 To 1998 ήταν το βρετανικό Shooting Star στην Berlinale – πως λέμε Παναγιώτα Βλαντή, ελληνικό shooting star 2007; - αυτό και ταυτόχρονα καμία σχέση. Η βρετανίδα ηθοποιός κουβαλούσε στην Berlinale μία διόλου ευκαταφρόνητη θεατρική εμπειρία και ήταν έτοιμη να κατακτήσει τον κόσμο και λίγο πιο συγκεκριμένα το Hollywood.
Η Rachel Weisz γεννήθηκε στο Λονδίνο το 1971 και σε αντίθεση με άλλους γνωστούς σταρ που αυτήν την στιγμή αμείβονται με εκατομμύρια δολάρια, ούτε δούλεψε ως σερβιτόρα ούτε ως ταμίας σε σουπερμάρκετ ούτε σε οικοδομή- για να πιάσουμε και λίγο τις εγχώριες συγκινητικές ιστορίες -. Προέρχονταν από μία καθ’ όλα αστική οικογένεια που αποτελούνταν από έναν πατέρα επιστήμονα και εφευρέτη και μία μητέρα ψυχαναλύτρια. Η Rachel μετά από μία θριαμβευτική πορεία σε διάφορά σχολεία κατέληξε στο St. Paul’s Girls School ένα φημισμένο σχολείο θηλέων και από εκεί πήγε απευθείας στο Trinity College του Cambridge. Στο πλαίσιο των σπουδών της συν-ίδρυσε μία θεατρική ομάδα με τον όνομα Cambridge Talking Tongues η οποία βραβεύτηκε στο Φεστιβάλ του Εδιμβούργου.
 Η πρώτη κινηματογραφική ευκαιρία της Rachel Weisz ήρθε στην ηλικία των 14 όταν ο Richard Gere της πρότεινε να συμμετέχει στην ταινία King David που γύριζε τότε. Οι γονείς αρνήθηκαν και έτσι η ανήλικη Rachel προσπέρασε αυτή την συνεργασία. Όπως απεδείχθη, ήταν για καλό. Ο κινηματογράφος ξαναήρθε στην ζωή της το 1995 και μετά από ένα αξιοπρεπές πέρασμα από τα σανίδια του West End και την βρετανική τηλεόραση γυρίζει την πρώτη της ταινία, Chain Reaction. Αμέσως μετά προστίθεται στο καστ του Stealing Beauty του Bertolucci. Ξαναγυρνά στις βρετανικές παραγωγές και συνεργάζεται με τον Winterbottom στο I Want you, μία σκοτεινή ιστορία ενός τραγικού ρομάντζου. Μετά από αυτήν την συνεργασία ο δρόμος μοιάζει ανοιχτός για την βρετανίδα ηθοποιό με το σοφιστικέ παρουσιαστικό που μας θυμίζει την επίσης ελιτίστικη προσωπικότητα της Helena Bonham Carter την εποχή του Δωματίου με Θέα και πριν μπλέξει με τον παρανοϊκό μεν, αγαπημένο δε, παραμυθά. Η επόμενη επιλογή της είναι καθαρό Hollywood: The Mummy και The Mummy returns. Αυτό που αληθινά εντυπωσιάζει είναι το πώς αυτές οι βρετανίδες ηθοποιοί κατορθώνουν να βγαίνουν αλώβητες από τέτοιες μπαρούφες, οι οποίες τελικά μάλλον ώθηση δίνουν στις καριέρες τους. Από τις Μούμιες οδηγείται στα Enemy at the Gates, About a boy, Runaway Jury, Constantine, όλα μέτρια. Παράλληλα συνεχίζει την θεατρική της πορεία γιατί είναι προφανές ότι οι βρετανίδες ηθοποιοί δεν μπορούν να ζήσουν χωρίς την μυρωδιά του σανιδιού. Μάλλον είναι γενετικό το ζήτημα... Έτσι, ερμηνεύει την Catherine στο Suddenly last summer στο Λονδίνο και την Evelyn στο The Shape of things.
 To 2005 είναι η χρονιά της. Ο ρόλος της Tessa στον Επίμονο Κηπουρό του Meirelles είναι αυτός που την τοποθετεί στην αφετηρία της κούρσας. Ποιας κούρσας; Των καθαρόαιμων σταρ του Hollywood που κονταροχτυπιούνται ποιος θα σπάσει το νήμα ως πλέον ακριβοπληρωμένος ηθοποιός της χρονιάς. Η Rachel, βέβαια, έχει ακόμη μερικές ανούσιες κομεντί και εύπεπτες περιπέτειες προκειμένου να τερματίσει πρώτη, αλλά φαίνεται ότι θα μπορούσε να τα καταφέρει. Εκτός και αν την χαλάσει ο Darren! Η Rachel Weisz ερμηνεύει, λοιπόν, υποδειγματικά την Tessa του Επίμονου Κηπουρού και αρχίζει να μαζεύει όλα τα βραβεία που θα της εξασφαλίσουν και την κορωνίδα αυτών: το Όσκαρ καλύτερης ερμηνείας. Η συγκομιδή της εκείνη την χρονιά περιελάμβανε την Χρυσή Σφαίρα, το SAG και βεβαίως το oscar β’ γυναικείου ρόλου. Όλως παραδόξως δεν κατόρθωσε να κατακτήσει το BAFTA καθώς οι συμπατριώτες της αποφάσισαν πρώτον, να την χρίσουν υποψήφια για bafta ‘α γυναικείου ρόλου και δεύτερον, να το δώσουν τελικά στην Reese Witherspoon, God knows why! Η Ακαδημία διορθώνει κάπως τα πράγματα και της δίνει το Όσκαρ β’ γυναικείου ρόλου για να μην απογοητεύσει και την αγαπημένη του Box Office, Reese. H γλυκιά Rachel παραλαμβάνει το βραβείο της σε προχωρημένη εγκυμοσύνη προκαλώντας ρίγη στο κοινό και στους τηλεθεατές. Ο δρόμος που χάραξε η Catherine Zeta-Jones είναι μελετημένος. Δυστυχώς για τη Naomi Watts φέτος που ήταν έγκυος δεν ήταν υποψήφια και μέχρι τα όσκαρ της επόμενης χρονιάς θα έχει γεννήσει.
 Ο ευτυχής πατέρας του παιδιού της Rachel; Ένας από τους πλέον ελπιδοφόρους κινηματογραφιστές, ο άνθρωπος που μας έδωσε το Requiem for a Dream, ο Darren Aronofsky. Στο δικό του Fountain θα απολαύσουμε αυτήν την εβδομάδα την Rachel, ένα υποβλητικό παραμύθι που εξυμνεί την αιώνια αγάπη και την αγάπη για την ζωή. Στο Fountain συναντιούνται ένας νεουρκέζος σκηνοθέτης, μία βρετανίδα πρωταγωνίστρια και ένα αυστραλός πρωταγωνιστής και μας υπόσχονται καλύτερες χολυγουντιανές μέρες. Μπορεί η Rachel Weisz να συζητά την πιθανότητα να πάρει μέρος και σε μία τρίτη Μούμια εμείς όμως έχουμε να περιμένουμε με αγωνία τις δύο συνεργασίες της με τον Kar Wai Wong, το My Blueberry Nights (γυρίζεται) με συμπρωταγωνιστή της τον κολλητό της Jude Law και το The Lady from Shangai (pre-production). To ίδιο ενδιαφέρον προκαλεί και η επικείμενη συνεργασία (Colossus) της με τον Sean Mathias τον ουαλό σκηνοθέτη που την υποστήριξε στο ξεκίνημά της δίνοντας της ρόλο στο Design for living που ανέβασε το 1995 στο West End.
Και τώρα που το σκέφτομαι η φωτογραφία της ως shooting star 1998 στην Berlinale δεν ήταν καν καλή…
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ |
The Fountain
Hugh Jackman
|
