά για τον Reno και για κανέναν άλλον…
Τι περιμένουμε τώρα;
 Το Ca$h θα βγει αυτήν την εβδομάδα στις ελληνικές αίθουσες και θα έχουμε την ευκαιρία να απολαύσουμε τον Reno σε ένα συμπαθητικό caper στο οποίο είμαστε σίγουροι ότι θα κλέβει και πάλι τις εντυπώσεις με την γοητεία του και το στυλ του… ένα στυλ προσωπικό που διατηρείται ανέπαφο παρά τα εξήντα του χρόνια. Την γοητεία αυτή και την αύρα του σταρ, την εξαργύρωσε ή την πλήρωσε όπως συνηθίζει να λέει ο ίδιος, και στην προσωπική του ζωή, καθώς αυτή μετρά δύο αποτυχημένους γάμους που του έδωσαν ωστόσο από δύο παιδιά ο καθένας, και έναν πρόσφατο τρίτο που φαίνεται να διαθέτει εχέγγυα: πριν από δύο χρόνια παντρεύτηκε την από χρόνια σύντροφό του Zofia Borucka, με κουμπάρους τον Nicolas Sarkozy και τον Johnny Hallyday και αυτήν την φορά ελπίζει να παραμείνει παντρεμένος. Το ίδιο βέβαια ελπίζει και ο Sarkozy... αλλά αυτός από την άλλη δεν είναι ο… - επιτρέψτε μου – ο Sean Connery της Γαλλίας…
|
