 Καταλογίστε του ό,τι θέλετε: «Κάνει καριέρα λόγω του παρουσιαστικού του», «δεν έχει ταλέντο», «φέτος θα του δώσουν το Όσκαρ χωρίς να το αξίζει»…αλλά παραδεχθείτε ότι ο Brad Pitt έχει κότσια. Φανταστείτε το εξής: Έχεις μεγαλώσει στο Missouri και ο μπαμπάς σου έχει εταιρία μεταφορών. Το μέλλον σου είναι πολύ πιθανό να περιλαμβάνει το βολάν ενός φορτηγού, ή μια ντουλάπα πάνω στους ώμους σου και μια ηλικιωμένη κυρία να σου φωνάζει «εκεί, δίπλα στο σύνθετο». Εσύ επαναστατείς. Ασχολείσαι με σπορ, σχολικές εκλογές, debating teams και ρόλους στις θεατρικές παραστάσεις του γυμνασίου. Συνεχίζεις την φοιτητική σου καριέρα στο University of Missouri όπου σπουδάζεις δημοσιογραφία (και συνεχίζεις να παίζεις στο θέατρο). Και ξαφνικά..
 ..ξαφνικά παρατάς τα πάντα, και μετακομίζεις στο Los Angeles κυνηγώντας μια φαντοματική καριέρα στο σινεμά, όπως χιλιάδες άλλοι φιλόδοξοι νέοι, σίγουροι πως κάποια μέρα η φωτογραφία-σενάριο- φιλμάκι τους θα καταλήξει στο γραφείο κάποιου παραγωγού. Τα συμβόλαια αργούν να πέσουν στα χέρια σου και εσύ πρέπει να φας- τα χρήματα τελειώνουν και πόσο καιρό μπορείς να ζεις με hot dog πριν να αρχίσεις να βλέπεις τα φαντάσματα των προηγούμενων Χριστουγέννων σαν τον Eμπενέζερ Σκρουτζ; Εκεί οι επιλογές είναι δύο: Ή γυρίζεις με το κεφάλι σκυμμένο στο Missouri και ακούς τους άλλους να σου λένε «στο είχαμε πει εμείς» ή… ντύνεσαι κοτόπουλο, φορώντας την χιλιοφορεμένη, ιδρωμένη στολή του εστιατορίου/fast food El Pollo Loco και, αναπνέοντας από το στόμα, ελπίζεις σε καλύτερες μέρες. Ή κάνεις τον μεταφορέα (ελπίζοντας να μην σου κάνει πλάκα η μοίρα) ή, τέλος, είσαι ο κύριος που οδηγεί τις στριπτιτζούδες ποιότητας στα πάρτι όπου εκατοδόλαρα περιμένουν να χωθούν μέσα στις ζαρτιέρες τους.
 Αρκετά χρόνια μετά, ο Brad Pitt μπορεί να καυχιέται πως έχει δίπλα του μια από τις ποθητές γυναίκες της υφηλίου, ο τραπεζικός του λογαριασμός δεν μπορεί να εκφραστεί με τα γνωστά μαθηματικά και σε γενικές γραμμές, το φάσμα της φτώχειας και της αποτυχίας δεν φαίνεται με γυμνό μάτι. Και όλα άρχισαν από το El Pollo Loco, δουλειά που προφανώς του απέφερε περισσότερα δολάρια από ότι οι περιστασιακοί ρόλοι του σε τηλεοπτικές παραγωγές όπως Dallas, 21 Jump Street και Growing Pains. Τουλάχιστον από το 1987 και μετά ο Pitt βλέπει πως η τηλεοπτική του παρουσία είναι σχεδόν σταθερή. Υστερεί σε ποιότητα αλλά τον συμφιλιώνει με τις κάμερες. Πρέπει να συμφιλιωθεί με τον κόσμο του χαζοκουτιού, γιατί ο πρώτος του πρωταγωνιστικός ρόλος σε κινηματογραφική παραγωγή έρχεται 4 χρόνια μετά, και το αθλητικό δράμα Across The Tracks δεν αφήνει και πολλά…Tracks πίσω του. Έχει ήδη προηγηθεί το βάπτισμα του πυρός με έναν ρολάκο στο Happy Together αλλά η καθιέρωση του ως αναγνωρίσιμο πρόσωπο (‘ή σώμα) δεν είναι πολύ μακριά… το 1991, μια χρονιά σταθμός για τον ίδιο, παίρνει τον σημαντικότερο αντρικό ρόλο στο, ουσιαστικά chick drama του Ridley Scott, Thelma and Louise.
Σίγουρα οι λέξεις «σεξουαλικό αντικείμενο» πρέπει να πέρασαν από το μυαλό του όταν διάβασε το σενάριο-αλλά ευτυχώς γι αυτόν οι ίδιες λέξεις πέρασαν και από το μυαλό του θηλυκού κοινού που αναρωτήθηκε ποιος είναι ο..εεεε…συμπαθής νεαρός. (Συμπτώσεις: O George Clooney έκανε πέντε audition για τον ρόλο, που τελικά κατέληξε στον Pitt!). Ένα χρόνο μετά, τον περιμένει ένας πιο ώριμος ρόλος στο A River Runs Through It του Robert Redford αλλά και μια cult παρουσία του ως Floyd στο True Romance του έτερου Scott(Tony) σε σενάριο Tarantino.
 O Pitt θέλει ρόλους, είναι έτοιμος να μασήσει σενάρια και σκηνικά…τελικά ικανοποιείται –μερικώς- αφού το 1994 ξανααιχμαλωτίζει το κοινό, δίπλα στον Tom Cruise, όχι μασώντας αλλά δαγκώνοντας λαιμούς. Μιλάμε φυσικά για το Ιnterview With a Vampire του Neil Jordan, κριτική και όχι μόνο επιτυχία, με όλους να αναρωτιούνται ποιος κλέβει την παράσταση από ποιόν. Είναι η περίοδος που ο Pitt δεν κάνει ούτε ένα λάθος: Βαρύς πρωταγωνιστικός ρόλος στο δράμα/ σαπουνόπερα Legends of the Fall, κυκλοθυμικός (και εικονικός) detective στο Se7en (στα γυρίσματα του οποίου τραυματίστηκε-σε βαθμό χειρουργείου!), Twelve Monkeys – ως ένας υπερκινητικός Peter Lorre…βαθειά ανάσα και συνεχίζουμε: Sleepers, όπου δεσπόζει σε ένα ένα ταλαντούχο και νεανικό καστ, Seven Years in Tibet, ταινία λόγω της οποίας δεν μπορεί πλέον να πατήσει το πόδι του στην Κίνα…καταφέρνει να κάνει φιλική ακόμα και τη φιγούρα του θανάτου στο Meet Joe Black - υποφερτό μόνο και μόνο λόγω του πρωταγωνιστικού τρίο…και φυσικά, το 1999 έχει την τύχη να υποδυθεί τον Tyler Durden στο Fight Club: Ένας ρόλος που δουλεύει για τον ίδιο (και για το κοινό) σε πολλαπλά επίπεδα.
 Εγκεφαλικός, δραματικός, ψυχασθενής- για να μη μιλήσουμε για την φυσική κακοποίηση του χαρακτήρα. Γιατί δεν προτάθηκε για τίποτα; Μυστήριο αλλά ο Pitt δε νοιάζεται. Συνεχίζει να επιλέγει τις ταινίες με τα δικά του κριτήρια, όπως πχ. το Snatch (όπου ανάμεσα σε ακατάληπτους διαλόγους επιδεικνύει και πάλι τους κοιλιακούς του!) ή το The Mexican. Δεν είναι όλα επιτυχίες ( ιδίως το The Mexican, που βούλιαξε από την star power των Pitt και Roberts) αλλά αποτελούν υποσυνείδητες δηλώσεις «κάνω ό,τι θέλω» από πλευράς του Brad.
 Kανείς πλέον δεν αμφισβητεί το ταλέντο του ή την διασημότητά του-διασημότητα που ενισχύθηκε ακόμα περισσότερο όταν έκανε το απρόσμενο, για έναν ωραίο και νέο επιτυχημένο ηθοποιό: Παντρεύτηκε και όπως όλοι ξέρουμε η νύφη (τυχερή ή άτυχη;) ήταν η Jennifer Aniston. (Τα «θύματα» από το χώρο του show business δεν είναι κάτι καινούριο:Είχε προηγηθεί ήδη το ρομάντζο του 1996 με την Gwyneth Paltrow ). Το διαδικτυακό tsunami δεν άργησε να υψωθεί: «Τέλειο ζευγάρι», «τι της βρήκε», «τι του βρήκε», το πολωμένο κοινό δούλευε και πάλι για τον Pitt. Eναλλάσσοντας και πάλι blockbuster με ριψοκίνδυνα φιλμ, ο Pitt ενώθηκε στο λαμπερό καστ του Ocean`s Eleven (από τα σπάνια remake που είναι ανώτερα των Original) ενώ δεν αρνήθηκε τους πρωταγωνιστικούς ρόλους στα λιγότερο «σίγουρα» Spy Game και Full Frontal. Θα του καταλογίζαμε ως στραβοπάτημα το Troy (μιας που έπαθε και ρήξη του Αχίλλειου τένοντα!) αλλά αναγνωρίζουμε πως ένα ηθοποιός θέλει που και που κάτι το εύκολο που να αποδίδει τα μέγιστα σε όρους…επιταγών.
 Η action φάση της καριέρας του Pitt συνεχίστηκε με το Mr. and Mrs. Smith (με την παρεμβολή του Ocean`s Twelve, ταινία που έγινε γνωστή μέχρι και το Omega Persei όχι λόγω ποιότητας αλλά λόγω gossip. Ο γάμος με την Aniston πνέει τα λοίσθια εδώ και καιρό και όλοι μιλούν για μια σχέση Pitt-Jolie( κάποιοι πιο τολμηροί μιλούν και για τον ζευγάρωμα που θα έχει ως αποτέλεσμα το τέλειο ανθρώπινο ον). Το ίντερνετ επαναστατεί πάλι. «Ντροπή του», «καλά κάνει», «αντροχωρίστρα», «LOL» (πάντα υπάρχει ένα άσχετο «LOL»). Παρά την σχετική κατακραυγή, την κατάθλιψη που η Aniston διατυμπανίζει στα Media και την οργή της μαμάς Pitt που ποτέ δεν πολυσυμπάθησε την επιθετική και ατίθαση Jolie, ο Pitt παίρνει την απόφασή του: To μέλλον του είναι με την Angelina.
Το πιο φωτογραφημένο ζεύγος της show biz είναι ευτυχισμένο. Μπορεί ο Pitt να πρέπει να ακολουθήσει την σύντροφό του σε κάθε τρέλα που της έρχεται στο μυαλό , όπως πχ να μείνει στην Namimbia, αλλά μάλλον η απομόνωση του έκανε καλό. Έτσι κάπως θα εξηγήσουμε τόσο την επιλογή του να πρωταγωνιστήσει στο Babel του Inarritu αλλά και να αποκαλύψει νέα βάθη δραματικού ταλέντου. Το άλμα από sex-symbol σε υποψήφιο για golden globe (και πιθανότατα Όσκαρ) δεν γίνεται και κάθε μέρα και ο Pitt, που φαίνεται να δοσολογεί τους ρόλους του με μαεστρία έχει καταφέρει να κλείνει το μάτι τόσο στα multiplex όσο και στα art cinema γι αυτό και η ατζέντα του είναι πάντα γεμάτη: Θα αναστήσει το Western με το The Assassination of Jesse James και το δράμα/ sci-fi με το The Curious Case of Benjamin Button (του Fincher) ενώ ταυτόχρονα δεν θα λείψει από το Ocean’s Thirteen και θα σπάσει πλάκα με τον εαυτό του στο Chad Schmidt, όπου σε διπλό ρόλο, θα υποδυθεί έναν φτωχού ηθοποιό που μοιάζει στον… Brad Pitt.
Βασιλιάς του Hollywood χωρίς αμφιβολία, ο Pitt μάλλον δεν θα έχει πρόβλημα όσον αφορά τους διαδόχους του. Η Jolie είναι έτοιμη να υιοθετήσει και νέα άτυχα βρέφη ανά τον κόσμο – ελπίζουμε μόνο ο Brad να μην αρχίσει να πρωταγωνιστεί σε ταινίες ό,τι και ό,τι προκειμένου να καταφέρει να τα θρέψει. |
