 Δίχως αμφιβολία πρόκειται για έναν από τους πιο σημαντικούς σύγχρονους εκφραστές του Γαλλικού και κατ επέκταση ευρωπαϊκού σινεμά. Έχοντας διανύσει μια διαδρομή περισσότερων των τριάντα ετών, πίσω από την κάμερα, έχοντας σαν πρώτιστο καθήκον του, τον σεβασμό στο πρόσωπο του θεατή, ο Patrice Leconte, έχει καταφέρει μέσα από τις ταινίες του να αγγίξει όλες τις ευαίσθητες χορδές του κοινού, άλλοτε χρησιμοποιώντας σαν μέσον το δράμα και άλλοτε την κωμωδία. Με αφορμή την παρουσίαση στην χώρα μας της τελευταίας του ταινίας, του τρίτου μέρους μιας σπαρταριστής κωμικής σειράς, των Bronzes, ο δημιουργός του La Fille sur le Pont και του βαθύτατα φιλελεύθερου La Veuve de Saint-Pierre, βρέθηκε στην χώρα μας, όπου παρέμεινε για περισσότερο από μια εβδομάδα. Μεταξύ των masterclasses που δίχως φειδώ παρέδωσε στους εγχώριους κινηματογραφόφιλους, το cine.gr βρήκε την ευκαιρία μιας μικρής κουβέντας μαζί του, στην οποία και πάλι άφησε να διαφανεί η τόσο πηγαία χιουμοριστικά πτυχή του χαρακτήρα του.
- Κύριε Leconte, η Ελλάδα σας καλωσορίζει για ακόμη μια φορά.
- Είναι γεγονός πως η χώρα σας δημιουργεί μια ιδιαίτερη έλξη προς εκείνον που την επισκέπτεται. Είμαι τόσες ημέρες εδώ και κάθε ημέρα συναντώ και κάποιον καλό φίλο που μαζί του έχω δημιουργήσει στενές σχέσεις από τις προηγούμενες επισκέψεις μου στην Ελλάδα. Ειδικά τώρα, που είχα και περισσότερο χρόνο, παρευρισκόμενος στις διεργασίες του φεστιβάλ της Λάρισας αλλά και του Γαλλόφωνου φεστιβάλ Αθηνών, ήλθα σε επαφή με το ελληνικό κοινό που μοιάζει διψασμένο για καλό σινεμά.
- Les Bronzes νούμερο τρία. Πως προέκυψε αυτή η σχέση σχεδόν τριάντα χρόνια μετά?
- Να λέτε καλύτερα πως προέκυψε αυτή σχέση τριάντα χρόνια πριν. Βρισκόμουν στα πρώτα βήματα της καριέρας μου, όταν με μια ομάδα ταλαντούχων και νεαρών ηθοποιών φτιάξαμε μια πραγματικά πολύ όμορφη κομεντί. Θυμάμαι τότε τον κόσμο να συρρέει κατά χιλιάδες στις αίθουσες για να την παρακολουθήσει, γεγονός πρωτόγνωρο για μένα, που ακόμη παραμένει ανεξίτηλο στην μνήμη μου. Το ίδιο είχε συμβεί και με την συνέχεια, στο δεύτερο μέρος των περιπετειών της τρελοπαρέας, σχεδόν έναν χρόνο μετά. Έκτοτε, εκείνα τα ατίθασα παιδιά, έχουν μετεξελιχθεί στους πιο διάσημους κωμικούς της χώρας. Η Balasko, ο Jugnot, ο Clavier, έχουν γίνει θεόρατα ονόματα στην Γαλλία και αναγνωρίζονται παγκοσμίως ως κωμικοί μεγάλου βεληνεκούς.
 Το πώς ξαναμαζευτήκαμε είναι βεβαίως έργο του Lhermitte, που με κάλεσε ένα βράδυ στο τηλέφωνο, θυμίζοντας μου τα όσα συνέβησαν τότε στα νιάτα μας και λέγοντας μου πως έχει την ιδέα να ξαναβρεθούμε, όπως παλιά. Δεν ήθελα και πολύ για να ενδώσω και να που το Les Bronzes 3 είναι πραγματικότητα και μάλιστα ακολουθώντας την επιτυχία των προκατόχων του, αφού έχει κυριολεκτικά σπάσει τα ταμεία στην Γαλλία.
- Πως πετυχαίνετε όμως αυτή την εναλλαγή από το δράμα στην κωμωδία και τούμπαλιν?
- Μην φαντάζεστε πως είναι και κάτι το ιδιαίτερα δύσκολο. Η ταινία, ο κινηματογράφος στο σύνολο του, είναι έκφραση. Έκφραση συναισθημάτων. Όταν διάγω τις πιο σοβαρές μου στιγμές θα δημιουργήσω μια ταινία με πιο δραματικό χαρακτήρα. Τώρα που είχα κέφι και διάθεση για κάτι πιο ευχάριστο, πιο κωμικό, έφτιαξα μια πιο ελαφριά ταινία, που όμως δεν στερείται ποιότητας. Το ότι μια ταινία είναι κωμωδία, αυτό δεν την καθιστά αυτομάτως σε μειονεκτική θέση, απέναντι στο δράμα.
Κανείς από όλους τους ανθρώπους δεν είναι μονοδιάστατος. Γιατί να παίρνουμε από την ψυχή του μόνο ένα χρώμα μονίμως, ας πούμε το μπλε, όταν έχουμε την δυνατότητα να πάρουμε και το κόκκινο και το πορτοκαλί. Έτσι συμβαίνει και με τα φιλμς. Είναι καθαρά ζήτημα διάθεσης…
 - Και πάλι όμως, είτε με το δράμα, είτε με την κωμωδία, το αποτέλεσμα είναι ένα: Η επιτυχία.
- Δεν λέτε όμως και το τι συνέβη και ενδιάμεσα για παράδειγμα από το Κορίτσι στην Γέφυρα και τους Φίλους για Πάντα. Έφτιαξα πριν από τρία χρόνια μια αξιοπρεπή, κατά την γνώμη μου ταινία, το Dogora, εντελώς διαφορετική από όσες είχα κάνει μέχρι τότε, που με ντοκιμαντερίστικο ύφος αναζητούσε απαντήσεις σε κόσμους και φυλές κρυμμένες πίσω από το πέπλο του πολιτισμού. Τώρα πόσοι το παρακολούθησαν παγκοσμίως πρέπει να είναι μετρημένοι στα δάκτυλα του ενός, ή των δύο χεριών…(γέλια)
- Δεν μένετε σταθερός δηλαδή σε κάποιες κατευθυντήριες ράγες…
- Και γιατί να το κάνω? Δεν έχω κάποια κριτήρια όταν ξεκινώ να φτιάξω μια καινούργια ταινία. Δεν μπορώ με τίποτα να μπω σε κανάλια. Δημιουργώ ακριβώς με τον ίδιο τρόπο που ξεκινώ κάποιο απόγευμα να κάνω έναν υγιεινό περίπατο.
- Πιστεύετε πως μέσω του χιούμορ μπορούν να περαστούν σοβαρότερα μηνύματα?
- Φυσικά και το πιστεύω. Δείτε για παράδειγμα στην κανονική μας ζωή, όταν θέλουμε να μεταφέρουμε κάποια πολύ σοβαρά ζητήματα, πολλές φορές χρησιμοποιούμε το χιούμορ για να το πετύχουμε. Έχουμε βεβαίως προσπαθήσει προηγουμένως να το κατορθώσουμε με τον σοβαρό, τον δραματικό αν θέλετε τρόπο, αλλά έχουμε οδηγηθεί στο αδιέξοδο. Με την ελαφριά διάθεση περνάμε στον συνομιλητή μας συναισθήματα που με δυσκολία μεταφέρουμε με τον σκεπτικισμό.
 - Όπως δηλαδή συμβαίνει με τους Dardenne?
- Μην ξεχνάτε πως εκείνοι είναι δύο, έχουν δύο μυαλά και διπλάσια ικανότητα εργασίας. Αστειεύομαι φυσικά. Είναι τεράστιοι δημιουργοί και αυτό που κάνουν, το κάνουν με τρόπο άριστο. Δημιουργούν με δύο λέξεις υπέροχες ταινίες. Προσωπικά θεωρώ εαυτόν ανίκανο να κάνει έστω και ένα λεπτάκι ταινίας σαν το L`Enfant. Αντιστρόφως σε ύφος συμβαίνει με τους Cohen, που επίσης είναι πολύ σπουδαίοι. Και αυτοί φυσικά υπερτερούν αφού είναι δύο. (και πάλι ηχηρά γέλια) Έχουν επινοήσει τον δικό τους τρόπο κινηματογράφησης. Απορία μου προκαλεί που δεν υπάρχουν γυναικεία σκηνοθετικά δίδυμα.
- Μέσα από τα φιλμς σας έχετε την διάθεση να ταξιδεύετε στο όνειρο?
- Ναι γιατί όχι? Άλλωστε τα όνειρα είναι εκείνα που ανεβάζουν την ψυχική διάθεση του κόσμου, που του δημιουργούν την θετική ενέργεια. Η ζωή είναι πάρα πολύ δύσκολη και απαιτείται η ύπαρξη του στοιχείου εκείνου που θα αλλάξει εκείνο το μόνιμο μαύρο φόντο γύρω μας. Όχι όμως να στηριζόμαστε μόνο στις ελπιδοφόρες φαντασιώσεις. Απλά για οποιοδήποτε σχέδιο κάνουμε χρειάζεται το θετικό συναίσθημα.
- Πως είδατε την υποδοχή του αθηναϊκού κοινού στην πρώτη προβολή της ταινίας σας?
- Είναι πολύ σημαντικό για κάθε δημιουργό να γνωρίζει πως είναι αγαπητός στο κοινό. Αλήθεια με την γεμάτη, την κατάμεστη αίθουσα που αντίκρισα ένιωσα ιδιαίτερη υπερηφάνεια.
- Όσο για τους Bronzes να δώσουμε πάλι ραντεβού σε 27 χρόνια?
- Απίστευτο θα είναι. Γιατί όχι πάντως. Αλήθεια πόσων ετών θα είμαστε όλοι μας τότε…?
Η ταινία Les Bronzes 3 Amis Pour La Vie θα προβάλλεται στις ελληνικές αίθουσες από την Πέμπτη 6 Ιουλίου σε διανομή της Rosebud.
|
